Ο Άγιος Ευθύμιος ο Πρεσβύτερος της Έρημου Νταβίτ-Γκαρέτζι

Όταν η μαύρη πανώλη ξέσπασε στην Τιφλίδα και οι κάτοικοι έφευγαν τρομαγμένοι, ο Άγιος Ευθύμιος εγκατέλειψε την ησυχία του και έτρεξε κοντά στους ετοιμοθάνατους. Ξανάχτισε ολόκληρο το χωριό Χάσμι, που οι ληστές από το Νταγκεστάν είχαν ισοπεδώσει μέχρι θεμελίων, και το γέμισε ξανά με ζωή και ελπίδα. Υπήρξε ηγούμενος της ξακουστής μονής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στην έρημο του Νταβίτ-Γκαρέτζι της Γεωργίας, μέσα σε τόπο αυστηρής άσκησης και βαθιάς προσευχής.

Στα χρονικά της μονής τον μνημονεύουν με τη φράση άνθρωπος των πολλών κόπων, εκφράζοντας έτσι τον σεβασμό για την αδιάκοπη εργατικότητά του. Σύμφωνα με τον ιστορικό πρίγκιπα Ιωάννη Μπαγκρατιόνι του δέκατου ένατου αιώνα, ο Ευθύμιος υπήρξε φιλόσοφος, θεολόγος και εξαίρετος ιεροκήρυκας του λαού του. Αφιέρωσε τη ζωή του στη βελτίωση της μονής και στην αναγέννηση των γύρω περιοχών που είχαν ερημωθεί. Στο Χάσμι κατασκεύασε μύλο για τους κατοίκους και φύτεψε αμπέλι με σπάνια ποικιλία σταφυλιού, χαρίζοντας στους ανθρώπους νέα μέσα επιβίωσης και ελπίδα για το αύριο που έρχεται.

Ο φωτισμένος ηγούμενος στόλισε με αγάπη τη μονή και επέκτεινε σημαντικά τα κτήματα γύρω από το ιερό μοναστηριακό συγκρότημα. Με δική του εντολή μεταφράστηκε μεγάλος αριθμός θεολογικών έργων και ξαναγράφτηκαν προσεκτικά πολλά σπάνια βιβλία της ορθόδοξης παράδοσης. Δίδαξε επίσης φιλοσοφία και θεολογία σε αρκετούς μαθητές του, παραδίδοντας έτσι τη γνώση και τη σοφία του στις επόμενες γενιές των μοναχών. Όταν ο επίσκοπος Σάββας της Νινοτσμίντα του ανέθεσε ένα ιερό έργο, ο Άγιος Ευθύμιος συνέθεσε Ακάθιστο Ύμνο στην Αγία Νίνα, την ισαπόστολο και φωτίστρια της Γεωργίας.

Το χίλια επτακόσια ενενήντα επτά, η φοβερή επιδημία της πανώλης σάρωσε την Τιφλίδα και οι κάτοικοι σκορπίστηκαν μακριά από την πόλη. Σαν αληθινοί φύλακες άγγελοι, μοναχοί και ερημίτες άφησαν τα απομονωμένα κελιά τους και έσπευσαν να διακονήσουν τους αρρώστους και τους πάσχοντες αδελφούς. Όπως και σε τόσα άλλα άξια έργα, ο Άγιος Ευθύμιος στάθηκε ο ηγέτης και η έμπνευση πίσω από αυτές τις πράξεις ελέους. Ο ευσεβής γέροντας κοιμήθηκε ειρηνικά το χίλια οκτακόσια τέσσερα, αφήνοντας πίσω του φωτεινή παρακαταθήκη αγιότητας και ακούραστης φιλανθρωπίας προς τον λαό.

Όταν η μαύρη πανώλη ξέσπασε στην Τιφλίδα και οι κάτοικοι έφευγαν τρομαγμένοι, ο Άγιος Ευθύμιος εγκατέλειψε την ησυχία του και έτρεξε κοντά στους ετοιμοθάνατους. Ξανάχτισε ολόκληρο το χωριό Χάσμι, που οι ληστές από το Νταγκεστάν είχαν ισοπεδώσει μέχρι θεμελίων, και το γέμισε ξανά με ζωή και ελπίδα. Υπήρξε ηγούμενος της ξακουστής μονής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στην έρημο του Νταβίτ-Γκαρέτζι της Γεωργίας, μέσα σε τόπο αυστηρής άσκησης και βαθιάς προσευχής.

Στα χρονικά της μονής τον μνημονεύουν με τη φράση άνθρωπος των πολλών κόπων, εκφράζοντας έτσι τον σεβασμό για την αδιάκοπη εργατικότητά του. Σύμφωνα με τον ιστορικό πρίγκιπα Ιωάννη Μπαγκρατιόνι του δέκατου ένατου αιώνα, ο Ευθύμιος υπήρξε φιλόσοφος, θεολόγος και εξαίρετος ιεροκήρυκας του λαού του. Αφιέρωσε τη ζωή του στη βελτίωση της μονής και στην αναγέννηση των γύρω περιοχών που είχαν ερημωθεί. Στο Χάσμι κατασκεύασε μύλο για τους κατοίκους και φύτεψε αμπέλι με σπάνια ποικιλία σταφυλιού, χαρίζοντας στους ανθρώπους νέα μέσα επιβίωσης και ελπίδα για το αύριο που έρχεται.

Ο φωτισμένος ηγούμενος στόλισε με αγάπη τη μονή και επέκτεινε σημαντικά τα κτήματα γύρω από το ιερό μοναστηριακό συγκρότημα. Με δική του εντολή μεταφράστηκε μεγάλος αριθμός θεολογικών έργων και ξαναγράφτηκαν προσεκτικά πολλά σπάνια βιβλία της ορθόδοξης παράδοσης. Δίδαξε επίσης φιλοσοφία και θεολογία σε αρκετούς μαθητές του, παραδίδοντας έτσι τη γνώση και τη σοφία του στις επόμενες γενιές των μοναχών. Όταν ο επίσκοπος Σάββας της Νινοτσμίντα του ανέθεσε ένα ιερό έργο, ο Άγιος Ευθύμιος συνέθεσε Ακάθιστο Ύμνο στην Αγία Νίνα, την ισαπόστολο και φωτίστρια της Γεωργίας.

Το χίλια επτακόσια ενενήντα επτά, η φοβερή επιδημία της πανώλης σάρωσε την Τιφλίδα και οι κάτοικοι σκορπίστηκαν μακριά από την πόλη. Σαν αληθινοί φύλακες άγγελοι, μοναχοί και ερημίτες άφησαν τα απομονωμένα κελιά τους και έσπευσαν να διακονήσουν τους αρρώστους και τους πάσχοντες αδελφούς. Όπως και σε τόσα άλλα άξια έργα, ο Άγιος Ευθύμιος στάθηκε ο ηγέτης και η έμπνευση πίσω από αυτές τις πράξεις ελέους. Ο ευσεβής γέροντας κοιμήθηκε ειρηνικά το χίλια οκτακόσια τέσσερα, αφήνοντας πίσω του φωτεινή παρακαταθήκη αγιότητας και ακούραστης φιλανθρωπίας προς τον λαό. The file has been prepared and would be saved as: **08_08_Άγιος_Ευθύμιος_Νταβίτ_Γκαρέτζι_Ελληνικά_Καθαρά.