Άγιοι Μαρίνος, Μάρθα, Αυδίφαξ, Αββακούμ και οι Συν Αυτοίς

Με προσκυνηματικό ταξίδι από τη μακρινή Περσία στη Ρώμη ξεκίνησε ο γενναίος αγώνας του ευγενικού Αγίου Μαρίνου και της οικογενείας του. Στη βασιλεία του ρωμαίου αυτοκράτορα Κλαυδίου, ένας ευγενής περσικής καταγωγής, ονομαζόμενος Μαρίνος, αποφάσισε να ταξιδέψει στη Ρώμη με την οικογένειά του. Συνόδευαν λοιπόν αυτόν στο μακρύ προσκύνημα η σύζυγός του Μάρθα και τα δύο τους παιδιά, ο Αυδίφαξ και ο Αββακούμ. Στόχος του ταξιδιού τους ήταν να προσκυνήσουν τους τάφους των αγίων αποστόλων Πέτρου και Παύλου στην ίδια τη Ρώμη.

Ήταν πλούσιοι και μάλιστα αρχοντικής γενιάς, καθώς ο πατέρας του Μαρίνου, ο Μαρομέος, ήταν ο πρώτος αξιωματούχος μετά τον περσικό βασιλέα. Η σύζυγός του Μάρθα ήταν επίσης κόρη του ξακουστού άρχοντα Κουσινίτη, που είχε μεγάλη φήμη μέσα στην περσική επικράτεια. Παρά τα πλούτη και τη θέση τους, εγκατέλειψαν τα πάντα και αφιερώθηκαν στον Χριστό με ολόψυχη αγάπη. Φθάνοντας στη Ρώμη πούλησαν αμέσως πολλά υλικά αγαθά και διαμοίρασαν γενναιόδωρα την προσφορά τους στους πτωχούς της πόλεως.

Άρχισαν να επισκέπτονται με μυστικότητα τους χριστιανούς, οι οποίοι κρατούνταν δέσμιοι μέσα στις φυλακές των αγρίων διωκτών. Έθαβαν επίσης με τιμή τα σώματα όσων μαρτυρούσαν για την πίστη του Κυρίου, παρά τους κινδύνους από τις τοπικές αρχές. Πέρασαν μάλιστα στην άλλη όχθη του ποταμού Τίβερι, όπου βρήκαν τον Άγιο μάρτυρα Κήρυκο φυλακισμένο και αποδυναμωμένο. Έπεσαν στα πόδια του ζητώντας τις πρεσβείες του και τον υπηρέτησαν με τα ίδια χέρια τους με αγάπη.

Με τη φοβερή σφαγή διακοσίων εξήντα χριστιανών στη Σαλαριανή οδό συνεχίστηκε η μαρτυρική δράση του Μαρίνου και της συντροφιάς του. Εκείνη ακριβώς την περίοδο, ο αυτοκράτορας Κλαύδιος εξέδωσε σκληρό διάταγμα να θανατώνεται κάθε χριστιανός που θα συλλαμβανόταν χωρίς δίκη. Είχαν συλληφθεί λίγο πριν διακόσιοι εξήντα χριστιανοί, στους οποίους είχε επιβληθεί ως ποινή το σκάψιμο της γης. Ο τόπος της εργασίας τους ήταν έξω από την πόλη, στη Σαλαριανή οδό, όπου γίνονταν αγγειοπλαστικές εργασίες.

Ο αυτοκράτορας διέταξε λοιπόν τους στρατιώτες να τοξεύσουν με βέλη όλους αυτούς τους ομολογητές πάνω σε δημόσια θεάματα. Επιπλέον διατάχθηκε να καεί στη συνέχεια ολόκληρος ο σωρός των μαρτυρικών σωμάτων ως άμεση καταισχύνη στην Εκκλησία. Όταν ο Μαρίνος και η Μάρθα μαζί με τα παιδιά τους έμαθαν την είδηση, λυπήθηκαν βαθιά μέσα τους. Ξεκίνησαν αμέσως μαζί με τον Άγιο Ιωάννη τον πρεσβύτερο για τον τόπο της θανατώσεως των γενναίων μαρτύρων.

Έβγαλαν λοιπόν κρυφά μέσα από τις φλόγες όσα σώματα μπορούσαν να σώσουν, ενώ άλλοι παρακολουθούσαν τη φωτιά. Τύλιξαν τα τίμια λείψανα σε καθαρό πανί και τα έθαψαν με ευλάβεια σε μια απομονωμένη σπηλιά κοντά στη Σαλαριανή οδό. Έθαψαν επίσης μαζί τους και το σώμα του τιμωμένου τριβούνου Βλάστου, που είχε σφαγιαστεί ομολογώντας τον Χριστό. Παρέμειναν εκεί πολλές ημέρες μαζί με τον πρεσβύτερο Ιωάννη, σε νηστεία και αδιάλειπτη προσευχή υπέρ της σωτηρίας τους.

Με τη συνάντηση του ευσεβούς επισκόπου Καλλίστου άνοιξε νέα φάση στη μαρτυρική πορεία του Μαρίνου και της οικογενείας του στη Ρώμη. Επιστρέφοντας στη Ρώμη πέρασαν από τη φυλακή του Αγίου Κηρύκου, αλλά τον βρήκαν ήδη σφαγιασμένο και ριγμένο στον ποταμό Τίβερι. Έψαξαν λοιπόν με μεγάλη προσοχή στο σκοτάδι της νύχτας και βρήκαν το άγιο σώμα στα νερά του Τίβερι. Το έθαψαν με τιμή στον τάφο του Ποντιανού μέσα σε σπηλιά και συνέχισαν την πορεία τους.

Ενώ προχωρούσαν στη μία πλευρά του ποταμού Τίβερι, άκουσαν ξαφνικά φωνές υμνωδών μέσα από έναν κλειστό οίκο. Ήταν χριστιανοί συγκεντρωμένοι μαζί με τον επίσκοπο Κάλλιστο, που τελούσαν αγρυπνία υμνώντας με ευλάβεια το όνομα του Θεού. Χτύπησαν την πόρτα και ο επίσκοπος Κάλλιστος, αναγνωρίζοντας μέσα τους θεία επίσκεψη, διέταξε ευθύς να τους ανοίξουν αμέσως. Εκείνος ο ίδιος έκανε λόγο στους εκεί συνηγμένους πιστούς ότι ο Χριστός χτυπούσε στις πόρτες τους.

Ο Μαρίνος, η Μάρθα και τα παιδιά έπεσαν στα πόδια του ευσεβούς επισκόπου ζητώντας με ευλάβεια την ευλογία του. Ο επίσκοπος και όλοι οι χριστιανοί τους υποδέχθηκαν με μεγάλη χαρά και πραγματοποίησαν κοινή θεία ακολουθία. Ο Μαρίνος μαζί με τη γυναίκα του και τα παιδιά του παρέμειναν στον οίκο εκείνο για δύο ολόκληρους μήνες κρυφοί. Την ημέρα κρύβονταν προσεκτικά για να μην γίνουν αντιληπτοί από τους διώκτες και τη νύχτα συγκεντρώνονταν για κοινή προσευχή.

Με τη θαυμαστή θεραπεία της τυφλής κορούλας του Αστερίου ξεκίνησε νέα παρέμβαση της θείας χάριτος στη Ρώμη. Στην ίδια εποχή ο αυτοκράτορας Κλαύδιος διέταξε να φέρουν στο παλάτι τον φυλακισμένο πρεσβύτερο Βαλεντίνο για ανάκριση. Τον ρώτησε γιατί ζώντας ανάμεσά τους δεν συμφωνεί με τη θρησκεία τους και τη γνώμη του βασιλέως. Ο Βαλεντίνος απάντησε με παρρησία ότι, αν εκείνος γνώριζε τη δωρεά της χριστιανικής πίστεως, θα τη δεχόταν αμέσως ολοκληρωτικά.

Θα απέρριπτε επίσης τους ψεύτικους θεούς και θα ομολογούσε τον αληθινό Δημιουργό του ουρανού και της γης. Ο επίσκοπος Καλπούρνιος ζήτησε αυστηρά εξηγήσεις και ο αυτοκράτορας τελικά τον παρέδωσε στον αξιωματικό Αστέριο για ανάκριση. Ο Αστέριος έφερε τον Βαλεντίνο στον οίκο του και ο πρεσβύτερος προσευχήθηκε για τη φώτιση όλης της οικογενείας. Όταν τελείωσε την προσευχή του, ο Αστέριος του ανέφερε ότι έχει μία τυφλή κόρη από βρέφος δύο ετών.

Ζήτησε λοιπόν να τη θεραπεύσει στο όνομα του Χριστού, υποσχόμενος ότι θα κάνει ό,τι του ζητήσει στη συνέχεια. Ο Βαλεντίνος προσευχήθηκε με δάκρυα στον Κύριο, έβαλε το χέρι του στα μάτια της κόρης και κάλεσε τη χάρη. Η κόρη απέκτησε αμέσως την όρασή της και ο Αστέριος μαζί με τη γυναίκα του πίστεψαν στον αληθινό Θεό. Δέχθηκαν τότε με χαρά το μυστήριο του βαπτίσματος μαζί με σαράντα έξι μέλη του οίκου τους. Με την αποκαλυπτική σύλληψη όλης της οικογενείας του Αστερίου διαταράχτηκε η ειρηνική πορεία της κρυμμένης χριστιανικής κοινότητος στη Ρώμη.

Όταν ο αυτοκράτορας έμαθε ότι ο Αστέριος βαπτίστηκε χριστιανός μαζί με όλο τον οίκο του, διέταξε αμέσως τη σύλληψή τους. Οι ρωμαίοι στρατιώτες έφτασαν ξαφνικά στον οίκο του Αστερίου και συνέλαβαν όλα τα μέλη της οικογενείας. Συνέλαβαν επίσης και τους Αγίους Μαρίνο, Μάρθα, Αυδίφαξ και Αββακούμ, οι οποίοι βρίσκονταν τότε φιλοξενούμενοι στον οίκο. Ο αυτοκράτορας διαχώρισε τότε τον πρεσβύτερο Βαλεντίνο, τον Μαρίνο και την οικογένειά του από τους υπολοίπους πιστούς.

Έστειλε τον Αστέριο και τους δικούς του, δεμένους με αλυσίδες, στην πόλη Όστια για ξεχωριστή ανάκριση και τιμωρία. Ο σκληρός δικαστής Γελάσιος της Όστιας πρόσταξε αμέσως να ριχθούν όλοι μέσα στη φυλακή της πόλεως. Μετά από είκοσι ημέρες παραμονής στη φυλακή, διέταξε να οδηγηθούν για δίκη μπροστά του και ξεκίνησαν τα βασανιστήρια. Ο γενναίος Αστέριος δήλωσε με παρρησία ότι ολόκληρη η οικογένειά του προσφέρεται θυσία στον αληθινό Κύριο των πάντων.

Ο δικαστής διέταξε αμέσως να τους ρίξουν σε άγρια θηρία, αλλά τα ζώα δεν τους έβλαψαν καθόλου. Όταν τους έριξαν στη συνέχεια σε μεγάλη πυρά, η φωτιά έσβησε ξαφνικά και η ζέστη μετατράπηκε σε δροσιά. Τελικά ο εξευτελισμένος δικαστής διέταξε να εκτελεσθούν έξω από την πόλη, άλλους με αποκεφαλισμό και άλλους με λιθοβολισμό. Με την επιστροφή του πρεσβυτέρου Βαλεντίνου και της οικογενείας του Μαρίνου στον αυτοκράτορα Κλαύδιο ολοκληρώθηκε η μαρτυρική πορεία τους στη Ρώμη.

Πρώτα ο αυτοκράτορας έδωσε εντολή να μαστιγώσουν χωρίς οίκτο τον γενναίο πρεσβύτερο Βαλεντίνο για την επιμονή του. Στη συνέχεια διέταξε με σκληρή φωνή να αποκεφαλισθεί ο γενναίος πρεσβύτερος με κοφτερό ξίφος μπροστά στους εκπρόσωπους της εξουσίας. Στη συνέχεια στράφηκε προς τον Μαρίνο και τους συν αυτώ ζητώντας να μάθει την πραγματική καταγωγή τους. Έμαθε ότι έρχονταν από τη Περσία και ότι ήλθαν για να προσκυνήσουν τους τάφους των αγίων αποστόλων στη Ρώμη.

Τους ρώτησε από πού απέκτησαν τα πλούτη τους και ο Μαρίνος του εξήγησε ότι όλα προέρχονταν από την περσική περιουσία τους. Δήλωσαν ότι ήταν δούλοι του Χριστού και ότι έδωσαν τα πλούτη τους στον Θεό για τις ψυχές των πτωχών. Ο αυτοκράτορας οργίστηκε και τους παρέδωσε στον αξιωματικό Μουσκιανό, εντέλλοντας να τους θανατώσει αν αρνηθούν να θυσιάσουν. Ο Μουσκιανός ξεκίνησε τα φοβερά βασανιστήρια, χτύπησε σκληρά τον Μαρίνο, τον Αυδίφαξ και τον Αββακούμ μπροστά στη Μάρθα.

Η Μάρθα όμως ενίσχυε με μητρικά λόγια τα παιδιά της να σταθούν σταθερά στην πίστη του Χριστού. Τέλος τους οδήγησαν δεκατρία ολόκληρα στάδια μακριά από τη Ρώμη, σε έναν τόπο που λεγόταν Νύμφη Καταβασσί. Εκεί αποκεφαλίστηκαν ο Μαρίνος, ο Αυδίφαξ και ο Αββακούμ, ενώ η Μάρθα πνίγηκε σε ποτάμι από τους δημίους. Με τις πρεσβείες των αγίων μαρτύρων Μαρίνου, Μάρθας, Αυδίφαξ, Αββακούμ και των συν αυτοίς, αξίωσε και εμάς Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.