Ὡς λαμπρὸς νυμφίος πρὸς τὸν οὐράνιον γάμον ἐπορεύθη ὁ Ἅγιος Ὑμέναιος, τρέχοντας μὲ χαρὰ καὶ θυσιάζοντας τὴ γήινη ζωή του γιὰ τὸν Νυμφίο Χριστόν. Τὸ ὄνομά του φέρει βαθὺ συμβολισμό, καθὼς παραπέμπει στὸν γαμήλιο ὕμνο, στὴ χαρὰ τοῦ μυστηρίου τοῦ γάμου ποὺ τὸν ἐπιθυμοῦν οἱ νεόνυμφοι. Ὁ ἁγιογράφος τῆς ἐκκλησίας μας τὸν ψάλλει μὲ θαυμαστοὺς στίχους, λέγοντας πὼς ὁ Ὑμέναιος ἔτρεχε στὸ ξίφος μὲ τὴ χαρὰ ἐκείνου ποὺ σπεύδει στὸν γάμο του. Ἔζησε στὰ χρόνια τῶν φοβερῶν διωγμῶν τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας, ὅταν οἱ χριστιανοὶ καλοῦνταν νὰ μαρτυρήσουν τὴ γνησιότητα τῆς πίστεώς τους μὲ τὸ ἴδιο τους τὸ αἷμα.

Συνελήφθη ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρες ἐχθροὺς τοῦ Σταυροῦ ἐξαιτίας τῆς θαρραλέας ὁμολογίας τοῦ ὀνόματος τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ. Στάθηκε ἐνώπιον τῶν τυράννων χωρὶς τὸν παραμικρὸ φόβο, ἀρνούμενος μὲ θαρραλέα ψυχὴ νὰ ἀρνηθεῖ τὸν ζῶντα Θεὸ καὶ Σωτῆρα. Καταδικάσθηκε σὲ θάνατο διὰ τοῦ ξίφους, καὶ ὁ ἅγιος δέχθηκε τὴν τομὴ τῆς κεφαλῆς ὡς οὐράνιο γαμήλιο στεφάνι. Τὸ τίμιο αἷμα του ποτίσε τὸ δένδρο τῆς πίστεως καὶ ἔδωσε καρπὸ ἑκατονταπλασίονα μέσα στὴν ἁγία τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία.

Ἡ μαρτυρικὴ ψυχὴ τοῦ Ὑμεναίου εἰσῆλθε στὴν αἰώνια χαρὰ τοῦ Νυμφίου, στὸν οὐράνιο νυμφῶνα τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος. Δι' εὐχῶν τοῦ ἁγίου μάρτυρος Ὑμεναίου, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν, ἀμήν.