Στην πράξη της δημιουργίας νέων οφθαλμών μέσα από πηλό και σάλιο φανερώνεται ο ίδιος Δημιουργός που έπλασε τον άνθρωπο εξαρχής. Αυτή η συγκλονιστική θαυματουργία τελέστηκε από τον Κύριο Ιησού Χριστό σε ένα τυφλό εκ γενετής νέο της Ιερουσαλήμ. Στο τέλος του ογδόου κεφαλαίου του Ευαγγελίου του Ιωάννου, ο Σωτήρας διαφωνούσε με τους Φαρισαίους μέσα στον ναό. Συνέβαινε αυτό κατά τη μεγάλη εορτή της Σκηνοπηγίας, όταν οι Ιουδαίοι είχαν συγκεντρωθεί στα Ιεροσόλυμα από όλη τη χώρα τους.
Ο Κύριος τους είπε «ο πατήρ υμών Αβραάμ ηγαλλιάσατο ίνα ίδη την ημέραν την εμήν, και είδε και εχάρη». Οι Ιουδαίοι αντέτειναν ότι ο Ιησούς δεν ήταν ούτε πενήντα ετών, οπότε αδύνατον να έχει δει τον πατριάρχη Αβραάμ. Ο Κύριος αποκρίθηκε αμέσως «πριν Αβραάμ γενέσθαι εγώ ειμί», φανερώνοντας έτσι την προαιώνια θεότητά του. Το «εγώ ειμί» ήταν ακριβώς το όνομα που είχε αποκαλύψει ο Θεός στον Μωυσή, μέσα από τη φλεγομένη βάτο. Όταν λοιπόν οι Ιουδαίοι σήκωσαν λίθους για να τον λιθοβολήσουν, ο Κύριος κρύφτηκε και αναχώρησε από τον ναό.
Ενώ προχωρούσε στον δρόμο, είδε έναν άνθρωπο τυφλό από τη γέννησή του να κάθεται και να ζητιανεύει. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος σχολιάζει ότι ο Κύριος προχωρούσε σκόπιμα προς αυτό το σημαντικό έργο της ευσπλαχνίας του. Οι μαθητές του Χριστού ρώτησαν τον Διδάσκαλο ποιος είχε αμαρτήσει, ο τυφλός ή οι γονείς του, ώστε να γεννηθεί τυφλός. Η ερώτηση αντανακλούσε την επικρατούσα τότε πεποίθηση ότι κάθε σωματική ασθένεια αποτελούσε άμεση τιμωρία της προσωπικής ή πατρικής αμαρτίας.
Στο βιβλίο της Εξόδου ο Θεός είχε αναφέρει ότι θα αποδώσει τις ανομίες των πατέρων στα τέκνα έως τέταρτης γενεάς. Όμως αυτή η αναφορά αφορούσε ειδικά το αμάρτημα της ειδωλολατρίας και μόνον όταν τα τέκνα μιμούνταν τη συμπεριφορά των γονέων. Ο Κύριος Ιησούς απάντησε σαφώς «ούτε ούτος ήμαρτεν ούτε οι γονείς αυτού, αλλ' ίνα φανερωθή τα έργα του Θεού». Ο τυφλός δεν είχε γεννηθεί τυφλός για να γίνει απλώς το θαύμα, αλλά βλέποντας τον σε τέτοια κατάσταση ο Κύριος.
Αποφάσισε να τον χρησιμοποιήσει με τέτοιο τρόπο, ώστε να φανερωθεί η δόξα του Θεού του Πατρός σε όλους. Αυτός ο οποίος είναι το Φως του κόσμου θεράπευσε τον τυφλό και τον φώτισε ολόκληρο, σώμα και ψυχή. Η χορήγηση όρασης στους τυφλούς ήταν ένα από τα σημεία της προφητείας τα οποία θα αναγνώριζαν τον Μεσσία. Ο ίδιος ο Κύριος είχε πει στους μαθητές του Ιωάννου του Βαπτιστού «τυφλοί αναβλέπουν, χωλοί περιπατούν». Έτσι το θαύμα αυτό αποτελούσε αδιάψευστη μαρτυρία της θεϊκής ταυτότητος του Κυρίου ως Μεσσία του κόσμου.
Ο Κύριος τότε έπτυσε χάμω και έφτιαξε πηλό από το χώμα, αναμειγνύοντας έτσι τα φυσικά υλικά με τη θεϊκή του δύναμη. Τοποθέτησε τον πηλό αυτόν επάνω στις άδειες κόγχες των ματιών του τυφλού και τον έστειλε στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Η λέξη Σιλωάμ μεταφράζεται ως «απεσταλμένος», ένα όνομα που στο Ευαγγέλιο του Ιωάννου ο Χριστός χρησιμοποιεί συχνά για τον εαυτό του. Σχεδόν σαράντα φορές μέσα στο Ευαγγέλιο ο Κύριος αναφέρει ότι ο Πατέρας τον είχε αποστείλει στον κόσμο για τη σωτηρία.
Αυτός ο τρόπος της θεραπείας υπενθυμίζει τη δημιουργία του ανθρώπου από τον Θεό μέσα από τη γη και το χώμα. Στην Παλαιά Διαθήκη ο Θεός είχε δημιουργήσει τον πρώτο άνθρωπο από το χώμα της γης με τα δικά του χέρια. Τώρα ο Χριστός, ο ίδιος Θεός, διαμορφώνει νέους οφθαλμούς από τον πηλό και τους τοποθετεί στις άδειες κόγχες. Ο Άγιος Θεοφύλακτος Βουλγαρίας αναφέρει ότι «ο Κύριος είχε πλάσει όλα τα μέλη του τυφλού εκτός από τους οφθαλμούς». Με την παρούσα θεραπεία ο Κύριος ολοκληρώνει την πράξη της δημιουργίας και αποδεικνύει με σαφήνεια ότι είναι ο Δημιουργός.
Ο Κύριος δοκιμάζει την πίστη του τυφλού στέλνοντάς τον στην κολυμβήθρα και ζητώντας ταυτόχρονα την ελεύθερη συμμετοχή του. Σέβεται την ανθρώπινη ελευθερία και ζητά την εκούσια συμμετοχή του ανθρώπου στο μυστήριο της θείας οικονομίας. Ο τυφλός με βαθιά πίστη υπακούει στην εντολή του Κυρίου, πηγαίνει και νίπτεται και επιστρέφει βλέποντας πια καθαρά. Η ζωή του θεραπευμένου ανθρώπου δεν έγινε ευκολότερη μετά τη θαυμαστή του θεραπεία, αλλά αντιθέτως αντιμετώπισε νέες σκληρές δοκιμασίες.
Έγινε αντικείμενο της κακίας και του μίσους των γραμματέων και των Φαρισαίων, που πίστευαν στην τήρηση του Νόμου. Οι ίδιοι ήταν πνευματικά τυφλοί, αλλά υποπτεύονταν τον θεραπευμένο άνθρωπο, φανταζόμενοι ότι προσποιούνταν την τύφλωση και τώρα έβλεπε. Είχαν εκούσια τυφλωθεί από το σκοτεινό γράμμα του Νόμου, μέσα στο οποίο έλαμπε ο Χριστός ως ο φωτεινός Ήλιος. Όταν ανέκριναν τον άνθρωπο και είδαν το θαύμα μπροστά στα μάτια τους, αντί να πιστέψουν, έκλεισαν τους οφθαλμούς της ψυχής.
Στη συνέχεια ανέκριναν επίσης τους γονείς του θεραπευμένου ανθρώπου, ζητώντας περισσότερες λεπτομέρειες για το πρωτοφανές αυτό συμβάν. Οι γονείς φοβήθηκαν να επιβεβαιώσουν το θαύμα που είχε γίνει στον υιό τους, διότι δεν ήθελαν να αποπεμφθούν από τη συναγωγή. Προσπάθησαν να αποφύγουν τα προβλήματα κρύβοντας την αλήθεια και είπαν με φόβο «ηλικίαν έχει, αυτόν ερωτήσατε». Εμείς που λαμβάνουμε καθημερινά πολλές ευεργεσίες από τον Θεό, ντρεπόμαστε ή φοβόμαστε να τον ομολογήσουμε ενώπιον των ανθρώπων.
Βάζουμε τα προσωπικά μας συμφέροντα πάνω από τον Θεό, ξέροντας ότι Εκείνος θα μας καταλάβει με αγάπη. Ο Κύριος όντως μας καταλαβαίνει, αλλά βλέπει επίσης την πίστη μας και τις προτεραιότητες της καρδιάς μας. Βλέπει ποιους άλλους θεούς έχουμε βάλει στη θέση του και δεν παύει να μας υπενθυμίζει την αλήθεια. Ο τυφλός θεραπεύθηκε όχι μόνο στους οφθαλμούς του σώματος, αλλά τελικά και στην ψυχή του με ξεχωριστό τρόπο. Αναγνώρισε τον Ιησού Χριστό ως αληθινό Θεό και δεν δίστασε να τον ομολογήσει με θάρρος ενώπιον των άρχιερέων.
Η ομολογία του είχε τέτοια παρρησία, ώστε πολλοί από εμάς θα ζηλεύαμε αυτή την παρρησία και τον φωτισμό του. Η πίστη μόνη της δεν αρκεί, χρειάζεται και η εξωτερική ομολογία για να γίνουμε γνήσια τέκνα του Θεού. Όταν ομολογούμε τον Χριστό ενώπιον των ανθρώπων, εκείνος μας ομολογεί επίσης ενώπιον του Πατρός του στους ουρανούς. Ο Κύριος είπε καθαρά «πας όστις ομολογήσει εν εμοί έμπροσθεν των ανθρώπων, ομολογήσω καγώ εν αυτώ ενώπιον του Πατρός». Η εορτή της Κυριακής του Τυφλού μας υπενθυμίζει ότι όλοι μας είμαστε πνευματικά τυφλοί χωρίς το φως του Χριστού. Ο Κύριος προσκαλεί καθέναν από εμάς να πλυθούμε στην κολυμβήθρα της μετανοίας και να αποκτήσουμε καθαρή όραση. Κύριε Ιησού Χριστέ, φώτισε και τη δική μας ψυχή με το ανέσπερο φως της παρουσίας σου.