Η πρώτη ιστορική αναφορά εις την ιεράν εικόνα της Παναγίας του Πιμένωφ χρονολογείται από το δεύτερον ήμισυ του δεκάτου έκτου αιώνος. Υπάρχει σύντομος χρονογραφική σημείωσις για τα έτη χιλιοστόν τετρακοσιοστόν τέταρτον έως χιλιοστόν τετρακοσιοστόν έβδομον, εις το βιβλίον Βαθμίδες της Βασιλικής Γενεαλογίας. Καταγράφεται εκεί ότι ένα μέγα θαύμα συνέβη κάποτε στην Μόσχαν, εις την οικίαν της ευσεβούς και εμπορικής οικογενείας Τιουτριούμ. Ως αναφέρεται, μύρον υπερφυσικόν ήρχισε να αναβλύζει αυθορμήτως από τας ιεράς εικόνας της Θεοτόκου και του Αγίου Νικολάου του Θαυματουργού.

Συμπληρώνεται από το ίδιον αρχαίον κείμενον ότι ο μητροπολίτης Πιμήν πασών των Ρωσιών έφερε αρχικώς την θαυματουργόν εικόνα από την Κωνσταντινούπολιν. Επί πολλά έτη η εικών αυτή παρέμεινε με ευλάβειαν εις τον περίφημον μέγαν καθεδρικόν ναόν της ιδίας πόλεως. Ο γνωστός έμπορος Τιουτριούμ ικέτευσε ευλαβώς τους ιερείς του καθεδρικού να μεταφέρουν προσωρινώς την ιεράν εικόνα στην οικίαν του. Επιθυμούσε με ζήλον να ψάλουν εκεί ευλαβέστατα Παράκλησιν, σύμφωνα με την παλαιάν εκκλησιαστικήν παράδοσιν της Εκκλησίας.

Ο τύπος αυτός της Οδηγητρίας προήλθε από την βυζαντινήν εικονογραφικήν παράδοσιν, εικονίζων την Παναγίαν να δεικνύει με σεμνότητα τον υιόν της. Έτσι η ευλαβής εκείνη οικογένεια Τιουτριούμ έγινε αυτόπτης και κοινωνός θαυμαστού γεγονότος μυροβλυσίας, που μετέδωσε την φήμην της εικόνος ευρύτατα. Λόγω της θερμής πίστεως και της προσωπικής ευλαβείας του, είχε μεγάλον πόθον να ιδή την ιεράν εικόνα της Παναγίας στο σπίτι του. Η εικών αυτή είναι του τύπου της Οδηγητρίας, και συσχετίζεται από την παράδοσιν με τον μητροπολίτην Πιμένα ολοκλήρου της Ρωσίας.

Σύμφωνα με την παλαιάν εκείνην παράδοσιν, ο ίδιος ο μητροπολίτης μετέφερε την θαυματουργόν εικόνα από την βασιλεύουσαν περί το χιλιοστόν τριακοσιοστόν ογδοηκοστόν πρώτον. Άλλη αρχαία ιστορική παράδοσις χρονολογεί την μεταφοράν της ιεράς εικόνος ολίγον αργότερον, περί το χιλιοστόν τριακοσιοστόν ογδοηκοστόν έκτον σωτήριον έτος. Αρχικώς η εικών εφυλάσσετο εις το ιερόν βήμα του καθεδρικού της Κοιμήσεως του Κρεμλίνου της Μόσχας. Έπειτα μεταφέρθη με ευλάβειαν εις τον περιφανή καθεδρικόν ναόν του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου της ιδίας πόλεως.

Έως το χιλιοστόν εννεακοσιοστόν δέκατον όγδοον ευρίσκετο εις την Αίθουσαν της Ειρήνης του ηγεμονικού παλατίου του Κρεμλίνου. Έπειτα κατατέθη εις το Κρατικόν Ιστορικόν Μουσείον, από όπου μεταφέρθη το χιλιοστόν εννεακοσιοστόν τριακοστόν στην Πινακοθήκην Τρετιακώφ. Έτσι η ιερά εικών διέσωσε αρραγή την μυστικήν συνέχειαν μεταξύ της βυζαντινής Κωνσταντινουπόλεως και της ορθοδόξου ρωσικής γης. Διά πρεσβειών της κυρίας Θεοτόκου, διά της ιεράς εικόνος αυτής της Οδηγητρίας του Πιμένωφ, Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον τας ψυχάς ημών των αμαρτωλών δούλων σου.