Δύο μικρά αθώα παιδιά κρεμάστηκαν στον σταυρό μέσα σε εποχή σκληρών διωγμών για την πίστη τους στον Σωτήρα Χριστόν. Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη των δύο αγίων παίδων μαρτύρων στις είκοσι οκτώ Ιουνίου εκάστου έτους με μεγάλη ευλάβεια. Οι ζωγράφοι συνηθίζουν να εικονίζουν στους πίνακες του χρόνου τα δύο μικρά παιδιά σταυρωμένα μαζί με τους ομολογητές. Τα ονόματά τους και ο τόπος του μαρτυρίου τους δεν διασώζονται ξεκάθαρα στους αρχαιότερους συναξαριστές της Εκκλησίας.

Γνωρίζουμε όμως μετά βεβαιότητας ότι μαρτύρησαν δια σταυρικού θανάτου, μιμούμενοι τον σταυρωθέντα Σωτήρα Χριστόν στο πάθος Του. Παρά τη μικρή τους ηλικία ομολόγησαν με σθένος την ορθόδοξη χριστιανική πίστη ενώπιον των ειδωλολατρών δικαστών της εποχής εκείνης. Αρνήθηκαν με μεγάλη αποφασιστικότητα να θυσιάσουν στα είδωλα της ρωμαϊκής αυτοκρατορικής λατρείας και ομολόγησαν θαρραλέα τον Σωτήρα. Οι σκληροί δικαστές αποφάσισαν τότε να τα τιμωρήσουν με τον φοβερό σταυρικό θάνατο, ως άλλους ληστές της εποχής.

Τα δύο μικρά παιδιά δέχθηκαν με γαλήνη το μαρτύριο και παρέδωσαν τις ψυχές τους στον φιλάνθρωπο Κύριον. Η ιερά μνήμη τους παραμένει αμάραντη μέσα στο εορτολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας και στις καρδιές των πιστών χριστιανών. Η Εκκλησία τα τιμά ως αθώα νέα μέλη της θριαμβευούσης χορείας των μαρτύρων ενώπιον του Σωτήρος Χριστού. Τα ιερά λείψανά τους έγιναν αφορμή ευλογίας και ιαμάτων για όσους τα προσκύνησαν με ζωντανή πίστη και ευλάβεια.

Είθε οι πρεσβείες τους να σκεπάζουν όλους τους νέους χριστιανούς από τις επιθέσεις του πνευματικού εχθρού της εποχής μας.