Ένα καθάριο διαμάντι της ορθοδόξου παρθενίας δοκιμάστηκε στο πύρινο χωνευτήριο των ειδωλολατρών διωκτών, αλλά δεν ευρέθη ποτέ κίβδηλο ούτε νοθευμένο με ρύπο. Η αγία Δροσίς έζησε τη ζωή της μέσα στους πικρούς χρόνους των φοβερών διωγμών εναντίον των πιστών χριστιανών της εποχής εκείνης. Καταγόταν από εξαιρετικά ευσεβή χριστιανική οικογένεια και ανατράφηκε με μεγάλη επιμέλεια στην αγνή και αμόλυντη ορθόδοξη πίστη του Σωτήρα Χριστού. Από νεαρή ηλικία αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή της και την παρθενία της στον γλυκύτατο Νυμφίο της Σωτήρα Χριστό.

Φλεγόταν διαρκώς από την αγάπη της προς τον αληθινό Θεό και επιθυμούσε με όλη της την ψυχή να μαρτυρήσει για το όνομά του. Όταν λοιπόν εξαπολύθηκε σκληρός διωγμός εναντίον των πιστών χριστιανών, η αγία Δροσίς συνελήφθη ως ομολογήτρια από τις ειδωλολατρικές αρχές. Στάθηκε με γενναίο φρόνημα μπροστά στους σκληρούς δικαστές και ομολόγησε τολμηρά το πανάγιο όνομα του Σωτήρα Χριστού. Αρνήθηκε αμετάκλητα να θυσιάσει στα νεκρά και αναίσθητα είδωλα της ειδωλολατρικής εκείνης κοινωνίας με τη γενναιότητα της παρθένου.

Οι σκληροί διώκτες αποφάσισαν τότε να την υποβάλουν σε ένα φοβερό και πρωτοφανές βασανιστήριο, για να λυγίσουν την παρθενική της αντίσταση. Τη ρίξανε λοιπόν δια της βίας μέσα σε ένα πυρωμένο χωνευτήριο χρυσού, που κόχλαζε φοβερά μέσα στους κρυσταλλικούς του φούρνους. Εκείνη όμως δέχτηκε με χαρά μυστική το φοβερό αυτό μαρτύριο και προσευχήθηκε με θερμότητα στον γλυκύτατο Σωτήρα Χριστό. Έτσι αξιώθηκε να λάβει τον αμάραντο και ανέσπερο στέφανο του ενδόξου παρθενομαρτυρίου, μαζί με τη χορεία των αγίων μαρτύρων.

Δι' ευχών της αγίας ενδόξου παρθενομάρτυρος Δροσίδος, Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον τις ψυχές μας.