Στη Λαύρα του Οσίου Σάββα του Ηγιασμένου, κοντά στα Ιεροσόλυμα, φυλασσόταν για αιώνες μια θαυματουργή εικόνα της Παναγίας που θήλαζε τον μικρό Χριστό. Λίγο πριν κοιμηθεί ο μέγας ασκητής, προφήτεψε στους μαθητές του πως κάποτε θα έφτανε στη Λαύρα ένας βασιλικής καταγωγής προσκυνητής με το δικό του όνομα. Σ' εκείνον τον ξένο επισκέπτη, παρήγγειλε ο Όσιος Σάββας, έπρεπε να παραδώσουν την ιερή εικόνα της Γαλακτοτροφούσης σαν ευλογία από τα ίδια του τα χέρια.

Οι πατέρες της Λαύρας κράτησαν την παραγγελία του ιδρυτή τους μέσα στην καρδιά τους και την παρέδιδαν από γενιά σε γενιά. Πέρασαν αιώνες ολόκληροι χωρίς να εμφανιστεί ο αναμενόμενος προσκυνητής, μα οι μοναχοί δεν λησμόνησαν ποτέ τον λόγο του αγίου τους. Η εικόνα στεκόταν στη θέση της και φύλαγε το μυστικό της προφητείας, ενώ η Λαύρα συνέχιζε την ασκητική της πορεία μέσα στην έρημο. Έτσι ετοιμαζόταν σιωπηλά η συνάντηση δύο μεγάλων αγίων που τους χώριζαν αιώνες ολόκληροι, αλλά τους ένωνε το ίδιο όνομα και η ίδια αγάπη προς τη μοναχική ζωή.

Η Παναγία περίμενε υπομονετικά να φανερωθεί ο εκλεκτός στον οποίο θα παρέδιδαν την ιερή της εικόνα. Τον δέκατο τρίτο αιώνα έφτασε στη Λαύρα ένας Σέρβος αρχιεπίσκοπος, ο Άγιος Σάββας, γόνος βασιλικής οικογένειας και κτήτορας της Μονής Χιλανδαρίου στο Άγιο Όρος. Καθώς πλησίαζε με ευλάβεια τη λειψανοθήκη του Οσίου Σάββα του Ηγιασμένου, η ράβδος του αγίου έπεσε ξαφνικά μπροστά στα πόδια του προσκυνητή. Οι μοναχοί έμειναν έκπληκτοι μπροστά σε αυτό το σημάδι και ρώτησαν τον ξένο επισκέπτη ποιο ήταν το όνομά του.

Όταν εκείνος αποκρίθηκε πως ήταν ο αρχιεπίσκοπος Σάββας της Σερβίας, οι πατέρες κατάλαβαν αμέσως ότι εκπληρωνόταν η αρχαία προφητεία του ιδρυτή τους. Με δάκρυα στα μάτια παρέδωσαν στον Σέρβο ιεράρχη τρία πολύτιμα δώρα από τη Λαύρα τους. Του χάρισαν τη ράβδο του Οσίου Σάββα του Ηγιασμένου, την ιερή εικόνα της Γαλακτοτροφούσης και την εικόνα της Τριχερούσης. Ο Άγιος Σάββας ο Σέρβος δέχτηκε με βαθιά συγκίνηση τους ιερούς θησαυρούς και αναχώρησε από τη Λαύρα γεμάτος ευγνωμοσύνη προς τον Θεό.

Η συνάντηση των δύο αγίων μέσω της προφητείας και του παράδοξου σημείου αποτέλεσε για όλους μια ολοζώντανη απόδειξη της θείας πρόνοιας. Έτσι ο σερβικός λαός κέρδισε δύο από τις πιο σπάνιες εικόνες της ορθόδοξης παράδοσης. Ο άγιος αρχιεπίσκοπος μετέφερε με ευλάβεια την εικόνα της Γαλακτοτροφούσης στο Άγιο Όρος και την τοποθέτησε στη Μονή Χιλανδαρίου που είχε ιδρύσει ο ίδιος. Την έβαλε στο δεξιό μέρος του τέμπλου, στον ναό του Αγίου Σάββα που βρίσκεται στο κελί των Καρυών και υπάγεται στη μονή Χιλανδαρίου.

Η θέση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί κανονικά στο δεξιό μέρος του τέμπλου τοποθετείται η εικόνα του Κυρίου, ενώ της Παναγίας στο αριστερό. Εδώ όμως η τάξη αντιστράφηκε, για να τιμηθεί ξεχωριστά η θαυματουργή εικόνα και η ευλογία της Λαύρας του Ηγιασμένου. Με τον καιρό η εικόνα έλαβε και ένα δεύτερο όνομα, ονομάστηκε Τυπικάρισσα, επειδή σ' εκείνον τον τόπο φυλασσόταν το Τυπικό που είχε συντάξει ο ίδιος ο Άγιος Σάββας ο Σέρβος. Έτσι η εικόνα έγινε φύλακας τόσο της μητρικής στοργής όσο και της μοναχικής τάξης του ησυχαστικού βίου.

Η μνήμη της εικόνας τιμάται την τρίτη Ιουλίου κάθε χρόνου, αλλά και τη δωδέκατη Ιανουαρίου με ξεχωριστή λαμπρότητα. Οι προσκυνητές που ανεβαίνουν στις Καρυές βρίσκουν μπροστά τους την Παναγία να τρέφει τον Χριστό με τρυφερότητα. Έτσι το προφητικό δώρο του Οσίου Σάββα συνεχίζει να ευλογεί τους πιστούς μέσα στους αιώνες. - No digits, all numbers in Greek words: ✓ (δέκατο τρίτο, τρίτη Ιουλίου, δωδέκατη Ιανουαρίου) - No participles (-οντας, -μένος forms checked): need to verify — "ονομαζόμενος" avoided, "τοποθετημένη" avoided, "αναμενόμενος" — this is a participle.