Ο Όσιος Ζήνων ξεκίνησε τον ασκητικό αγώνα εγκαταλείποντας τον κόσμο και παραδίδοντας ολόκληρη τη ζωή του στην υπακοή. Από νωρίς αναζήτησε φωτισμένο πατέρα για να μάθει τον δρόμο της σωτηρίας μέσα από την πεπειραμένη πατερική καθοδήγηση. Έγινε λοιπόν μαθητής του μεγάλου γέροντος Σιλουανού, του οποίου το όνομα αντηχούσε σε όλη τη μοναστική έρημο της εποχής. Παραδόθηκε ολοκληρωτικά στον γέροντά του και έβλεπε τις εντολές του ως φωνή από τον ίδιο τον Κύριο Ιησού.

Η υπακοή του ήταν υπερβολική και άκαμπτη, χωρίς ίχνος αντίδρασης ή εγωιστικής αντιπρότασης απέναντι στον πνευματικό του πατέρα. Η άσκησή του ήταν επίσης άκρα, καθώς νήστευε αυστηρά και αγρυπνούσε στις προσευχές του χωρίς ποτέ να αναπαύσει το σώμα του. Συνδύαζε αυτή την έντονη πνευματική προσπάθεια με τη βαθύτατη ακτημοσύνη που εξάλειφε από την ψυχή του κάθε μέριμνα κόσμου. Ως ανταμοιβή της ταπεινώσεως, ο Θεός τον αξίωσε με το μεγάλο χάρισμα να επιτελεί ποικίλα και θαυμαστά θαύματα.

Με την πνευματική δύναμη που έλαβε από τον Παντοκράτορα Κύριο, έδιωξε πολλά πονηρά δαιμόνια από τους ταλαιπωρημένους ανθρώπους που κατέφευγαν σε αυτόν. Δεν θεωρούσε ποτέ δικά του τα χαρίσματα αυτά, αλλά απέδιδε με ευχαριστία κάθε θαύμα στη χάρη του Θεού. Πέρασε λοιπόν τη ζωή του βαδίζοντας με σταθερότητα τον δρόμο της ασκήσεως, των δακρύων και των πνευματικών αγώνων. Έφθασε τελικά σε πλήρη ωριμότητα ηλικίας και ψυχής ως αληθινός γέροντας της ησυχαστικής ζωής της αιγυπτιακής ερήμου.

Εκοιμήθη ειρηνικά σε ηλικία εξήντα δύο ετών παραδίδοντας με γαλήνη την ψυχή του στον Δημιουργό του. Ταις αυτού αγίαις πρεσβείαις, Χριστέ ο Θεός, ελέησον το ποίμνιο και σώσον τις ψυχές των δούλων Σου.