Στους πρώτους χριστιανικούς αιώνες, όταν η πίστη στον αληθινό Θεό βρισκόταν διαρκώς υπό σκληρό διωγμό, η Αλεξάνδρεια ανέδειξε γενναίους ομολογητές του ονόματος του Χριστού. Ανάμεσα τους λάμπει με ξεχωριστή λαμπρότητα η μορφή του Αγίου Αντωνίνου, που έγινε ζωντανό παράδειγμα ακλόνητης πίστης μέσα στις σκληρές δοκιμασίες. Πατρίδα του ένδοξου αυτού μάρτυρα ήταν η Αλεξάνδρεια, μία από τις πιο φημισμένες πόλεις της οικουμένης κατά την εποχή εκείνη. Εκεί ο νεαρός Αντωνίνος μεγάλωνε με βαθιά αγάπη προς τον Κύριο Ιησού Χριστό και προς την αλήθεια του ιερού Ευαγγελίου.

Με ζήλο θερμό κήρυττε δημόσια τον λόγο του Κυρίου, χωρίς να φοβάται τις απειλές της σκοτεινής εκείνης εποχής. Η ολόψυχη παρρησία του δεν άργησε καθόλου να γίνει γνωστή στις ειδωλολατρικές αρχές της μεγάλης Αλεξάνδρειας. Έτσι συνελήφθη από τον άρχοντα της πόλης και οδηγήθηκε μπροστά του για να ανακριθεί ενώπιον του λαού. Εκεί ο Άγιος ομολόγησε με τόλμη την πίστη του στον αληθινό Χριστό και αρνήθηκε κάθε προσκύνηση των ειδώλων.

Οι βασανιστές τότε τον κρέμασαν σε ξύλο και ξέσχισαν τις σάρκες του με αιχμηρά σιδερένια όργανα. Όμως ο Αντωνίνος, ενισχυμένος από τη θεϊκή χάρη, υπέμενε τα πάντα χωρίς ποτέ να αρνηθεί τον Σωτήρα του. Καταδικάστηκε λοιπόν να ριχτεί μέσα σε αναμμένο καμίνι, όπου παρέδωσε την αγία ψυχή του στον ουράνιο Νυμφίο. Όταν έσβησε η φωτιά, οι πιστοί βρήκαν το λείψανό του εντελώς απείραχτο, χωρίς να καεί ούτε μία τρίχα από τα μαλλιά της κεφαλής του.

Ταις πρεσβείαις του αγίου μάρτυρος Αντωνίνου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.