Στην αγιόλεκτον χορείαν των μεγάλων ασκητών της Εκκλησίας τιμάται ο όσιος Ιουλιανός, ο ευρεθείς στα μέρη Δογάζου με βαθεία ευλάβειαν. Ο συναξαριστής υμνητής τον ονομάζει χαρακτηριστικά μέγαν Πατέρα, αναγνωρίζοντας την αγιότητα και τη μεγάλην του πνευματικήν αξίαν. Λέγει επίσης ότι ετάφη μετά από πληρωμένον αριθμόν ημερών, αφού έφθασε στο τέλος της επιγείου διαδρομής του. Πέρασε δηλαδή την οδόν της επιγείου ζωής μέχρι το τέρμα, ακολουθώντας πιστά τις εντολές του Σωτήρος Χριστού.

Λίγα μόνον στοιχεία της επιγείου ζωής του οσίου τούτου έχουν διασωθεί στους αιώνες ως πνευματικός θησαυρός. Γνωρίζουμε όμως ότι ησκήτευσε με αυστηρότητα στην έρημον, αφιερώνοντας ολόκληρην τη ζωήν του στον αληθινόν Σωτήρα Χριστόν. Με αδιάλειπτον προσευχήν, αυστηράν νηστείαν και βαθεία ταπεινοφροσύνην της καρδίας προέκοψε σε υψηλά μέτρα της πνευματικής τελειώσεως. Έλαβε από τον Θεόν χαρίσματα διοράσεως και θαυματουργίας, ως ανταπόδοσιν για τη μεγάλην του πίστιν και την αγάπην του.

Έγινε λαμπρόν φωτεινό υπόδειγμα μοναχικής τελειώσεως για τους μετέπειτα ασκητάς και φωτεινό κέντρον της περιοχής εκείνης. Πέρασε τη ζωήν του σε ησυχίαν και στην αδιάλειπτη μνήμη του Κυρίου, χωρίς να επιδιώκει την δόξαν των ανθρώπων. Όταν συμπληρώθηκαν οι ημέρες της επιγείου του διαμονής, εκοιμήθη ειρηνικώς, παραδίδοντας την ψυχήν του στον Νυμφίον Χριστόν. Ετάφη με μεγάλες τιμές από τους πιστούς αδελφούς του στον τάφον που ο Θεός είχε ετοιμάσει για αυτόν.

Παρεστάθη ενώπιον του Δεσπότου ως αληθινός μέγας Πατήρ της Εκκλησίας, λαμβάνοντας τους αμαράντους στεφάνους της ουρανίου δόξης. Όσιε πάτερ Ιουλιανέ ο εν τοις Δογάζου, μέγα Πατέρα της ασκήσεως, πρέσβευε υπέρ ημών των αμαρτωλών, ώστε ο Σωτήρ μας να μας αξιώσει της Βασιλείας Του, αμήν.