Στη Ρωσία του χιλίου εννιακοσίου δεκαοκτώ, στις πρώτες σκληρές ημέρες της κομμουνιστικής επανάστασης, ένας ευλαβής επίσκοπος ονόματι Βασίλειος ποίμαινε τη μητρόπολη του Τσέρνιγκωφ. Στην ίδια εποχή ο σθεναρός αρχιεπίσκοπος Ανδρόνικος του Περμ είχε υψώσει τη φωνή του εναντίον του διατάγματος για τον χωρισμό Εκκλησίας και Κράτους. Διαβάζοντας τις οδηγίες της εκτελεστικής συνέλευσης της Μόσχας για τον χωρισμό αυτό, ο Ανδρόνικος εξεγέρθηκε στο μέγιστο για τη βίαιη επίθεση. Έδωσε εντολή στον αρχιδιάκονό του να αναθεματίσει επίσημα τους κομμουνιστές για τη βίαιη πολιτική τους απέναντι στην ορθόδοξη Εκκλησία.

Συνέπεια αυτής της παρρησίας του υπήρξε η σύλληψή του από τις κομμουνιστικές αρχές της σκοτεινής εκείνης περιόδου. Δύο μέλη της κομμουνιστικής Τσέκα του Περμ τον πυροβόλησαν χωρίς δίκη και χωρίς διαδικασία ενώπιον του δικαστηρίου. Έθαψαν στη συνέχεια το άγιο σώμα του ιεράρχη στον δρόμο από το Περμ προς τη Μοτοβίλιχα. Στην ίδια περίπου εποχή συνελήφθη και ο επίσκοπος Θεοφάνης, ο πιστός βοηθός του αρχιεπισκόπου Ανδρονίκου του Περμ.

Οι κομμουνιστές τον έπνιξαν στα παγωμένα νερά του ποταμού Κάμα χωρίς οποιαδήποτε ανθρωπιστική φροντίδα ή έλεος. Τα νέα της εκτέλεσης των δύο επισκόπων του Περμ έφτασαν γρήγορα στη συνέλευση της εκκλησίας στη Μόσχα. Η συνέλευση αποφάσισε να αποστείλει επίσημη επιτροπή για να ερευνήσει τις συνθήκες της δολοφονίας των δύο ιεραρχών. Επικεφαλής αυτής της επιτροπής ορίστηκε ο σεβάσμιος επίσκοπος Βασίλειος του Τσέρνιγκωφ από την Ιερά Σύνοδο της Ρωσικής Εκκλησίας.

Η επιτροπή ταξίδεψε στο Περμ για να συγκεντρώσει στοιχεία και να εξετάσει τους μάρτυρες των φοβερών εκείνων γεγονότων. Όμως οι κομμουνιστικές αρχές πήραν συστηματικά μέτρα για να κρύψουν τα πραγματικά γεγονότα από τους ερευνητές της Εκκλησίας. Παρά τις δυσκολίες, ο επίσκοπος Βασίλειος συνέχισε με αξιοπρέπεια το έργο της επιτροπής στην ταραγμένη πόλη του Περμ. Όταν τα μέλη της επιτροπής επέστρεφαν στη Μόσχα, το τραίνο τους δέχτηκε ξαφνική επίθεση από κόκκινους στρατιώτες.

Η επίθεση αυτή πραγματοποιήθηκε κάπου ανάμεσα στις δύο πόλεις του Περμ και της Βιάτκας στη Σιβηρία. Οι κόκκινοι στρατιώτες σκότωσαν τον επίσκοπο Βασίλειο μαζί με όλα τα μέλη της εκκλησιαστικής αυτής επιτροπής. Έπειτα πέταξαν τα νεκρά σώματα των ιεραρχών έξω από το βαγόνι του τραίνου στις παγωμένες σιβηρικές στέπες. Ευλαβείς αγρότες της περιοχής συγκέντρωσαν με σεβασμό τα νεκρά σώματα και τα ενταφίασαν με χριστιανική τιμή.

Όταν οι πιστοί άρχισαν να συρρέουν στους τάφους ως προσκυνητές, οι κομμουνιστές πήραν αυστηρά μέτρα για να αποτρέψουν αυτή την ευλάβεια. Έσκαψαν ξανά τους τάφους των μαρτύρων και έκαψαν τα ιερά λείψανά τους ώστε να μη μείνει τίποτα από αυτούς. Έτσι ο άγιος ιερομάρτυς Βασίλειος και οι σύντροφοί του στον μαρτυρικό αυτό αγώνα έγιναν αληθινοί νεομάρτυρες της Εκκλησίας. Άγιε Βασίλειε ιερομάρτυς και πάντες οι συν σοι μάρτυρες, που πρόσφερες τη ζωή σου για την υπεράσπιση της Εκκλησίας, πρέσβευε στον Κύριο για τη σωτηρία των ψυχών μας.