Ένας νεωκόρος άκουσε θόρυβο μέσα στον ναό της Αγίας Τριάδας και βρήκε την εικόνα της Θεοτόκου να αιωρείται στον αέρα, ενώ δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια της. Η εικόνα ήταν τοποθετημένη στη δεύτερη σειρά του τέμπλου, πάνω από τη βόρεια θύρα, και τη στιγμή του θαύματος είχε εγκαταλείψει μόνη της τη θέση της. Το γεγονός συνέβη στις οκτώ Ιουλίου του έτους χίλια τριακόσια τριάντα επτά μέσα στην πόλη του Νόβγκοροντ. Η συγκλονιστική εμφάνιση ανακοινώθηκε αμέσως στον Αρχιεπίσκοπο Αλέξιο, ο οποίος έσπευσε στον ναό με όλο τον κλήρο.

Μαζί τους κατέφθασε και πλήθος πιστών, που ήθελε να δει με τα μάτια του το θαύμα της Παναγίας. Οι κληρικοί κατασκεύασαν ξεχωριστό προσκυνητάρι για την ιερή εικόνα, ώστε να την τιμούν με την πρέπουσα ευλάβεια. Όρισαν επίσης την όγδοη ημέρα του Ιουλίου ως επίσημη ημέρα μνήμης για το θαυμαστό αυτό γεγονός. Η εικόνα ανήκει στον εικονογραφικό τύπο της Ελεούσας, που οι Ρώσοι ονομάζουν Ουμίλενιε και αποδίδουν ως Γλυκοφιλούσα. Σε αυτόν τον τύπο το θείο Βρέφος ακουμπά τρυφερά το πρόσωπό του στο πρόσωπο της Μητέρας του.

Η σχέση ανάμεσα στη Μητέρα και τον Υιό αποτυπώνεται με μοναδική θεολογική και ανθρώπινη γλυκύτητα. Την ίδια χρονιά ξέσπασε στο Νόβγκοροντ φοβερή θανατηφόρα επιδημία, που θέριζε ανελέητα τους κατοίκους της πόλης. Οι πιστοί κατέφευγαν με δάκρυα στη θαυματουργή εικόνα και ικέτευαν την Παναγία να σταματήσει το κακό που τους χτυπούσε. Με τη μεσιτεία της Θεοτόκου η επιδημία υποχώρησε και η πόλη γλίτωσε από τον μεγάλο όλεθρο. Από τότε η εικόνα έγινε καταφύγιο και παρηγοριά για κάθε πονεμένο και δοκιμασμένο άνθρωπο του Νόβγκοροντ.

Το έτος χίλια τριακόσια πενήντα δύο ο Αρχιεπίσκοπος Βασίλειος όρισε ετήσια λιτανεία προς τιμήν της Παναγίας. Η πομπή ξεκινούσε από τον ναό της Αγίας Σοφίας και κατέληγε στον ναό της Αγίας Τριάδας με μεγάλη πανηγυρική λαμπρότητα. Το καλοκαίρι του έτους χίλια τριακόσια εξήντα έξι όμως, ο ναός της Αγίας Τριάδας τυλίχθηκε στις φλόγες. Μέσα στη φωτιά οι πιστοί είδαν την εικόνα της Γλυκοφιλούσας να αιωρείται πάνω από τη φλόγα, χωρίς να καίγεται. Ο Αρχιεπίσκοπος Αλέξιος έφτασε στον τόπο της καταστροφής και τέλεσε επιτόπου ιερή Παράκληση προς τη Θεοτόκο.

Τότε η εικόνα κατέβηκε μόνη της στα χέρια του και η φωτιά έσβησε αμέσως. Στο πίσω μέρος της εικόνας έμεινε για πάντα ένα σημάδι καμένο από τη φλόγα, περίπου δεκαοκτώ εκατοστών. Το έτος χίλια τριακόσια ενενήντα επτά ο Μέγας Πρίγκιπας Ιωάννης ο Τρίτος πήρε την ιερή εικόνα στη Μόσχα. Εκεί η Παναγία η Γλυκοφιλούσα παρέμεινε για περισσότερο από έναν αιώνα, δεχόμενη την προσκύνηση πλήθους ευλαβών πιστών. Στα χρόνια εκείνα η εικόνα συνδέθηκε με τη ζωή των πριγκίπων και του λαού της Μόσχας, που έβρισκε σε αυτήν παρηγοριά.

Το έτος χίλια πεντακόσια οκτώ όμως, συνέβη ένα ακόμη θαυμαστό γεγονός γύρω από την ιερή εικόνα. Η Θεοτόκος εμφανίστηκε σε όνειρο στην πριγκίπισσα Μαρία και της ζήτησε καθαρά να επιστραφεί η εικόνα στο Νόβγκοροντ. Η πριγκίπισσα ανακοίνωσε αμέσως το όραμα και η εντολή της Παναγίας εκτελέστηκε με σεβασμό και ευλάβεια. Έτσι η ιερή εικόνα γύρισε ξανά στην πόλη που τη γνώρισε πρώτη και τη δόξασε με τόση αγάπη. Η επιστροφή της θεωρήθηκε νέα ευλογία για τους κατοίκους και έγινε αφορμή πανηγυρικής υποδοχής σε ολόκληρη την πόλη.

Η Γλυκοφιλούσα του Νόβγκοροντ συνέχισε να θαυματουργεί και να γίνεται καταφύγιο στους πιστούς που την επικαλούνταν με πίστη. Η ιστορία της φανερώνει με τρόπο ζωντανό τη μητρική παρουσία της Παναγίας στη ζωή των ορθοδόξων ανθρώπων.