Στην αγιόλεκτον χορείαν των Ρώσσων αγίων ξεχωριστήν θέσιν κατέχει η οσία Άννα η μεγάλη πριγκίπισσα του Κασίν. Στις δώδεκα Ιουνίου εορτάζεται η ανακομιδή των τιμίων λειψάνων της και η δευτέρα δόξασις της θαυματουργού οσίας. Η ανακομιδή των ιερών της λειψάνων έγινε επίσημα το χιλιοστόν εξακοσιοστόν πεντηκοστόν, με μεγάλην εκκλησιαστικήν ευλάβειαν. Στο χιλιοστόν εξακοσιοστόν εβδομηκοστόν έβδομον έτος, ο πατριάρχης Ιωακείμ της Μόσχας προέτεινε στο Μοσχοβιτικόν Συμβούλιον κάτι εξαιρετικόν.

Πρότεινε να διακοπεί η δημόσια λατρεία της οσίας Άννας σε όλην την Ρωσσίαν, λόγω του σχίσματος των Παλαιοπίστων. Οι Παλαιόπιστοι χρησιμοποιούσαν επιδεικτικά το όνομα της οσίας Άννας για τους ιδικούς τους σκοπούς και διεκδικήσεις. Όταν αυτή είχε ταφεί παλαιά, το χέρι της είχε τοποθετηθεί στη στάσιν του σταυρού με δύο δάχτυλα, και όχι τρία. Έτσι επιτράπηκε προσωρινά μόνον τοπική λατρεία της σε ορισμένες περιοχές, και όχι σε όλην την Ρωσσικήν Εκκλησίαν.

Όμως η μνήμη της αγίας Άννας, η οποία είχε λάβει στέφανον δόξης από τον Χριστόν, δεν εξαλείφθηκε με διάταγμα. Οι ευσεβείς πιστοί συνέχισαν να την αγαπούν και να την τιμούν, και πολλά θαύματα συνέβαιναν στον τάφον της. Στις δώδεκα Ιουνίου του χιλιοστού εννιακοσιοστού ενάτου έτους, έγινε επιτέλους η δευτέρα και πανηγυρική δόξασίς της. Καθιερώθη τότε επίσημα η πανηγυρική εορτή της σε όλην την οικουμενικήν Εκκλησίαν, με ειδικόν εκκλησιαστικόν τυπικόν.

Ο βίος της την περιγράφει ως πρότυπον πνευματικής ομορφιάς και αγνότητος, και ως υπόδειγμα για τις μελλοντικές γενεές. Οσία πριγκίπισσα Άννα του Κασίν, θαυματουργέ της Ρωσσικής γης, πρέσβευε υπέρ ημών των αμαρτωλών, ώστε ο Σωτήρ Χριστός να μας αξιώσει της Βασιλείας Του, αμήν.