Ο γενναίος Άγιος Μάρτυς Φίρμος έζησε στα δύσκολα χρόνια της σκληρής βασιλείας του διώκτου αυτοκράτορα Μαξιμιανού της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Συνελήφθη το διακόσια ενενήντα εννέα μετά Χριστόν διότι ομολογούσε με παρρησία την πίστη του στον Σωτήρα Χριστό. Οδηγήθηκε ευθύς αμέσως ενώπιον κάποιου ηγεμόνα ονομαζόμενου Μάγου, που πιθανότατα ήταν το κύριο όνομα του τοπικού άρχοντα. Επειδή δεν πείστηκε με κανέναν τρόπο να θυσιάσει στα ψεύτικα είδωλα ξεκίνησαν αμέσως φρικτά και αλλεπάλληλα μαρτύρια.

Πρώτα τον γύμνωσαν εντελώς και τον μαστίγωσαν με σκληρά μαστίγια κατασκευασμένα από νεύρα μεγάλων αγρίων βοδιών. Έπειτα τον κρέμασαν στο ξύλο και του ξέσχισαν τις άγιες σάρκες με βίαιο και άκρως απάνθρωπο τρόπο. Στη συνέχεια οι σκληροί δήμιοι έκοψαν την ραχοκοκαλιά του με κοφτερό ξυράφι προκαλώντας μεγάλο πόνο και αιμορραγία. Κατόπιν εξάρθρωσαν με βίαιο τρόπο όλα τα μέλη του σώματος του γενναίου ομολογητή της χριστιανικής πίστεως.

Τέλος κατέσφαξαν με κοφτερά μαχαίρια και την κοιλιά του, καθώς επίσης τα πόδια και τα χέρια του Αγίου. Παρά όλα αυτά τα φρικτά βασανιστήρια ο γενναίος Φίρμος παρέμεινε σταθερός στην ιερή χριστιανική του πίστη χωρίς να κλονιστεί. Επειδή λοιπόν δεν μπόρεσαν με κανέναν τρόπο να τον αναγκάσουν να αρνηθεί τον Χριστό, τέλος τον αποκεφάλισαν. Έτσι ο γενναίος Άγιος Φίρμος αξιώθηκε να λάβει τον αμάραντο στέφανο του ενδόξου μαρτυρίου του στους ουρανούς.

Πολλάς υπέμεινε βασάνους ο μάκαρ Φίρμος, και πολλάς εύρε ανταμείψεις στους πόλους ως αμοιβή των κόπων αυτού. Πρεσβείαις του ενδόξου μάρτυρος Φίρμου, Χριστέ ο Θεός, ενίσχυσον τους πιστούς δούλους σου εις την ομολογία της αληθούς πίστεως, αμήν.