Στην αρχαία επαρχίαν της Προύσας, στη Μικρά Ασία, εποίμανε με ζήλον και αγάπην το ποίμνιον του Χριστού ο άγιος ιερομάρτυς Αλέξανδρος. Λίγα μόνον στοιχεία της επιγείου ζωής του έχουν διασωθεί στους αιώνες, αλλά η μνήμη του παρέμεινε ζωντανή ως φωτεινό υπόδειγμα ποιμένος. Ως επίσκοπος της Προύσας ανέλαβε με βαθεία υπευθυνότητα την πνευματικήν καθοδήγησιν των πιστών του, σε χρόνους όμως δύσκολους και ταραγμένους. Με τη φλογερή του διδασκαλία στερέωνε τους χριστιανούς στην Ορθόδοξον πίστιν και τους προετοίμαζε για την μαρτυρίαν του ονόματος του Κυρίου.

Όταν ήλθε η ώρα της δοκιμασίας, ο γενναιόψυχος ιεράρχης ωμολόγησε με παρρησίαν τον Χριστόν ως αληθινόν Θεόν και Σωτήρα. Δεν εδείλιασε ενώπιον των διωκτών του, ούτε αρνήθηκε την πίστιν του ακόμη και όταν εκείνοι του απείλησαν φοβερά μαρτύρια. Έτσι, υπέμεινε με ανδρείαν τον αποκεφαλισμόν διά ξίφους, αναδεικνυόμενος μάρτυς γνήσιος και αληθινός ιερομάρτυς της αγίας του Χριστού Εκκλησίας. Ο πανευπρεπής εκείνος κόσμος της ιερωσύνης ολοκληρώθηκε με τον λαμπρόν άθλον του ξίφους, καθώς διηγείται ο συναξαριστής υμνητής του.

Η αγιογραφία του διασώζεται έως σήμερα και τιμάται ευλαβώς από τους πιστούς, ενώ η μνήμη του εορτάζεται κάθε χρόνο στις εννέα Ιουνίου. Ο τόπος του μαρτυρίου του εδόξασε με το άφθονον αίμα του την Εκκλησίαν της Προύσας και προσέθεσε νέον στέφανον. Άγιε ιερομάρτυς Αλέξανδρε, επίσκοπε της Προύσας, πρέσβευε υπέρ ημών των αμαρτωλών, ώστε ο Χριστός να μας αξιώσει της αιωνίου Βασιλείας Του, αμήν.