Για αιώνες οι πιστοί περπατούσαν πάνω σε μια ξύλινη πλάκα στο καμπαναριό, χωρίς να γνωρίζουν ότι πατούσαν θαυματουργή εικόνα της Θεοτόκου. Την αλήθεια αποκάλυψε ένα όραμα σε έναν παράλυτο άνδρα στην πόλη Κάντνικοφ, ο οποίος θεραπεύτηκε προσευχόμενος μπροστά της. Η εικόνα αυτή είναι γνωστή ως η Παναγία των Επτά Βελών και η ιστορία της ξεπερνά τα εξακόσια χρόνια. Στην ιερή αυτή εικόνα η Υπεραγία Θεοτόκος παρουσιάζεται μόνη, χωρίς το θείο Βρέφος στην αγκαλιά της, με κλίση κεφαλιού προς τον δεξιό της ώμο.

Η καρδιά της είναι διαπερασμένη από επτά βέλη ή ξίφη, εκ των οποίων τα τέσσερα βρίσκονται στην αριστερή πλευρά και τα τρία στη δεξιά. Παρόμοια απεικόνιση συναντούμε και στις εικόνες της Παναγίας που μαλακώνει τις πονηρές καρδιές και της Προφητείας του Συμεών, όπου όμως τα ξίφη τοποθετούνται διαφορετικά. Σε εκείνες τις εικόνες τρία ξίφη υπάρχουν δεξιά και τρία αριστερά, ενώ το έβδομο βρίσκεται στο κάτω μέρος της παράστασης. Η συγκλονιστική αυτή εικονογραφία αποκαλύπτει τον πόνο της Παναγίας μπροστά στις ανθρώπινες αμαρτίες και τη μυστική συμμετοχή της στο πάθος του Υιού της.

Πριν την αποκάλυψη του οράματος, η σεβάσμια εικόνα βρισκόταν στο πλατύσκαλο του καμπαναριού, στον ναό του Αποστόλου Ιωάννου του Θεολόγου, κοντά στη Βολογκντά της Ρωσίας. Η εικόνα ήταν τοποθετημένη με την όψη προς τα κάτω και οι άνθρωποι τη θεωρούσαν ένα συνηθισμένο σανίδι του δαπέδου. Έτσι περπατούσαν πάνω της επί πολλά χρόνια, χωρίς να γνωρίζουν τι κρυβόταν κάτω από τα βήματά τους. Όταν ο παράλυτος άνδρας από το Κάντνικοφ είδε το θεϊκό όραμα, οδηγήθηκε στον ιερό αυτό τόπο και ζήτησε να γίνει παράκληση.

Οι κληρικοί τέλεσαν Μολέμπεν ενώπιον της εικόνας και ο πιστός σηκώθηκε υγιής, δοξάζοντας την Παναγία. Από εκείνη τη στιγμή η εικόνα έγινε αντικείμενο βαθιάς ευλάβειας και προσέλκυε πολλούς προσκυνητές. Η φήμη της απλώθηκε ιδιαίτερα κατά το χίλια οκτακόσια τριάντα, όταν η Βολογκντά μαστιζόταν από θανατηφόρα επιδημία χολέρας. Οι κάτοικοι κατέφυγαν στην Παναγία των Επτά Βελών με δάκρυα και ικεσίες για τη σωτηρία τους. Τα θαύματα που ακολούθησαν εδραίωσαν την εικόνα ως ένα από τα πιο σεβαστά ιερά κειμήλια της ρωσικής Ορθοδοξίας.

Η μνήμη εκείνων των γεγονότων παραμένει ζωντανή στις καρδιές των πιστών μέχρι σήμερα. Η αυθεντική εικόνα της Παναγίας των Επτά Βελών φυλάσσεται σήμερα στον ιερό ναό του Αγίου Λαζάρου, στη Βολογκντά της Ρωσίας. Βρίσκεται εκεί από το χίλια εννιακόσια σαράντα πέντε, αμέσως μετά τη λήξη του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου που σημάδεψε τον ρωσικό λαό. Οι πιστοί της Μόσχας και των γύρω περιοχών έχουν τη δυνατότητα να προσεύχονται μπροστά σε δύο θαυματουργά αντίγραφα της εικόνας.

Τα αντίγραφα αυτά αναβλύζουν με ανεξήγητο τρόπο μύρο, ένα ευωδιαστό ελαιώδες υγρό που εμφανίζεται πάνω στην αγία επιφάνεια. Το θαύμα της μυροβλυσίας αποτελεί απτό σημείο της παρουσίας και της χάρης της Θεοτόκου ανάμεσα στους πιστούς. Το πρώτο αντίγραφο φυλάσσεται στον ναό του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, ο οποίος βρίσκεται μέσα στην πόλη της Μόσχας. Το δεύτερο αντίγραφο φιλοξενείται στο χωριό Μπατσουρίνο, στην ευρύτερη περιοχή της Μόσχας, και προσελκύει αδιάκοπα προσκυνητές.

Η εορτή της θαυματουργής αυτής εικόνας τιμάται τη δέκατη τρίτη Αυγούστου, ημέρα αφιερωμένη στην ευλάβεια προς τη Θεοτόκο. Τιμάται επίσης την Κυριακή των Αγίων Πάντων, την πρώτη Κυριακή μετά την εορτή της αγίας Πεντηκοστής. Το ίδιο απολυτίκιο και το ίδιο κοντάκιο χρησιμοποιούνται στην ακολουθία της Παναγίας των Επτά Βελών και της Παναγίας που μαλακώνει τις πονηρές καρδιές.