Στη βόρεια Ρωσία του δεκάτου πέμπτου χριστιανικού αιώνα, σε μια απομακρυσμένη περιοχή της σιβηρικής γης, διέλαμψαν οι όσιοι Ελεάζαρος, Ναζάριος και Ευμένιος. Οι τρεις αυτοί άγιοι πατέρες έζησαν θεοφιλώς και ασκήτεψαν σε μια από τις σημαντικές μονές της ρωσικής Εκκλησίας της εποχής. Η μονή τους ήταν αφιερωμένη στον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο και βρισκόταν στην απόμακρη περιοχή του Μουρμάνσκ. Η περιοχή αυτή ονομαζόταν επίσης Μούρωμ και βρισκόταν κοντά στην ευρύτερη περιφέρεια του Όλενετς της βορειορωσικής γης.

Οι τρεις όσιοι ασκήτεψαν με υπόδειγμα συντροφικότητας, αλληλοβοήθειας και κοινής αγωνιστικής πορείας προς τη θέωση και την αγιότητα. Ζούσαν με τη νηστεία, την προσευχή και την εργασία των χεριών τους όπως ορίζει η ρωσική μοναχική παράδοση. Οι ασκητικοί τους κόποι, η ταπείνωση και η αγάπη τους ευαρέστησαν στον φιλάνθρωπο Θεό των Πατέρων. Αξιώθηκαν για τον ζήλο και την ταπεινοφροσύνη τους του σπάνιου χαρίσματος της θαυματουργίας από τη θεία χάρη.

Ασθενείς θεραπεύονταν θαυματουργικά με τις προσευχές τους, ενώ πολλά αξιοθαύμαστα σημεία μαρτυρούσαν την αγιότητα της ζωής τους. Πολλοί κάτοικοι των γύρω χωριών έρχονταν στη μονή για να ζητήσουν τις πρεσβείες των τριών οσίων πατέρων. Όταν ολοκλήρωσαν τον επίγειο μοναχικό τους δρόμο, κοιμήθηκαν οσίως και ειρηνικά παραδίδοντας τις άγιες ψυχές τους στον Κύριο. Η Εκκλησία τιμά εκτός από τη μνήμη τους στις τέσσερις του Ιουνίου και την ημέρα της εορτής όλων των αγίων του Νόβγκοροντ.

Η εορτή αυτή πραγματοποιείται κατά την τέταρτη Κυριακή μετά την Πεντηκοστή κάθε έτους με μεγάλη λαμπρότητα. Άγιοι όσιοι Ελεάζαρε Ναζάριε και Ευμένιε, που με τους ασκητικούς αγώνες σας θαυματουργείτε στο Μουρμάνσκ, πρεσβεύετε στον Κύριο για τη σωτηρία των ψυχών μας.