Ο Άγιος Μηνάς Επίσκοπος Πολότσκ ξεκίνησε τον μοναχικό του βίο μέσα στους ευλογημένους χώρους της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου. Εκεί έζησε επί χρόνια ως ταπεινός μοναχός, αφιερώνοντας ολόκληρη τη ζωή του στην ασκητική και προσευχητική κοινότητα. Ωρίμαζε πνευματικά μέσα στους κόπους της νηστείας, τις ολονύκτιες αγρυπνίες και τη μνήμη του ονόματος του Κυρίου. Συναναστρεφόταν τους έμπειρους πατέρες των Σπηλαίων και αντλούσε χάρη από τη ζωντανή πνευματική παράδοση των ασκητών.

Η αγιότητα του βίου του φάνηκε σύντομα στους πατέρες της κοινότητας και στους εκκλησιαστικούς ηγέτες της εποχής. Στις δεκατρείς Δεκεμβρίου του χίλια εκατόν πέντε χειροτονήθηκε επισήμως επίσκοπος Πολότσκ μετά από απόφαση της Συνόδου. Ανέλαβε με ευλάβεια τη φωτεινή ευθύνη της επισκοπής, αφήνοντας τη γαλήνη της Λαύρας για την ποιμαντική διακονία. Το όνομα του Αγίου Μηνά αναφέρεται με τιμή στην ιερή ακολουθία των οσίων Πατέρων των Σπηλαίων του Κιέβου.

Η αναφορά αυτή μαρτυρεί ότι πριν από την ανύψωσή του στην επισκοπική βαθμίδα ήταν αληθινός μοναχός εκείνης της φωτισμένης μονής. Η ευλαβική μνήμη του εμφανίζεται επίσης στο πατερικό βιβλίο των Σπηλαίων του Κιέβου, εκείνο το θεμέλιο της ρωσικής αγιολογικής γραμματείας. Ο Άγιος Μηνάς θεωρείται ένας από τους πρώτους μεγάλους ρώσους ιεράρχες των αρχών του δωδέκατου αιώνα. Συνέχισε με ζήλο τη διάδοση της Ορθοδοξίας στις περιοχές της Πολότσκ μετά τον Βαπτισμό της Ρωσίας.

Διηκόνησε με ταπεινό φρόνημα και προσευχητικό πνεύμα τις ψυχές που του είχαν εμπιστευθεί στη μακρινή επισκοπή του. Παρέδωσε τελικά την ψυχή του ειρηνικά στον Δεσπότη Χριστό και κατατάχθηκε ανάμεσα στους αγίους πατέρες της Λαύρας. Ταις αυτού πρεσβείαις, Χριστέ ο Θεός, ελέησον το ποίμνιο και σώσον τις ψυχές των δούλων Σου.