Στο νησί της Κύπρου, στην πόλη της Αμαθούντος, γεννήθηκε ο Άγιος Τύχων από γονείς ευσεβείς και θερμούς χριστιανούς πιστούς του Κυρίου. Από μικρό παιδί ανατράφηκε με χριστιανική ευσέβεια και διδάχθηκε από τους γονείς του την ανάγνωση των ιερών βιβλίων με μεγάλο ζήλο. Λέγεται ότι το χάρισμα της θαυματουργίας εκδηλώθηκε στον Άγιο Τύχωνα από πολύ νεαρή ηλικία και διατηρήθηκε σε όλη τη ζωή του. Ο πατέρας του ήταν αρτοποιός και διατηρούσε φούρνο, και κάθε φορά που άφηνε τον γιο του στο μαγαζί έβρισκε εκπλήξεις.

Ο Άγιος ευσπλαχνιζόταν τους πτωχούς και τους έδινε δωρεάν ψωμί όποτε ερχόταν να του ζητήσουν με μεγάλη γενναιοδωρία. Όταν ο πατέρας του πληροφορήθηκε τη γενναιοδωρία του παιδιού, οργίστηκε και άρχισε να τον επιπλήττει σκληρά για τη συμπεριφορά του. Ο νέος Τύχων απάντησε με σιγουριά «Έδωσα στον Θεό το ψωμί που πήραν, και στις Γραφές αναφέρεται ότι όποιος δίνει στον Θεό λαμβάνει εκατονταπλάσια». Έπεισε τον πατέρα του να πάνε στην αποθήκη όπου φύλαγαν το σιτάρι, για να δουν την επιβεβαίωση των λόγων του.

Με μεγάλη έκπληξη ο πατέρας είδε ότι ο σιτοβολώνας, που ήταν προηγουμένως άδειος, ήταν τώρα γεμάτος με καθαρό σιτάρι. Από τότε ο πατέρας δεν εμπόδιζε ποτέ τον γιο του να μοιράζει ψωμί στους πτωχούς και πεινασμένους ανθρώπους. Ένα άλλο θαύμα του Αγίου Τύχωνος συνέβη στον αμπελώνα της οικογένειάς του στην παιδική και νεανική του ηλικία. Κάποιος αμπελουργός έφερνε τα ξερά κλήματα από το αμπέλι αφού τα είχε κλαδέψει, για να τα πετάξει ως άχρηστα.

Ο Άγιος Τύχων μάζεψε αυτά τα κλήματα, τα φύτεψε στον δικό του κήπο και προσευχήθηκε με πίστη στον Κύριο. Παρακάλεσε τον Θεό να δώσει στις ξερές αυτές αμπελοκλάδες τέσσερις θαυμαστές ιδιότητες προς ωφέλεια των ανθρώπων που θα τα έβλεπαν. Πρώτον, ζήτησε να ριζώσουν στο χώμα και να βλαστήσουν με δύναμη, και δεύτερον, να φέρνουν αφθονία ωραίων σταφυλιών. Τρίτον, να είναι γλυκές οι ρώγες και υγιεινές για τη χρήση των πιστών, και τέταρτον, να ωριμάζουν πρώτες από όλες τις άλλες αμπέλους.

Όταν το επόμενο πρωί ο Άγιος βγήκε στον κήπο, διαπίστωσε ότι η προσευχή του είχε εισακουσθεί από τον Κύριο. Οι ξεροί κλάδοι είχαν ριζώσει και εμφάνιζαν φρέσκα μπουμπούκια, και το ίδιο καλοκαίρι έβγαλαν θαυμαστή σοδειά σταφυλιών. Ενώ στους άλλους αμπελώνες οι καρποί ωρίμαζαν αργότερα, στο αμπέλι του Αγίου τα σταφύλια ήταν πλήρως ώριμα. Ήταν ευχάριστα στη γεύση και πολύ υγιεινά, αποτέλεσμα της θεϊκής χάρης που είχε λάβει ο νεαρός θαυματουργός Άγιος του Κυρίου.

Η θαυματουργική δύναμη αυτών των αμπελιών συνεχίστηκε όχι μόνο κατά τη ζωή του Αγίου Τύχωνος, αλλά και μετά την οσιακή κοίμησή του. Κάθε χρόνο, στις δεκαέξι Ιουνίου, ημέρα της μνήμης του Αγίου, οι καρποί τους ωρίμαζαν πιο νωρίς από τους άλλους αμπελώνες της περιοχής. Από το κρασί που έβγαινε από αυτό το αμπέλι ετελείτο το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας στη μνήμη του Αγίου. Ο νεαρός Τύχων, λόγω της καθαρότητάς του και των αρετών του, έγινε δεκτός στον κλήρο της τοπικής Εκκλησίας.

Έλαβε αρχικά τη χειροτονία του αναγνώστη, διακονώντας με ζήλο και πίστη στις ιερές ακολουθίες της τοπικής κοινότητας του νησιού. Στη συνέχεια χειροτονήθηκε διάκονος από τον Άγιο Μνημόνιο, τον τότε επίσκοπο της Αμαθούντος της Κύπρου, που τον αγαπούσε. Μετά την κοίμηση του επισκόπου Μνημονίου, ο Άγιος Τύχων εκλέχθηκε ομόφωνα από τους πιστούς ως διάδοχός του. Στη χειροτονία του ως επισκόπου παραστάθηκε ο Άγιος Επιφάνιος, αρχιεπίσκοπος Κύπρου, ο οποίος εορτάζεται στις δώδεκα Μαΐου.

Έτσι ο Άγιος ανέλαβε το βαρύτατο έργο της ποιμαντορίας ολόκληρης της επισκοπής Αμαθούντος του ευλογημένου νησιού της Κύπρου. Ο νέος ιεράρχης διέλαμψε αμέσως ως ποιμένας πραότατος και θεοφόρος, εργαζόμενος ακούραστα για τη σωτηρία των ψυχών των πιστών του. Στην εποχή του Αγίου Τύχωνος υπήρχαν ακόμη πολλοί ειδωλολάτρες στο νησί της Κύπρου, που κρατούσαν την αρχαία πλάνη με επιμονή. Ο Άγιος εργάστηκε με ζήλο για να ξεριζώσει τα υπολείμματα της ειδωλολατρίας από την επαρχία της Αμαθούντος και τους κατοίκους της.

Κατέστρεψε ειδωλικούς ναούς, εξαφανίζοντας τα κατοικητήρια των δαιμόνων από τις γύρω περιοχές της ευλογημένης επισκοπής του. Με σθένος αντιμετώπισε όσους κρατούσαν τα ειδωλολατρικά έθιμα, χωρίς να φοβηθεί απειλές ή φοβερά βασανιστήρια εναντίον του. Ομολόγησε σταθερά την ορθόδοξη πίστη του ενώπιον των ειδωλολατρών, ελκύοντας πολλούς προς τη γνώση του αληθινού Χριστού. Ο μέγας αυτός φωτιστής επέστρεψε ολόκληρο πλήθος ψυχών, αρπάζοντάς τες από την εξουσία του διαβόλου στην Εκκλησία του Κυρίου.

Με τη βοήθεια του Κυρίου, μετέτρεψε τους κατσικάδες σε πρόβατα του Χριστού, οδηγώντας τους στη μάνδρα της Εκκλησίας. Υπήρξε άρχοντας γενναιόδωρος, με τις πόρτες του πάντοτε ανοικτές, ακούγοντας με στοργή κάθε αίτημα όσων προσέρχονταν σε αυτόν για βοήθεια. Ο Άγιος δεν αρνήθηκε ποτέ καμιά παράκληση, εκπληρώνοντας με αγάπη τις ανάγκες όλων όσοι ζητούσαν τη βοήθειά του. Παρά τις αντιδράσεις, ο Θεός τον στήριξε και τον αξίωσε να ολοκληρώσει επιτυχώς το ποιμαντικό του έργο μέχρι το τέλος της επί γης ζωής του.

Με αυτόν τον τρόπο η επισκοπή Αμαθούντος μεταμορφώθηκε σε λαμπρό φάρο της Ορθοδοξίας στο νησί της Κύπρου. Στην ακολουθία του Αγίου Τύχωνος αναφέρεται ότι προγνώρισε προφητικά τον χρόνο της κοιμήσεώς του και τον αποκάλυψε στους κοντινούς του αδελφούς. Η οσία αυτή κοίμησή του τοποθετείται από τις πηγές το τετρακόσια είκοσι πέντε μετά Χριστόν, σε προχωρημένη ηλικία. Στη βαθιά γεροντική του ηλικία παρέδωσε την αγία ψυχή του στον Κύριο, αφού κυβέρνησε με ευσέβεια το ποίμνιό του.

Λόγω των πολλών θαυμάτων που τέλεσε όχι μόνο εν ζωή, αλλά και μετά την κοίμησή του, ονομάστηκε «Θαυματουργός». Το όνομα του Αγίου Τύχωνος της Αμαθούντος τιμήθηκε ιδιαίτερα στη Ρωσία, όπου χτίστηκαν ναοί προς τιμήν του. Στη Μόσχα, στο Νίζνι Νόβγκοροντ, στο Καζάν και σε άλλες πόλεις ανεγέρθηκαν εκκλησίες αφιερωμένες στο όνομά του Αγίου. Η πιο έντονη ευλάβεια προς τον Άγιο Τύχωνα διατηρήθηκε στην επισκοπή Βορόνεζ, όπου τιμήθηκε με μοναδική ζέση.

Στην ίδια αυτή επισκοπή υπηρέτησαν διαδοχικά τρεις αρχιερείς που έφεραν το ίδιο όνομα με τον Άγιο της Αμαθούντος. Ο Άγιος Τύχων ο Πρώτος, ο Σοκολόφ, εκοιμήθη το χίλια επτακόσια ογδόντα τρία και εορτάζεται στις δεκατρείς Αυγούστου. Έτσι ο Άγιος Τύχων της Αμαθούντος συνεχίζει να ευλογεί την Εκκλησία ως μέγας θαυματουργός και προστάτης. Ταις πρεσβείαις του Αγίου Τύχωνος του Θαυματουργού, Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς τους αμαρτωλούς δούλους Σου.