Οσία Μάρθα η μητέρα του Οσίου Συμεών

Στη μήτρα της κρύφτηκε ένα από τα μεγάλα αστέρια του ασκητισμού, αλλά και η ίδια έλαμψε ως όσιος βίος μπροστά στον Θεό. Η Αγία και Οσία Μάρθα γεννήθηκε στην ένδοξη Αντιόχεια της Συρίας, σε οικογένεια ευσεβών χριστιανών γονέων. Οι γονείς της την έπεισαν να εισέλθει στον τίμιο γάμο, αν και η ίδια από νεαρή ηλικία επιθυμούσε σφοδρά παρθενική ζωή. Μια θεία οπτασία στον ιερό ναό του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου την έπεισε τελικά να υπακούσει με ταπείνωση στους γονείς της.

Έτσι παντρεύτηκε τον ευσεβή Ιωάννη, και κατά θεία προαναγγελία συνέλαβε στη μήτρα της τον μετέπειτα υιό της Συμεών. Αυτή η αναγγελία της θείας σύλληψης έγινε με ξεχωριστή εμφάνιση του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου σε όραμα. Ο Άγιος Πρόδρομος της απεκάλυψε ότι θα γεννούσε τον μέγα ασκητή Συμεών τον Στυλίτη του Θαυμαστού Όρους της Συρίας. Η μακαρία Μάρθα έζησε λίγα μόνο χρόνια με τον σύζυγό της και πολύ σύντομα χήρευσε στην Αντιόχεια.

Από εκείνη τη στιγμή αφιέρωσε όλη της την αγάπη και την προσοχή στην ευσεβή ανατροφή του μικρού γιου της. Με κάθε δυνατή επιμέλεια ακολούθησε αυστηρά τις εντολές του Αγίου Προδρόμου για τη χριστιανική διαπαιδαγώγηση του γιου της. Πάντοτε προσευχόταν στον Θεό για τον γιο της, παρακαλώντας τον Κύριο να τον δεχθεί στην ιερή Του υπηρεσία. Επιθυμούσε να μοιάσει με την προφήτιδα Άννα, που αφιέρωσε τον προφήτη Σαμουήλ από τη βρεφική του ηλικία στον Θεό.

Μια νύχτα ενόσω η μακαρία Μάρθα στοχαζόταν για τον γιο της, είδε ένα φοβερό και σαφές όραμα στον ύπνο της. Φάνηκε στον εαυτό της να έχει αγγελικά πτερά και να ανυψώνεται προς τον ουράνιο θρόνο της δόξης. Στα χέρια της κρατούσε με ευλάβεια το ευλογημένο νήπιο και το πρόσφερε με αγάπη ως δώρο στον Κύριο. Αυτή την ευλογημένη οπτασία η μακαρία Μάρφα τη φύλαξε στην καρδιά της και ευχαριστούσε ολόθυμα τον Θεό. Παρέμενε διαρκώς στον ιερό ναό του Θεού και ουδέποτε εγκατέλειπε τον κανόνα των ιερών εκκλησιαστικών ακολουθιών.

Έμενε μάλιστα κοντά στην εκκλησία, ώστε να φτάνει πρώτη στις ακολουθίες και να φεύγει μετά από όλους. Είχε την ευλαβή συνήθεια να παρευρίσκεται στις πανηγυρικές λειτουργίες, σε όποιον ορθόδοξο ναό ετελούντο μέσα στην πόλη. Με βαθιά κατάνυξη και συντριβή καρδίας ίστατο σε ολονύκτιες προσευχές, χύνοντας ποταμούς δακρύων ενώπιον του Θεού. Κοινωνούσε επίσης συχνά των αχράντων Μυστηρίων του Σώματος και Αίματος του Σωτήρος Χριστού με μέγιστη ευλάβεια καρδίας.

Με τέτοια ιερή αξία κοινωνούσε, ώστε μετά από τη θεία κοινωνία το πρόσωπό της φωτιζόταν θαυμαστά από τη χάρη. Οι παρευρισκόμενοι την έβλεπαν να λάμπει σαν τον προφήτη Μωυσή, που κατέβηκε από το όρος Σινά. Κάθε νύχτα στο σπίτι της σηκωνόταν πριν από την ώρα του μεσονυκτικού για να προσευχηθεί θερμά. Η όλη της ψυχή ήταν εμβαθυσμένη στον Θεό, τον οποίον αγαπούσε με όλη τη δύναμη της καρδιάς της. Ήταν ασύγκριτα ελεήμων προς τους πτωχούς, τους οποίους έτρεφε με ψωμί και ένδυε με ρούχα από τα χέρια της.

Επισκεπτόταν συχνά τα νοσοκομεία της πόλεως Αντιοχείας και διακονούσε με τα ίδια της τα χέρια τους ασθενείς πιστούς. Για τους ετοιμοθάνατους ετοίμαζε από τους κόπους της τα αναγκαία ενδύματα ταφής, ώστε να ταφούν με χριστιανική αξιοπρέπεια. Έδινε επίσης λευκά ενδύματα του δικού της εργοχείρου σε όσους ετοιμάζονταν να βαπτιστούν την Ορθόδοξη Πίστη. Ήταν τόσο πράος και ταπεινός χαρακτήρας, ώστε ποτέ κανένας δεν την είδε θυμωμένη ή να φιλονικεί.

Φύλαγε τα χείλη της από την πολυλογία και τα κενά λόγια, μιλώντας μόνο για τα απολύτως αναγκαία. Αγαπούσε ιδιαιτέρως τη σιωπή, καθώς αυτή προετοιμάζει τον νου για την υψηλή πνευματική θεωρία και θεολογία. Από τα χείλη της δεν ακουγόταν ποτέ αργό λόγο ή ψεύτικο, αλλά μόνο το θεάρεστο και το ωφέλιμο. Από τον αγαθό θησαυρό της καρδιάς της ανέβλυζε πάντοτε αγαθή ομιλία και ωφέλιμη πνευματική νουθεσία προς όλους. Η Αγία Μάρθα έγινε ακόμη ειρηνοποιός μεταξύ θυμωμένων αδελφών και στοργική νουθέτρια όσων ζούσαν αμελώς και αδιαφόρως.

Ήταν υπόδειγμα σώφρονος, ευσεβούς και θεάρεστης ζωής για όλους τους ανθρώπους, άντρες και γυναίκες της εποχής. Ήταν γεμάτη και πολλών άλλων αρετών, για τις οποίες δεν είναι δυνατόν να αναφερθούν λεπτομερώς εδώ. Επαρκής μαρτυρία της ένθεης ζωής της είναι η μεγάλη αγιότητα του γιου της Συμεών του Στυλίτου. Όταν ο Όσιος Συμεών ασκήτευε ήδη στον στύλο του Θαυμαστού Όρους, η Μάρθα έλαβε νέο θεϊκό όραμα. Μετά τη μεσονύκτια προσευχή της, σε ελαφρύ ύπνο της εμφανίστηκε ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος μαζί με τον Απόστολο Τιμόθεο.

Ο Άγιος της είπε ότι μεσιτεύει διαρκώς για εκείνη ενώπιον του Θεού και ποτέ δεν θα την εγκαταλείψει. Η Αγία Μάρθα ξύπνησε τότε γεμάτη ταυτόχρονα ιερό φόβο και πνευματική χαρά μέσα στην καρδιά της. Δόξασε με ευλάβεια τον Θεό για την παράκληση και διηγήθηκε το όραμα στον γιο της Συμεών. Πήγαινε κατά καιρούς να επισκέπτεται τον Όσιο γιο της επάνω στον υψηλό στύλο του Θαυμαστού Όρους. Έβλεπε εκεί πλήθος δαιμονισμένων και πασχόντων με κάθε νόσο που συγκεντρώνονταν για θεραπεία γύρω στον στύλο.

Έβλεπε επίσης τα πολλά θαυμαστά σημεία που γίνονταν εκεί με τις θερμές προσευχές του Οσίου παιδιού της. Δεν υπερηφανευόταν ποτέ για όλα αυτά, αλλά αντίθετα φοβόταν μήπως ο εχθρός διάβολος παγιδεύσει τον γιο της. Παρακαλούσε με δάκρυα τον Κύριο να απαλλάξει τον γιο της από κάθε δαιμονική πανουργία και πειρασμό. Έλεγε στον Όσιο Συμεών να θυμάται την προσωπική του ασθένεια και να φυλάει την καρδιά του από έπαρση. Ο Όσιος Συμεών δεχόταν με χαρά τις νουθεσίες της μητέρας του, ευχαριστώντας τον Θεό για την ευσεβή της ζωή.

Η ευλάβεια της μητέρας στήριζε τον γιο της σε κάθε στιγμή της δύσκολης ασκητικής του πορείας στον στύλο. Ένα ολόκληρο έτος πριν από την κοιμησή της, σε θερμή μεσονυκτική προσευχή, ήλθε σε έκσταση πνευματική. Είδε αγγελικά τάγματα να κρατούν λαμπρές λαμπάδες στα χέρια τους και να της λέγουν ορισμένα φωτεινά λόγια. Της απεκάλυψαν ότι μετά από έναν χρόνο θα την παραλάβουν, ελευθερωμένη από τη σάρκα, στον ετοιμασμένο τόπο της αναπαύσεώς της.

Το ίδιο φοβερό αυτό όραμα φανερώθηκε ταυτόχρονα και στον Όσιο γιο της Συμεών επάνω στο Θαυμαστόν Όρος. Όταν πέρασε ο τελευταίος προσδιορισμένος χρόνος, η Αγία πήγε για επίσκεψη στον γιο της τον Όσιο Συμεών. Της είπε ο Όσιος να τον ευλογήσει, όπως ευλόγησε ο πατριάρχης Αβραάμ τον υιό του Ισαάκ. Η Αγία απάντησε ότι ήρθε ακριβώς για να αξιωθεί την ευλογία και τις θερμές προσευχές του γιου της. Φανέρωσε ότι μένουν μόνο τρεις μήνες της ζωής της, και έπειτα θα αναχωρήσει για τον αιώνιο Κύριο.

Δάκρυζε με βαθιά κατάνυξη η μακαρία γερόντισσα, και έκλαιγαν επίσης συγκινημένοι όλοι οι παρευρισκόμενοι αδελφοί του μοναστηρίου. Λίγες μέρες πριν από την κοίμησή της επέστρεψε στον γιο της για το τελευταίο αγαπητό αποχαιρετισμό. Της παρουσιάστηκε σε ένα νυχτερινό όραμα η Παναγία Δέσποινα Θεοτόκος μαζί με δύο φωτεινούς λαμπρούς Αγγέλους. Της έδειξε δύο υπέρλαμπρα ουράνια ανάκτορα δόξης ετοιμασμένα από τον Όσιο γιο της Συμεών μέσα στους ουρανούς.

Η Παναγία αποκάλυψε ότι αυτή η δόξα της δίνεται, διότι έζησε θεάρεστα μέσα σε φόβο Κυρίου. Την Κυριακή κοινωνήθηκε των αχράντων Μυστηρίων και έλαμψε το πρόσωπό της από τη χάρη του Θεού. Όλη εκείνη την ημέρα και τη νύχτα συνομίλησε αγαπητικά με τον Όσιο γιο της σε προσευχή. Τη Δευτέρα έδωσε ειρήνη και ευλογία και τον τελευταίο αποχαιρετισμό σε όλους τους μαθητές του γιου της. Με βαριά τα δάκρυά τους χωρίστηκε από εκείνους και αναχώρησε προς το γειτονικό χωριό της Τιβιρίνθου.

Εκεί υπήρχε εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή, στην οποία προσφέρθηκαν θερμές και άφθονες προσευχές. Άρχισε τότε να εξαντλείται σωματικά, και οι κάτοικοι του χωριού την παρακάλεσαν να αναπαυθεί κοντά τους εκεί. Την Τρίτη μεταφέρθηκε με κάποια άμαξα στο σπίτι της στην Αντιόχεια, στο εξωτερικό προάστιο της Δάφνης. Με θερμές προσευχές και ποταμούς πικρών δακρύων παρέδωσε την μακαρία ψυχή της στα ευσπλαχνικά χέρια του Θεού.

Έδωσε με ταπείνωση εντολή να ταφεί στον τόπο όπου θάβονταν οι ξένοι και οι πτωχοί της πόλεως. Ο Όσιος Συμεών όμως, λαβαίνοντας θεϊκή αποκάλυψη για την κοίμηση, μετέφερε το άγιο σώμα στο Θαυμαστόν Όρος. Το έθαψε με μεγάλη τιμή κοντά στον στύλο του, ώστε να βλέπει πάντοτε τον τάφο της μητέρας του. Από τον τάφο της μακαρίας Μάρφας ανέβλυζαν πολλά θαύματα, ιάσεις τυφλών και απαλλαγές δαιμονισμένων από τα δαιμόνια. Πρεσβείαις της Οσίας Μάρθας μητρός του Οσίου Συμεών, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, Αμήν.