Οι Άγιες αυτές δώδεκα γυναίκες ανήκαν στην επιφανή τάξη των συγκλητικών αρχόντων της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας κατά τους πρώτους μετά Χριστόν αιώνες. Φέρουν τον επίσημο τίτλο των συγκλητικών, διότι κατείχαν υψηλή θέση στην κοινωνική ιεραρχία και είχαν εξέχουσα προέλευση από αρχοντικές οικογένειες. Η ευλογημένη μνήμη τους εορτάζεται κάθε χρόνο με ευλάβεια από την Ορθόδοξη Εκκλησία την ογδόη ημέρα του μηνός Ιουλίου. Σχετικά με τα ονόματα και τις λεπτομέρειες της επίγειας ζωής τους ελάχιστα είναι όσα έχουν διασωθεί ως τις ημέρες μας.

Οι γενναίες αυτές δώδεκα γυναίκες οδηγήθηκαν θαυμαστά στον Χριστιανισμό από τα μεγάλα θαύματα του ένδοξου μεγαλομάρτυρος Προκοπίου της Νικομηδείας. Είδαν με τα μάτια τους την παρρησία του γενναίου Προκοπίου και τα φοβερά μαρτύρια που υπέμεινε για την αγάπη του Σωτήρος. Συγκλονισμένες από τη γενναιότητά του και από τη θεϊκή χάρη που έλαμπε στο πρόσωπό του, εγκατέλειψαν την ειδωλολατρία της εποχής. Ομολόγησαν δημόσια την πίστη τους στον αληθινό Σωτήρα Χριστό μπροστά στους ασεβείς δικαστές και στους εξαγριωμένους ειδωλολάτρες της Νικομηδείας.

Παρά τις σκληρές απειλές των τυράννων και τις δοκιμασίες της φυλακής, οι γενναίες αυτές γυναίκες δεν λύγισαν την ομολογία τους. Με αμετάθετη απόφαση και πύρινη φλόγα ψυχής κράτησαν ασάλευτη μέχρι τέλους την ομολογία τους στον αληθινό Νυμφίο Χριστό. Σύμφωνα με τα ιερά συναξάρια της Εκκλησίας, μαρτύρησαν δια ξίφους για τη φλογερή τους αγάπη στον Σωτήρα Χριστό. Έλαβαν έτσι όλες μαζί τους αμάραντους στεφάνους του ένδοξου μαρτυρίου από τον φιλάνθρωπο Σωτήρα και Λυτρωτή των ψυχών μας.

Ευχαίς των αγίων δώδεκα συγκλητικών γυναικών, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.