Η ευλογημένη εικόνα της Παναγίας των Επτά Λιμνών αποτελεί μία από τις πιο τιμώμενες εικόνες της ρωσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας. Η ημέρα της εορτής της δεν αποτελεί γιορτή μόνο για την ιερή Έρημο των Επτά Λιμνών και την πόλη του Καζάν. Είναι μεγάλη πανηγυρική γιορτή για ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή του Πρικαμίου και του Βόλγα της παλαιάς Ρωσίας. Στα τέλη του δεκάτου έκτου χριστιανικού αιώνος γεννήθηκε στην πόλη Ουστιούγκ της επαρχίας της Βολογκντά ο μοναχός Ευθύμιος.

Καταγόταν από φτωχή ευλαβή οικογένεια και από νεαρή ηλικία αισθάνθηκε μέσα του ζωηρή έλξη προς τους πνευματικούς αγώνες. Εγκατέλειψε νωρίς την πατρική του οικία και αργότερα αποσύρθηκε σε μοναστήρι ασκούμενος εκεί ως δόκιμος μοναχός του Κυρίου. Μετά τον θάνατο και την ταφή των γονέων του, μετακόμισε στο Καζάν με μοναδική την κληρονομιά του. Η κληρονομιά αυτή ήταν η ιερή εικόνα της Παναγίας του Σμολένσκ, την οποία έλαβε από τους ευσεβείς γονείς.

Στα δεκαεπτά βέρστια από την πόλη του Καζάν διάλεξε ένα μέρος απομονωμένο και τριγυρισμένο από επτά μικρές λίμνες. Οι λίμνες αυτές αργότερα ενώθηκαν με φυσικό τρόπο σε μία και έδωσαν το όνομα Επτά Λίμνες στην ιερή του εικόνα. Από αυτές τις επτά λίμνες πήρε το όνομα η ιερή Έρημος, την οποία ίδρυσε ο όσιος Ευθύμιος. Αφού διάλεξε αυτό το ξεχωριστό μέρος, ο Ευθύμιος προσευχήθηκε με θερμό πόθο στον Δημιουργό και κοιμήθηκε όταν έπεσε η νύχτα.

Σε όνειρο είδε τότε φωτιά να ανυψώνεται προς τον ουρανό από το ίδιο μέρος όπου εκείνος κοιμόταν. Ο πατήρ Ευθύμιος θεώρησε το όνειρο ως καλό σημείο και έστησε ευλαβικά εκεί έναν ξύλινο σταυρό. Έφτιαξε επίσης για τον εαυτό του ένα μικρό κελλί δίπλα στον ιερό σταυρό για την ησυχαστική του ζωή. Όχι μακριά από εκεί υπήρχε μία βελανιδιά, την οποία οι ντόπιοι Τσερεμίσοι θεωρούσαν ιερό και ξεχωριστό δένδρο. Πρόσφεραν εκεί ζώα ως θυσίες, σφάζοντας άλογα και βόδια, και κρεμούσαν τα δέρματά τους από τα κλαδιά της.

Ο πατήρ Ευθύμιος προσευχήθηκε λοιπόν στον αληθινό Θεό να τερματιστεί αυτή η ειδωλολατρική και βέβηλη φοβερή πράξη. Αμέσως ξέσπασε δυνατή καταιγίδα και κατέστρεψε ολοσχερώς τη βελανιδιά εκείνη ως άμεση απάντηση στις θερμές προσευχές του. Φήμες για την ευσεβή ζωή του ταπεινού μοναχού Ευθυμίου άρχισαν να φέρνουν αδελφούς μοναχούς κοντά του. Ο πατήρ Ευθύμιος αργότερα μετακόμισε στην κατοικία του Μητροπολίτη του Καζάν και πήρε μαζί του την ιερή εικόνα.

Οι αδελφοί συνέχιζαν να απευθύνονται σε αυτόν για συμβουλές, ώστε εκείνος ήταν αρχηγός τους χωρίς να ζει στην έρημο. Παρά τη μεγάλη του αγάπη για την εικόνα της Σμολένσκ, ευλογία των γονέων του, αποφάσισε να αποχωριστεί από αυτήν. Από αγάπη προς τους αδελφούς του προσφέρθηκε να την παραχωρήσει στην ιερή Έρημο ως πολύτιμη ευλογία. Με αίτημα του Μητροπολίτη Ματθαίου ο κλήρος του Καζάν συγκεντρώθηκε για να συνοδεύσει επίσημα την εικόνα.

Όταν τελέστηκε η Παράκληση της Θεοτόκου, ο Μητροπολίτης γονυκλίτης φώναξε ότι η Δέσποινα τους αναχωρούσε από την πόλη. Παρακάλεσε την Παναγία να ευλογήσει την έρημο και να σώσει όσους κατοικούσαν σε αυτήν με τις πρεσβείες της. Διέταξε τότε ο Μητροπολίτης έναν πρεσβύτερο και δύο διακόνους να συνοδεύσουν την ιερή εικόνα μέχρι την έρημο. Πολλοί κάτοικοι ακολούθησαν την πομπή, τόσο από ζήλο για τη Βασίλισσα του ουρανού, όσο και από φιλοπεριέργεια.

Στη διάρκεια της πορείας μερικοί κουράζονταν, αλλά μόλις άρχιζαν να μεταφέρουν την εικόνα, η κούραση εξαφανιζόταν αμέσως. Η εικόνα έγινε δεκτή με μεγάλη χαρά από τους αδελφούς της Μονής, και ο κόσμος άρχισε να συρρέει εκεί. Ο ξύλινος ναός αντικαταστάθηκε σύντομα από πέτρινο, διορίστηκε ηγούμενος και κτίστηκε άλλος ναός αφιερωμένος στη Σμολένσκ. Η ιερή εικόνα τοποθετήθηκε αριστερά από τις βασιλικές πύλες του ναού, όπου παραμένει ευλαβικά τιμώμενη μέχρι σήμερα.

Τον Ιούνιο του χίλια εξακόσια πενήντα τέσσερα ξέσπασε στη Ρωσία φοβερός λοιμός, ο οποίος κατάστρεφε ολόκληρα ευλογημένα χωριά. Τα πολυάριθμα πτώματα έμεναν άταφα στους δρόμους και κατασπαράζονταν δυστυχώς από τους αδέσποτους σκύλους της πόλεως. Στην πόλη του Καζάν ο φοβερός λοιμός μάστιζε τους κατοίκους με μεγάλη σφοδρότητα και τους εμβύθιζε σε φόβο. Οι ευσεβείς κάτοικοι αποφάσισαν να μεταφέρουν στην πόλη την ευλογημένη εικόνα της Παναγίας των Επτά Λιμνών.

Στις είκοσι τέσσερις Ιουνίου έφθασαν στην ιερή Έρημο μαζί με τον ηγούμενο Παχώμιο για να την παραλάβουν. Την επομένη μετά τη Θεία Λειτουργία, η ιερή εικόνα μεταφέρθηκε με πομπή προς την πόλη του Καζάν. Εκείνη τη νύχτα ένας Γέροντας παρουσιάστηκε σε όραμα στη μοναχή Μαύρα του γυναικείου μοναστηριού του Καζάν. Ο Γέροντας έμοιαζε σε όλα με τον Άγιο Νικόλαο τον Θαυματουργό και ντυμένος με ιεραρχικά άμφια, αγγίζοντας το χέρι της.

Της είπε να σηκωθεί αμέσως γρήγορα και να ενημερώσει τον γραμματέα Μιχαήλ Πατρικέγιεφ για όλα τα οραθέντα στο όνειρο. Η Μαύρα στην αρχή δίστασε, αλλά εμφανίστηκε ξανά και της είπε αυστηρά να ειδοποιήσει αμέσως τις αρχές της πόλεως. Έπρεπε να ζητήσει από τους κατοίκους νηστεία μίας εβδομάδας, μετάνοια αμαρτιών και επίκληση της βοήθειας του Κυρίου. Η μοναχή Μαύρα έσπευσε τελικά να ενημερώσει τους αξιωματούχους της πόλεως για το θαυμαστό όνειρο που είχε δει.

Όλοι οι κάτοικοι του Καζάν, νέοι και γέροντες, έλαβαν τη θαυματουργή εικόνα του Καζάν με σταυρική πομπή. Αναχώρησαν αμέσως από την πόλη για να συναντήσουν την εικόνα της Σμολένσκ της Παναγίας των Επτά Λιμνών. Στη συνάντηση των δύο εικόνων, σε δύο βέρστια από την πόλη, έγινε η συνάντηση και η ευλαβική πομπή τους. Σε εκείνο το ίδιο μέρος όπου ιδρύθηκε αργότερα η Μονή Κιζίτσεσκη, ο λαός γονάτισε και προσευχήθηκε με δάκρυα.

Η εικόνα μεταφέρθηκε στην πόλη μέσα από την Πύλη της Αναστάσεως και έγινε λιτανεία γύρω από όλα τα τείχη. Όλες οι καμπάνες των ναών του Καζάν χτυπούσαν χωρίς διακοπή σε όλη τη διάρκεια της λιτανείας. Η εικόνα μεταφέρθηκε τελικά στον Καθεδρικό Ναό του Ευαγγελισμού και τοποθετήθηκε εκεί ευλαβικά για να προσκυνείται από τους πιστούς. Με τις πρεσβείες της Υπεραγίας Παρθένου, η θανατηφόρα ασθένεια στην πόλη υποχώρησε σταδιακά και τελικά έπαψε ολοσχερώς.

Οι κάτοικοι ευχαρίστησαν τη Βασίλισσα του Ουρανού για την ευεργετική αυτή απελευθέρωσή τους από τον φοβερό λοιμό. Άρχισαν να μεταφέρουν την εικόνα από σπίτι σε σπίτι, και όπου υπήρχαν ασθενείς, εκείνοι θεραπεύονταν εντελώς πλήρως. Όταν η εικόνα της Σμολένσκ μεταφέρθηκε σε όλα τα σπίτια της πόλεως, ο φοβερός λοιμός σταμάτησε εντελώς. Από εκείνη τη στιγμή οι κάτοικοι του Καζάν διατήρησαν ξεχωριστή πίστη και αγάπη για την ιερή εικόνα της Σμολένσκ.

Η εικόνα παρέμεινε στην πόλη επτά ολόκληρες ημέρες, μετά τις οποίες οι μοναχοί ζήτησαν την επιστροφή της. Στις είκοσι πέντε Ιουνίου του χίλια εξακόσια πενήντα έξι ο λοιμός εμφανίστηκε ξανά στο Καζάν με μεγαλύτερη σφοδρότητα. Οι κάτοικοι μετέφεραν ξανά την ιερή εικόνα από την έρημο στην πόλη και ο λοιμός σταμάτησε αμέσως μετά. Από το χίλια εξακόσια πενήντα οκτώ αποφασίστηκε η ετήσια μεταφορά της εικόνας στο Καζάν στις είκοσι έξι Ιουνίου.

Πλήθος λαού συγκεντρώνεται για τη μεταφορά της εικόνας από την Έρημο στο Καζάν τόσο από γειτονικές όσο και μακρινές περιοχές. Η εικόνα μεταφέρεται από την Έρημο στις είκοσι πέντε Ιουνίου μετά τη Θεία Λειτουργία της εορτής. Ο διοικητής του Καζάν Καστελλίος υπέφερε από πόνους στα πόδια και δεν μπορούσε να περπατήσει χωρίς βοήθεια. Στις είκοσι τέσσερις Ιανουαρίου του χίλια οκτακόσια τέσσερα μεταφέρθηκε στην Έρημο και προσκύνησε με δάκρυα την εικόνα.

Άλειψε τα πόδια του με λάδι από την κανδήλα της θαυματουργής εικόνας και θεραπεύθηκε μετά από λίγες ημέρες.

Δεύτερη διήγηση

Σαράντα οκτώ χιλιάδες κάτοικοι του Καζάν χάθηκαν μέσα σε λίγες μέρες από φοβερή πανώλη, σχεδόν ολόκληρη η πόλη. Τότε ένας ευλαβής μοναχός είδε στον ύπνο του έναν λαμπερό άνδρα που πρόσταξε να υποδεχθούν την εικόνα της Παναγίας από την έρημο των Επτά Λιμνών. Η θαυματουργή αυτή εικόνα δοξάστηκε με μεγάλα θαύματα στον δέκατο έβδομο αιώνα στην ευρύτερη περιοχή της πόλης του Καζάν στη Ρωσία. Βρισκόταν στο μοναστήρι των Επτά Λιμνών, που πήρε το όνομά του από τις επτά μικρές λίμνες οι οποίες περιέβαλλαν τον ιερό αυτό τόπο.

Με τον καιρό οι μικρές αυτές λίμνες ενώθηκαν και σχημάτισαν ένα μεγάλο και ενιαίο υδάτινο σώμα γύρω από τη μονή. Την ιερή εικόνα της Θεοτόκου μετέφερε ο μοναχός Ευθύμιος, ο ιδρυτής του μοναστηριού, από τη Μεγάλη Ουστιούγκ προς το Καζάν. Η μεταφορά της εικόνας έγινε τη δέκατη τρίτη Οκτωβρίου του χίλια εξακόσια δεκαπέντε, και ο όσιος Ευθύμιος την τοποθέτησε στον ναό της νεοϊδρυθείσας μονής με βαθιά ευλάβεια. Έτσι ο τόπος αυτός έγινε σύντομα φάρος πίστεως και προσευχής για όλη τη γύρω περιοχή.

Στα μέσα του δέκατου έβδομου αιώνα μια θανατηφόρα επιδημία πανώλης σάρωσε ολόκληρη τη Ρωσία και έφτασε γρήγορα και μέσα στην πόλη του Καζάν. Σε σύντομο χρονικό διάστημα χάθηκαν σαράντα οκτώ χιλιάδες άνδρες, σχεδόν όλοι οι κάτοικοι της πόλης, και ο τρόμος απλώθηκε παντού. Μέσα σε αυτό το κλίμα του φόβου και του θρήνου, ένας ευσεβής μοναχός αξιώθηκε ένα παρήγορο όραμα κατά τον ύπνο του. Του φανερώθηκε ένας άνδρας με λαμπρό πρόσωπο και του παρήγγειλε να μάθουν οι κάτοικοι όσα ζητούσε ο ουρανός για τη σωτηρία τους.

Έπρεπε να ορίσουν αυστηρή νηστεία επτά ημερών και να βγουν όλοι μαζί σε προϋπάντηση της ιερής εικόνας. Η Παναγία ερχόταν προς αυτούς από την έρημο των Επτά Λιμνών για να τους λυτρώσει από τον θανατικό αυτόν λοιμό. Ο μοναχός ανακοίνωσε αμέσως το όραμα στις αρχές της πόλης, και εκείνες αποδέχτηκαν με πίστη το ουράνιο μήνυμα. Η ιερή εικόνα μεταφέρθηκε με λιτανεία μέσα από τις πύλες του Καζάν και έγινε δεκτή με δάκρυα μετανοίας και ελπίδας από όλον τον λαό.

Η πομπή περιέβαλε ολόκληρη την πέτρινη πόλη και κατόπιν η αγία εικόνα τοποθετήθηκε στον ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Τελέστηκε ολονύκτια αγρυπνία και την επομένη ημέρα ακολούθησε η Θεία Λειτουργία με τη συμμετοχή πλήθους πιστών και κληρικών. Έπειτα οι ιερείς περιέφεραν την εικόνα στα σπίτια της ξύλινης συνοικίας της πόλης για ευλογία και προστασία των οικογενειών. Μετά από επτά ημέρες προσευχής, νηστείας και ιερών λιτανειών, η φοβερή επιδημία άρχισε επιτέλους να υποχωρεί.

Όταν οι μοναχοί ζήτησαν να επιστρέψει η εικόνα στη μονή τους, αποφασίστηκε να γίνει νέα αγρυπνία και κατόπιν λιτανευτική επιστροφή. Καθώς όμως ετοιμάζονταν να εξέλθουν από τον ναό, ξέσπασε ξαφνικά μια σφοδρή χιονοθύελλα και τους εμπόδισε να αναχωρήσουν. Το ίδιο εμπόδιο επαναλήφθηκε τρεις φορές με τον ίδιο θαυμαστό τρόπο, ώστε όλοι κατάλαβαν το θέλημα της Παναγίας. Αποφασίστηκε λοιπόν η ιερή εικόνα να παραμείνει για ένα διάστημα μέσα στην πόλη του Καζάν, ως φύλαξ και σκέπη των κατοίκων της.

Επέστρεψε τελικά στη μονή των Επτά Λιμνών το έτος χίλια εξακόσια πενήντα πέντε, ύστερα από πολλά χρόνια ευλογιών. Η σημερινή εορτή της εικόνας θυμίζει επίσης μια δεύτερη μεγάλη λύτρωση του Καζάν από θανατηφόρα επιδημία, η οποία συνέβη το έτος χίλια επτακόσια εβδομήντα ένα. Οι ορθόδοξοι κάτοικοι του Καζάν και ολόκληρης της γύρω περιοχής τιμούν με βαθιά ευλάβεια αυτή τη θαυματουργή εικόνα της Θεοτόκου. Καταφεύγουν σε αυτήν με πίστη στις αρρώστιες, στις θλίψεις και στις πιο δύσκολες ώρες της ζωής τους.

Λαμβάνουν δια πρεσβειών της Παναγίας θεραπείες σωματικές και ψυχικές, καθώς και βοήθεια σε κάθε λογής δυσκολία και συμφορά. Η ιερή εικόνα των Επτά Λιμνών της Υπεραγίας Θεοτόκου τιμάται και εορτάζεται και σε άλλες ημερομηνίες μέσα στον λειτουργικό χρόνο. Συγκεκριμένα, η μνήμη της επιτελείται και τη δέκατη τρίτη Οκτωβρίου, σε ανάμνηση της πρώτης μεταφοράς της προς τη νεοϊδρυθείσα μονή. Επιπλέον, η Εκκλησία τιμά την εικόνα και την εικοστή έκτη Ιουνίου, διατηρώντας ζωντανή τη μνήμη των αμέτρητων θαυμάτων της. Έτσι η Παναγία των Επτά Λιμνών εξακολουθεί μέχρι σήμερα να παρηγορεί τους πιστούς, να θεραπεύει τους ασθενείς και να στηρίζει όσους τρέχουν με πόνο στην αγία σκέπη της.