Ένας ταπεινός ασκητής της ορθοδόξου παραδόσεως παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο μέσα από τη θερμή προσευχή του. Ο όσιος Μάγνος ξεχωρίζει στο εορτολόγιο της Εκκλησίας ως πρότυπο ανθρώπου που ζήτησε ο ίδιος το τέλος του βίου του. Έζησε σε εποχή της πρώιμης χριστιανικής Εκκλησίας και αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του στην προσευχή και τη μοναχική άσκηση. Η ακριβής χρονολογία της ζωής του και ο τόπος της ασκήσεώς του δεν διασώζονται με σαφήνεια στους αρχαιότερους συναξαριστές της Εκκλησίας.

Γνωρίζουμε όμως ότι το όνομά του Μάγνος σημαίνει στη λατινική γλώσσα ο μέγας ή ο αξιοσέβαστος της Εκκλησίας. Ο όσιος αφιέρωσε τη ζωή του στην ασκητική βιοτή και στην αδιάκοπη μελέτη των αγίων Γραφών της ορθοδόξου παραδόσεως. Επιδίωκε τη συνεχή κοινωνία με τον φιλάνθρωπο Θεό μέσα από τη νοερά προσευχή της καρδίας του. Έγινε φωτεινό παράδειγμα μετανοίας και ταπεινώσεως για τους πιστούς ορθοδόξους χριστιανούς της εποχής του από όλη την επαρχία.

Πολλοί έσπευδαν στο ταπεινό κελί του για να λάβουν συμβουλή πνευματική και ευλογία από τον γέροντα ασκητή. Παρά τη φήμη του ο όσιος έμενε στην απομόνωση και στην προσευχή χωρίς να επιθυμεί δόξα ανθρώπινη. Όταν πλησίαζε το τέλος της ζωής του, ζήτησε ο ίδιος από τον Κύριο τον χρόνο της εξόδου του. Ο φιλάνθρωπος Θεός εισάκουσε την παράκλησή του και του χάρισε ειρηνικό και αγγελικό θάνατο μέσα στην προσευχή. Ξεψύχησε ψιθυρίζοντας ευχαριστήρια λόγια προς τον Δημιουργό και παρέδωσε την ψυχή του στα χέρια του φιλανθρώπου Σωτήρος.

Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις είκοσι οκτώ Ιουνίου εκάστου έτους ως πρότυπο πνευματικής ζωής.