Μέσα στο πυκνό δάσος, πάνω σε ένα δέντρο, ο όσιος Αβραάμιος του Γκάλιτς βρήκε μια φωτεινή εικόνα της Παναγίας με τον Χριστό αγκαλιά. Ήταν το έτος χίλια τριακόσια πενήντα, όταν μια ουράνια φωνή τον κάλεσε ν' ανέβει στο βουνό όπου έλαμπε άπλετο φως. Ο όσιος είχε φτάσει στις άγριες όχθες της λίμνης του Γκάλιτς από τον βορρά, με την ευλογία του αγίου Σεργίου του Ραντονέζ. Αναζητούσε τόπο ησυχαστικό για ασκητικούς αγώνες, μακριά από τον θόρυβο και τις μέριμνες του κόσμου.

Κοντά σε ένα μεγάλο βουνό, κρυμμένος μέσα στο δάσος, στράφηκε με θερμή προσευχή προς τη Μητέρα του Θεού. Ζήτησε την ευλογία της για τους πνευματικούς αγώνες που σχεδίαζε ν' αναλάβει στην απομονωμένη αυτή περιοχή. Όταν τελείωσε την προσευχή του, κάθισε λίγο για να ξεκουραστεί από τον κόπο της οδοιπορίας. Ξαφνικά, στην κοντινή πλαγιά του βουνού, εμφανίστηκε ένα εκτυφλωτικό φως που φώτισε ολόκληρη την περιοχή. Μέσα από εκείνη τη λάμψη ακούστηκε καθαρά μια φωνή να τον προσκαλεί προσωπικά με το όνομά του.

Η φωνή εκείνη του είπε ότι ψηλά στο βουνό υπήρχε μια εικόνα της Μητέρας του Κυρίου. Ο όσιος Αβραάμιος ανέβηκε αμέσως στο σημείο όπου έλαμπε το θείο φως, με την καρδιά γεμάτη συγκίνηση και προσδοκία. Πράγματι, εκεί ψηλά αντίκρισε πάνω σε ένα δέντρο μια θαυμαστή εικόνα της Παναγίας με τον θείο Βρέφος στην αγκαλιά της. Με συντριβή και βαθιά ευγνωμοσύνη προς τον Θεό, ο άγιος ασκητής πήρε με ευλάβεια στα χέρια του την αποκαλυφθείσα εικόνα. Ενισχυμένος από τις προσευχές του προς την Υπεραγία Θεοτόκο, αποφάσισε να χτίσει στο σημείο εκείνο ένα μικρό παρεκκλήσι.

Μέσα στο ταπεινό αυτό προσευχητάρι τοποθέτησε με σεβασμό τη θαυματουργή εικόνα, για να μπορούν οι πιστοί να την προσκυνούν. Η φήμη της παράδοξης εμφάνισης άρχισε σιγά σιγά να εξαπλώνεται σε όλη την ευρύτερη περιοχή. Μετά από κάποιο διάστημα, ο πρίγκιπας του Γκάλιτς, ο Δημήτριος Φεοντόροβιτς, πληροφορήθηκε για την οδοιπορία και τις περιπέτειες του Γέροντα. Συγκινημένος από τα όσα άκουσε, παρακάλεσε τον όσιο να μεταφέρει την ιερή εικόνα στην πόλη.

Ο όσιος Αβραάμιος δέχθηκε το αίτημα και διέσχισε με μια μικρή βάρκα τη μεγάλη λίμνη του Γκάλιτς. Φτάνοντας στην απέναντι όχθη τον υποδέχθηκαν με τιμές πολλοί κληρικοί και αμέτρητο πλήθος ευλαβών πιστών. Συνοδευόμενος από εκείνη τη μεγαλόπρεπη πομπή, μετέφερε τη θαυματουργή εικόνα στον καθεδρικό ναό της πόλης του Γκάλιτς. Κατά τη διάρκεια εκείνης της αξέχαστης ημέρας, μεγάλος αριθμός ασθενών έλαβε τη θεραπεία του μέσω της χάριτος της Παναγίας. Άνθρωποι με βαριές αρρώστιες, τυφλοί και παράλυτοι, πλησίαζαν με δάκρυα και έφευγαν δοξάζοντας τον Θεό.

Όταν ο όσιος Αβραάμιος διηγήθηκε με λεπτομέρειες την υπερφυσική εμφάνιση της εικόνας μέσα στο δάσος, ο πρίγκιπας συγκλονίστηκε βαθύτατα. Αμέσως προσέφερε με προθυμία γενναιόδωρα χρηματικά ποσά για να ανεγερθεί ένα μοναστήρι προς τιμήν της Θεομήτορος. Σύντομα οικοδομήθηκε στον τόπο εκείνο ένας περικαλλής ναός αφιερωμένος στην Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου. Γύρω από τον ναό αναπτύχθηκε σταδιακά μια ολόκληρη μοναστική αδελφότητα, που γέμισε ζωή και προσευχή την έρημη περιοχή.

Ο όσιος Αβραάμιος δεν σταμάτησε όμως εκεί την πνευματική και κτητορική του δραστηριότητα. Με τη χάρη της Παναγίας θεμελίωσε στη συνέχεια αρκετά ακόμη μοναστήρια μέσα στην ευρύτερη περιοχή του βορρά. Το τελευταίο από όσα ίδρυσε υπήρξε εκείνο της Τσουχλόμα, χτισμένο κοντά στην ομώνυμη πόλη της περιφέρειας. Από το όνομα αυτού του τελευταίου μοναστηριού πήρε και ο ίδιος ο ασκητής την προσωνυμία «της Τσουχλόμα». Με τον ίδιο τρόπο, η θαυματουργή εικόνα έγινε γνωστή σε όλη τη Ρωσία ως η Εικόνα της Τσουχλόμα του Γκάλιτς.

Η μνήμη της ιερής αυτής εικόνας τιμάται από την Εκκλησία πολλές φορές μέσα στον λειτουργικό χρόνο. Οι πιστοί τη γιορτάζουν στις είκοσι οκτώ Μαΐου, στις τέσσερις Ιουλίου και στις δεκαπέντε Αυγούστου. Η κύρια όμως ανάμνηση της θαυμαστής εμφάνισής της γίνεται στις είκοσι Ιουλίου κάθε έτους. Η ιστορία αυτή φανερώνει πόσο κοντά στέκεται η Μητέρα του Θεού σε εκείνους που την επικαλούνται με πίστη και ταπείνωση. Η Τσουχλόμα παραμένει μέχρι σήμερα μάρτυρας της αγάπης της Παναγίας προς τους ασκητές και τους πονεμένους πιστούς της.