Στο νησί της Κύπρου ένα κρυμμένο πρόσωπο μαρτύρων στόλισε τη μνήμη της πρώτης ημέρας του Ιουλίου με τη θαυμαστή του πολιτεία. Ο άγιος Κωνσταντίνος ο Θαυματουργός είναι σχεδόν άγνωστος στους κλασικούς συναξαριστές, αλλά γνωστός ως μάρτυρας που έχυσε το αίμα του στην κυπριακή γη. Επιστρέφοντας από προσκύνημα στους Αγίους Τόπους τον δωδέκατο αιώνα μετά Χριστόν εγκαταστάθηκε σε μοναστήρι της Κύπρου μαζί με τριακόσιους άλλους ευλαβείς προσκυνητές, γνωστούς στην ιστορία ως Αλαμανοί. Μαζί με άλλους τρεις μοναχούς της συνοδείας του ομολόγησε με παρρησία την πίστη του στον σταυρωθέντα Κύριο μπροστά στον τοπικό άρχοντα.

Ο Σαβίνος, εξωμότης διοικητής του νησιού, εξοργίστηκε από τη σταθερή ομολογία του και διέταξε να τους θανατώσει αμέσως διά της ξιφοτομίας. Την πληροφορία αυτή για το μαρτύριο των τεσσάρων ομολογητών μας τη μεταδίδει ο λόγιος ιστορικός Κωνσταντίνος Σάθας στις παλαιές μελέτες του. Υπάρχει όμως μια άλλη γνώμη ορισμένων ερευνητών, που υποστηρίζουν ότι την εποχή αυτή δεν υπήρξε διοικητής με τέτοιο όνομα. Φαίνεται λοιπόν ότι πρόκειται για δύο διαφορετικούς αγίους Κωνσταντίνους που η μνήμη τους συγχωνεύτηκε με την πάροδο των αιώνων.

Ο ένας πρέπει να έζησε την εποχή του Σαβίνου τον τρίτο και τέταρτο αιώνα και είναι ο αρχαίος μεγαλομάρτυρας. Ο άλλος είναι όσιος από τους τριακόσιους Αλαμανούς, που έζησε τον δωδέκατο αιώνα στην ορθόδοξη Κύπρο. Διά πρεσβειών του αγίου Κωνσταντίνου του Θαυματουργού και των συναθλητών του, Κύριε Ιησού Χριστέ, σώσον ημάς.