Στις παράκτιες περιοχές του Δυρραχίου της Μακεδονίας, στα χρόνια του Ρωμαίου αυτοκράτορα Τραϊανού, ποίμαινε το ορθόδοξο ποίμνιο ένας ευσεβής επίσκοπος ονόματι Άστιος. Ο αυτοκράτορας Τραϊανός υπήρξε σκληρός διώκτης των χριστιανών της εποχής του και εξαπέλυσε άγριες διώξεις σε ολόκληρη την αυτοκρατορία. Ο άγιος Άστιος ποίμαινε με ζήλο, σύνεση και αποστολική φροντίδα την επισκοπή του Δυρραχίου της Μακεδονίας. Λίγο πριν τη σύλληψή του, είδε ένα προφητικό όνειρο που του φανέρωνε τα επικείμενα παθήματα και τον μαρτυρικό θάνατο για τον Χριστό.

Συνελήφθη από τους αγρίους διώκτες της χριστιανικής πίστεως και υπέστη αμέσως τα πιο σκληρά βασανιστήρια της εποχής. Τον κτύπησαν με σφοδρότητα με μολύβδινες ράβδους και βούρδουλες κατασκευασμένες από βοδινό δέρμα για να τον εξαναγκάσουν να αρνηθεί τον Σωτήρα. Παρά τη φρικτή σωματική οδύνη που υπέφερε, ο άγιος Άστιος δεν αρνήθηκε σε καμία στιγμή τον Κύριο Ιησού Χριστό. Οι ασεβείς εθνικοί άλειψαν το πληγωμένο σώμα του με μέλι, ώστε να αυξήσουν το μαρτύριό του με τα τσιμπήματα από τις σφήκες και τις μύγες.

Στη συνέχεια τον σταύρωσαν στον ξύλινο σταυρό μιμούμενοι κατά πάντα το πάθος του ίδιου του Σωτήρος Χριστού. Έτσι παρέδωσε με τη μαρτυρική σταυρική του τελείωση τη μακαρία ψυχή του στον αθάνατο Νυμφίο των μαρτύρων. Το άγιο σώμα του τάφηκε με ευλάβεια από τους χριστιανούς της επισκοπής του και σεβάστηκε ως ιερό κειμήλιο. Άγιε ιερομάρτυς Άστιε, που με την ομολογία και τον σταυρικό σου θάνατο κόσμησες τον θρόνο του Δυρραχίου, πρέσβευε στον Κύριο για τη σωτηρία των ψυχών μας.