Ο όσιος Αντώνιος της Ντύμσκ γεννήθηκε στην ευλογημένη πόλη του Νόβγκοροντ της Ρωσίας περίπου το χίλια εκατόν πενήντα επτά. Κάποτε καθώς βρισκόταν στον ναό για την ιερά λειτουργία, άκουσε τα φλογερά λόγια του Σωτήρος Χριστού στο ευαγγέλιο. Έλεγαν: «Όποιος θέλει να με ακολουθήσει, ας απαρνηθεί τον εαυτό του και ας σηκώσει τον σταυρό του». Από εκείνη την ευλογημένη ώρα ο όσιος αποφάσισε αμετάκλητα να εγκαταλείψει ολοκληρωτικά τον κόσμο και τα μάταια εφήμερά του.

Έλαβε αμέσως την μοναχική κουρά υπό την πνευματική καθοδήγηση του οσίου Βαρλαάμ του Χουτύν, που τιμάται την έκτη Νοεμβρίου. Στη μονή εκείνη μόνασε με ταπείνωση και ζήλο επί πολλά έτη, αυξανόμενος αδιαλείπτως στην ασκητική και ορθόδοξη αρετή. Όταν ο όσιος Βαρλαάμ ετοιμαζόταν να αναχωρήσει για τους ουρανούς, όρισε τον Αντώνιο διάδοχο και ηγούμενο της μονής. Ο ταπεινός όμως Αντώνιος, αποφεύγοντας τη μάταιη ανθρώπινη δόξα, εγκατέλειψε τη φημισμένη μονή κρυφά και αθόρυβα.

Εγκαταστάθηκε μόνος του στις όχθες της λίμνης Ντύμα, στις περιφέρειες της φημισμένης πόλεως Τίχβιν της Ρωσίας. Εκεί ίδρυσε νέα μονή ησυχαστική και αγωνιζόταν αδιαλείπτως πνευματικά μέχρι το τέλος της ευλογημένης ζωής του. Σύμφωνα με την ιερή παράδοση, ο όσιος ταξίδεψε προσκυνηματικά στην ξακουστή Κωνσταντινούπολη, αναζητώντας πνευματική εμπειρία και ευλογία. Επέστρεψε στη μονή του ακριβώς την ημέρα που εκοιμήθη ο πνευματικός του πατέρας και αληθινός γέροντας Βαρλαάμ.

Ο όσιος Αντώνιος εκοιμήθη μακαρίως εν Κυρίω την εικοστή τετάρτη ημέρα του Ιουνίου, το χίλια διακόσια εικοσιτέσσερα. Το χίλια τριακόσια τριάντα τα ιερά λείψανά του βρέθηκαν άφθαρτα και θαυματουργικά, δοξάζοντας πολύ τον φιλάνθρωπο Σωτήρα. Από τότε δοξάσθηκαν με πάμπολλα θαύματα και ιάσεις σε όσους προστρέχουν με πίστη στη μνήμη του.