Ποίμανε με ορθή πίστη το ποίμνιό του στην πόλη Σπολέτο της Ουμβρίας στην Ιταλία και τελειώθηκε με μαρτυρικό θάνατο για τον Χριστό. Ο Άγιος Ιερομάρτυρας Φήλικας ζούσε σε εποχή φοβερή και αιματηρή για τους πιστούς της αρχαίας Εκκλησίας του Σωτήρα. Ως Επίσκοπος της Σπολέτου ανέλαβε τη βαριά ευθύνη να ποιμάνει τον λαό μέσα σε χρόνια διωγμών και φοβερής δοκιμασίας. Δίδασκε με σταθερότητα και ζήλο τον σωτήριο λόγο του Χριστού και ενίσχυε τους πιστούς μπροστά στην απειλή του θανάτου.
Δεν λύγισε ποτέ μπροστά στις διαταγές του αυτοκράτορα Διοκλητιανού, ο οποίος εξαπέλυσε ίσως τον σκληρότερο διωγμό κατά της Εκκλησίας του Χριστού. Η ομολογία του ήταν φωτεινή και άτρωτη μέσα στο πυκνό σκοτάδι της ειδωλολατρικής εξουσίας της εποχής εκείνης. Παρέδωσε την αγία ψυχή του στον Κύριο το τριακοσιοστό τέταρτο έτος μετά τη γέννηση του Χριστού. Πότισε με το ίδιο το αίμα του τη γη της Ουμβρίας και την κατέστησε ιερό τόπο μνήμης. Έλαβε στους ουρανούς διπλό στεφάνι, ως Επίσκοπος της πόλεως και συγχρόνως ως μάρτυς της αληθινής πίστεως. Αναδείχθηκε αληθινός ποιμένας και στοργικός πατέρας, ο οποίος έθεσε με χαρά τη ζωή του υπέρ των ιδίων προβάτων του. Με τις ιερές πρεσβείες του Ιερομάρτυρος Φήλικα, Κύριε, αξίωσε κι εμάς της επουράνιας σου βασιλείας.