Επτά μαθητές του ίδιου του Οσίου Γρηγορίου του Σιναΐτου άναψαν τη φλόγα του ησυχασμού στις σερβικές γαίες, και άφησαν εκεί ζωντανή πατερική παράδοση. Οι Όσιοι Πατέρες Ρωμύλος, Ρωμανός, Νέστωρ, Σισώης, Γρηγόριος, Νικόδημος και Κύριλλος κατάγονταν από τη μακρινή Σερβία της εποχής εκείνης. Ήσαν όλοι μαθητές του Οσίου Γρηγορίου του Σιναΐτου, όταν εκείνος επισκέφθηκε τη χώρα τους στο σωτήριο έτος χίλια τριακόσια εικοσιέξι. Αναδείχθηκαν οι ίδιοι μεγάλοι διδάσκαλοι του ιερού ησυχασμού με πνευματικό κέντρο την ιστορική μονή Ραβάνιτσα.
Κήρυξαν με ζήλο τη νοερά προσευχή στο Κόσοβο, τη Βοσνία και σε άλλα σερβικά εδάφη της εποχής τους. Ο Όσιος Ρωμύλος γεννήθηκε στην ιστορική πόλη του Βιδινίου, με πατέρα που καταγόταν από την Ελλάδα και βουλγαρική μητέρα. Σε νεαρή ηλικία έγινε μοναχός στη μονή της Υπεραγίας Θεοτόκου της Ζαγοράς και έλαβε το όνομα Ρωμαίος. Ασκήτεψε σε σπήλαιο κοντά στη μονή Ραβάνιτσα και έλαβε εκεί το μεγάλο και αγγελικό σχήμα με νέο όνομα. Πήρε τότε το όνομα Ρωμύλος, με το οποίο τιμάται από τότε στους ορθόδοξους ναούς έως και σήμερα.
Παρέδωσε την οσία ψυχή του στον Νυμφίο Χριστό ύστερα από πολλούς αγώνες αδιάκοπης προσευχής και νηστείας. Τα ιερά λείψανά του φυλάσσονται με ευλάβεια από τους μοναχούς στη μονή Ραβάνιτσα της Σερβίας. Οι Όσιοι Ρωμαίος και Νέστωρ ήσαν αδέλφια κατά σάρκα και ασκήτεψαν θεοφιλώς στις σερβικές γαίες της Ορθοδοξίας. Κοιμήθηκαν με ειρήνη και τα ιερά λείψανά τους φυλάσσονται με ευλάβεια στην πόλη Ντγιούνις της Σερβίας. Ο Όσιος Σισώης έζησε ως μοναχός στη μονή Χιλανδαρίου του Αγίου Όρους και διετέλεσε ηγούμενος της αδελφότητος.
Κοιμήθηκε εν ειρήνη και άφησε φωτεινή μνήμη στους μοναχούς όλου του Άθωνα και της Παναγίας. Έγινε υπόδειγμα ηγουμενικής διακονίας με υπομονή και ολόψυχη πατρική αγάπη προς τους αδελφούς της κοινοβιακής μονής. Ο Όσιος Ζωσιμάς ασκήτεψε θεοφιλώς ως μοναχός στο χωριό Τούμαν της Σερβίας με μεγάλη απλότητα. Κάποτε ο Σέρβος ήρωας Μίλος Όμπιλιτς, ο νικητής στη μάχη του Κοσόβου, βγήκε για κυνήγι σε εκείνα τα μέρη. Ελευθέρωσε τη Σερβία για εβδομήντα και πλέον έτη με τη νίκη του στο Κόσοβο το χίλια τριακόσια ογδόντα εννιά.
Φόνευσε όμως κατά λάθος με βέλος τον Όσιο Ζωσιμά, ο οποίος προσευχόταν στην ησυχία του δάσους. Στη θέση όπου παρέδωσε ο Όσιος Ζωσιμάς την αγία ψυχή του, ο Μίλος ανήγειρε ναό και μονή για να εξιλεωθεί. Στη μονή εκείνη φυλάσσεται μέχρι σήμερα άφθορο και θαυματουργό το ιερό λείψανο του Οσίου Ζωσιμά. Πολλοί προσέρχονται εκεί ως προσκυνητές και ζητούν τις πρεσβείες του Οσίου Ζωσιμά για τις ανάγκες τους. Ο Όσιος Γρηγόριος, ο επικαλούμενος «Ειρηνικός» και «Νέος», ασκήτεψε στο Άγιον Όρος και ίδρυσε τη γνωστή μονή του Οσίου Γρηγορίου.
Έλαβε το προσωνύμιο νέος για να διακρίνεται από τον μεγάλο διδάσκαλό του Όσιο Γρηγόριο τον Σιναΐτη. Κοιμήθηκε με ειρήνη και τα ιερά λείψανά του βρίσκονται στη μονή Γκορνγιάκ της Σερβίας και στη μονή του ονόματός του. Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Οσίου Γρηγορίου επίσης στις επτά του μηνός Δεκεμβρίου κάθε σωτηρίου έτους. Ο Όσιος Νικόδημος γεννήθηκε από πατέρα που καταγόταν από την Ελλάδα και μητέρα από τη Σερβία. Έγινε μοναχός σε νεαρή ηλικία και ανέλαβε το χίλια τριακόσια εβδομήντα πέντε σωτήριο έτος σπουδαία εκκλησιαστική αποστολή.
Σκοπός της αποστολής του ήταν η αποκατάσταση των ειρηνικών σχέσεων μεταξύ των Εκκλησιών Κωνσταντινουπόλεως και Σερβίας. Η Αρχιεπισκοπή Πεκίου είχε εσωτερική αυτονομία, αλλά τελούσε υπό την εποπτεία του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως πριν τη ρήξη. Η εξάρτηση εκείνη έπαυσε στα μέσα του δεκάτου τετάρτου αιώνα, όταν ο Στέφανος Δουσάν ίδρυσε το μέγα σερβικό κράτος. Ο Όσιος Νικόδημος κοιμήθηκε εν ειρήνη και ο Άγιος Κύριλλος εξελέγη Αρχιεπίσκοπος του Πεκίου της Σερβίας. Κοιμήθηκε ο Άγιος Κύριλλος εν ειρήνη το χίλια τετρακόσια δεκαοκτώ σωτήριο έτος μετά τη γέννηση του Σωτήρα. Με τις πρεσβείες των επτά Σιναϊτών Πατέρων, αξίωσε και εμάς, Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.