Σε καιρό σουηδικής εισβολής, η Παναγία πρόσταξε τον γέροντα Δωρόθεο να πάρει την εικόνα της και να την μεταφέρει μακριά από το μοναστήρι των Σπηλαίων του Πσκωφ. Ένα αόρατο χέρι κράτησε αργότερα την εικόνα κολλημένη πάνω σε δέντρο, δείχνοντας στον γέροντα τον τόπο που είχε διαλέξει η ίδια η Θεοτόκος. Ήταν οι αρχές του δέκατου έβδομου αιώνα όταν ο σχημαμοναχός Δωρόθεος έλαβε αυτή τη θαυμαστή εντολή μέσα στο μοναστήρι των Σπηλαίων του Πσκωφ. Ο ηγούμενος όμως αρνήθηκε αρχικά να αποχωριστεί τη σεβάσμια εικόνα της Θεοτόκου από τη μονή.

Τότε η Παναγία εμφανίστηκε και σε εκείνον με όραμα, ζητώντας να εκπληρωθεί το θέλημά της χωρίς αντίρρηση. Ο ηγούμενος υπάκουσε με δέος και επέτρεψε στον γέροντα Δωρόθεο να πάρει την αγία εικόνα μαζί του. Ο δρόμος οδηγούσε προς την επισκοπή του Γιαροσλάβλ, όπου η Παναγία είχε ζητήσει να ιδρυθεί νέο μοναστήρι. Ο γέροντας ξεκίνησε το οδοιπορικό του γεμάτος πίστη, μεταφέροντας τη χάρη της Θεοτόκου μέσα από δάση και χωριά της Ρωσίας. Κάποια στιγμή ο γέροντας σταμάτησε για ξεκούραση και ακούμπησε την αγία εικόνα πάνω σε ένα δέντρο του δάσους.

Όταν θέλησε να συνεχίσει την πορεία του, μια αόρατη δύναμη τον εμπόδιζε να ξεκολλήσει την εικόνα από εκείνο το σημείο. Κατάλαβε τότε ο άγιος Δωρόθεος ότι η Βασίλισσα του Ουρανού επιθυμούσε να μείνει για πάντα σε αυτόν τον τόπο. Έχτισε λοιπόν μια μικρή καλύβα και παρέμεινε εκεί κοντά στην αγία εικόνα ως φύλακας και προσευχητής. Η είδηση εξαπλώθηκε γρήγορα στα γύρω χωριά και πλήθος προσκυνητών έφτανε για να ασπαστεί την εικόνα. Πολλές θαυματουργές θεραπείες πραγματοποιήθηκαν εκεί και οι ευσεβείς κάτοικοι συγκέντρωσαν χρήματα για την ανέγερση νέας μονής.

Ο όσιος Δωρόθεος εκοιμήθη το έτος χίλια εξακόσια είκοσι δύο, αφήνοντας πίσω του ζωντανή την παρουσία της Θεοτόκου. Ο κλήρος παρουσίασε τα θαύματα στον πατριάρχη Φιλάρετο και έλαβε την ευλογία του να ιδρυθεί κανονική μονή. Ο ναός αφιερώθηκε στην Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου κοντά στον ποταμό Γιούγκα και η μονή ονομάστηκε Γιούγκα. Το έτος χίλια εξακόσια πενήντα τέσσερα, με τη μεσιτεία της Παναγίας, σταμάτησε στον τόπο εκείνο μια θανατηφόρα επιδημία.

Σε καιρό σουηδικής εισβολής, η Παναγία πρόσταξε τον γέροντα Δωρόθεο να πάρει την εικόνα της και να την μεταφέρει μακριά από το μοναστήρι των Σπηλαίων του Πσκωφ. Final delivery saved as: **`07_28_Παναγία_του_Γιούγκα_Ελληνικά_Καθαρά. Σε καιρό σουηδικής εισβολής, η Παναγία πρόσταξε τον γέροντα Δωρόθεο να πάρει την εικόνα της και να την μεταφέρει μακριά από το μοναστήρι των Σπηλαίων του Πσκωφ. Ένα αόρατο χέρι κράτησε αργότερα την εικόνα κολλημένη πάνω σε δέντρο, δείχνοντας στον γέροντα τον τόπο που είχε διαλέξει η ίδια η Θεοτόκος.

Ήταν οι αρχές του δέκατου έβδομου αιώνα όταν ο σχημαμοναχός Δωρόθεος έλαβε αυτή τη θαυμαστή εντολή μέσα στο μοναστήρι των Σπηλαίων του Πσκωφ. Ο ηγούμενος όμως αρνήθηκε αρχικά να αποχωριστεί τη σεβάσμια εικόνα της Θεοτόκου από τη μονή του. Τότε η Παναγία εμφανίστηκε και σε εκείνον με όραμα και ζήτησε να εκπληρωθεί το θέλημά της χωρίς αντίρρηση. Ο ηγούμενος υπάκουσε με δέος και επέτρεψε στον γέροντα Δωρόθεο να πάρει την αγία εικόνα μαζί του. Ο δρόμος οδηγούσε προς την επισκοπή του Γιαροσλάβλ, όπου η Παναγία είχε ζητήσει να ιδρυθεί νέο μοναστήρι.

Ο γέροντας ξεκίνησε το οδοιπορικό του γεμάτος πίστη και μετέφερε τη χάρη της Θεοτόκου μέσα από δάση και χωριά της Ρωσίας. Κάποια στιγμή ο γέροντας σταμάτησε για ξεκούραση και ακούμπησε την αγία εικόνα πάνω σε ένα δέντρο του δάσους. Όταν θέλησε να συνεχίσει την πορεία του, μια αόρατη δύναμη τον εμπόδιζε να ξεκολλήσει την εικόνα από εκείνο το σημείο. Κατάλαβε τότε ο άγιος Δωρόθεος ότι η Βασίλισσα του Ουρανού επιθυμούσε να μείνει για πάντα σε αυτόν τον τόπο.

Έχτισε λοιπόν μια μικρή καλύβα και παρέμεινε εκεί κοντά στην αγία εικόνα ως φύλακας και ως προσευχητής. Η είδηση εξαπλώθηκε γρήγορα στα γύρω χωριά και πλήθος προσκυνητών έφτανε για να ασπαστεί την αγία εικόνα. Πολλές θαυματουργές θεραπείες πραγματοποιήθηκαν εκεί και οι ευσεβείς κάτοικοι συγκέντρωσαν χρήματα για την ανέγερση νέας μονής. Ο όσιος Δωρόθεος εκοιμήθη το έτος χίλια εξακόσια είκοσι δύο και άφησε πίσω του ζωντανή την παρουσία της Θεοτόκου.

Ο κλήρος παρουσίασε τα θαύματα στον πατριάρχη Φιλάρετο και έλαβε την ευλογία του να ιδρυθεί κανονική μονή. Ο ναός αφιερώθηκε στην Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου κοντά στον ποταμό Γιούγκα και η μονή πήρε το όνομα Γιούγκα. Το έτος χίλια εξακόσια πενήντα τέσσερα, με τη μεσιτεία της Παναγίας, σταμάτησε στον τόπο εκείνο μια θανατηφόρα επιδημία.