Κάτω από τα πολυτελή βασιλικά της ενδύματα έκρυβε με προσοχή σιδερένιες αλυσίδες ασκήσεως, που η ίδια φορούσε καθημερινά πάνω στο σώμα της. Αυτό το αυστηρό κοσμικό κάλυμμα έκρυβε με σύνεση τους ασκητικούς της κόπους και τις μυστικές πράξεις φιλανθρωπίας από τους γύρω της ανθρώπους. Σήμερα η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά την ιερή κουρά της Αγίας Ευφροσύνης της Μόσχας στις δεκαεπτά Μαΐου του χίλια τετρακόσια επτά. Μετά τον τραγικό θάνατο του συζύγου της Αγίου Δημητρίου του Ντονσκόι, η Ευδοκία απείχε από τις άμεσες κρατικές υποθέσεις.
Ο σύζυγός της είχε αποβιώσει από τα φοβερά τραύματα που είχε δεχτεί στην ιστορική μάχη του Κουλικόβα του χίλια τριακόσια ογδόντα. Με την ορθή συμβουλή της η θαυματουργή Εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου μεταφέρθηκε από το Βλαντίμιρ στη βασιλεύουσα της Μόσχας. Αυτή η ευλογημένη μετάθεση έγινε στις είκοσι έξι Αυγούστου του χίλια τριακόσια ενενήντα πέντε, εξαιτίας της απειλής του χάνου Ταμερλάνου. Λίγο μετά τη μεταφορά αυτή, η Ευδοκία ίδρυσε γυναικείο μοναστήρι μέσα στα τείχη του ίδιου του βασιλικού της παλατιού.
Το αφιέρωσε με ευλάβεια στη Δεσποτική εορτή της Αναλήψεως του Σωτήρος Χριστού στους ουρανούς από τους πιστούς αποστόλους. Αν και ποθούσε αληθινά τον μοναχικό βίο, δεν εκάρη μοναχή εκείνη την εποχή, διότι οι υιοί της ήταν ακόμη ανήλικοι. Ανέλαβε λοιπόν αναγκαστικά τα καθήκοντα της αντιβασιλίσσης και ντυνόταν με βασιλική λαμπρότητα, παρακαθόταν σε επίσημα συμπόσια και συμμετείχε σε πολιτικά συμβούλια. Κάτω όμως από τα πολυτελή της ενδύματα φορούσε σιδερένιες ασκητικές αλυσίδες, κρύβοντας από τους περιοίκους τους ασκητικούς της κόπους.
Λίγο πριν από τον θάνατό της, ένας λαμπρός Άγγελος εμφανίστηκε στην ευσεβή Ευδοκία και την πληροφόρησε για τα σχετικά. Της ανήγγειλε ότι η επίγειος ζωή της επρόκειτο να τελειώσει σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα από εκείνη τη στιγμή. Τότε ξαφνικά εκείνη έχασε τελείως τα φωνητικά της και έγινε εντελώς βωβή απέναντι στους περιοίκους της. Με σημεία και απλές χειρονομίες έκανε γνωστή την επιθυμία της να ζωγραφιστεί επίσημα μία εικόνα του Αγγέλου που είχε δει.
Όταν τελείωσε η εικόνα αυτή, η Ευδοκία την προσκύνησε με ευλάβεια και ζήτησε αμέσως να ζωγραφιστεί και άλλη μία. Μόνον αφού ολοκληρώθηκαν οι εικόνες του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, αναγνώρισε με βεβαιότητα τον λαμπρό Άγγελο που της είχε εμφανιστεί. Τότε ακριβώς εκείνη ξαναβρήκε αμέσως τη φωνή της και άρχισε να μιλάει ξανά κανονικά με τους περιοίκους της. Η μακαρία Αγία εξέφρασε αμέσως την επιθυμία να καρεί μοναχή, για να περάσει τις τελευταίες ημέρες σε ησυχία και ολοκληρωτική προσευχή.
Εκείνη την ίδια εποχή εμφανίστηκε σε όνειρο σε έναν τυφλό άνδρα της Μόσχας και τον ενθάρρυνε με συγκεκριμένη ορισμένη υπόσχεση. Του υποσχέθηκε ότι θα τον θεράπευε από τη δεινή τύφλωσή του και θα του χάριζε επιτέλους το ποθητό σωματικό φως. Στις δεκαεπτά Μαΐου του χίλια τετρακόσια επτά, η Πριγκίπισσα Ευδοκία βάδιζε προς το γυναικείο της μοναστήρι. Στον δρόμο εκείνον ο τυφλός άνδρας ευρισκόταν καθισμένος στο πεζοδρόμιο και άκουγε τους θορύβους της επερχομένης πομπής.
Ακούγοντας τα βήματά της να πλησιάζουν, ο τυφλός άρχισε να φωνάζει με πάσα δύναμη της φωνής του. «Αγία Μεγάλη Πριγκίπισσα, τροφέ των φτωχών, εσύ πάντοτε μας έδινες τροφή και ενδυμασία και ποτέ δεν αρνήθηκες τα αιτήματά μας». Συνέχισε με δάκρυα στα μάτια του να την ικετεύει για την υπεσχημένη θεραπεία που του είχε υποσχεθεί στο όνειρο. «Μην παραβλέψεις τώρα την παράκλησή μου, αλλά θεράπευσέ με από την τύφλωσή μου, όπως υποσχέθηκες στο όνειρό μου».
Της θύμισε επίμονα ότι του είχε πει ότι αύριο θα του έδινε επιτέλους πολυπόθητο σωματικό φως. «Τώρα έχει φθάσει ακριβώς ο χρόνος να εκπληρώσεις τελικά την υπόσχεσή σου» του φώναξε με βεβαιότητα από καρδιάς. Εκείνη συνέχισε ήσυχα τον δρόμο της, κάνοντας ότι δεν κατανοεί τα έντονα λόγια του τυφλού άνδρα. Καθώς όμως περνούσε δίπλα του, τον άγγιξε σαν τυχαία με τα πλούσια μανίκια της βασιλικής της φορεσιάς. Ο άνθρωπος έπιασε αμέσως τα μανίκια και τα έσφιξε με ευλάβεια στα τυφλά μάτια του, ξαναβρίσκοντας έτσι την όρασή του.
Κατά την εκκλησιαστική μαρτυρία εκείνη την ίδια ημέρα τριάντα συνολικά άνθρωποι θεραπεύτηκαν θαυματουργικά από διάφορες ασθένειες με την ίδια χάρη. Η Πριγκίπισσα Ευδοκία εκάρη μοναχή με το νέο όνομα Ευφροσύνη, που ερμηνεύεται στην ελληνική γλώσσα ως χαρά και αγαλλίαση. Η ιερά μοναχική της κουρά τελέστηκε στον ξύλινο ναό της Αναλήψεως μέσα στο γυναικείο μοναστήρι του παλατιού της Μόσχας. Η Αγία Ευφροσύνη εκοιμήθη ειρηνικά επτά ολόκληρες εβδομάδες μετά την επίσημη είσοδό της στο μοναστήρι, αναχωρώντας προς τον Δεσπότη Κύριο.
Η εκδημία της αυτή έγινε σε ηλικία πενήντα τεσσάρων ετών στις επτά Ιουλίου του ευλογημένου έτους χίλια τετρακόσια επτά. Με δική της επιθυμία ενταφιάστηκε με τιμές στον ναό που είχε αρχίσει να κτίζει μέσα στο Κρεμλίνο της Μόσχας. Ο ναός εκείνος είχε αφιερωθεί από την ίδια στη Δεσποτική εορτή της Αναλήψεως του Σωτήρος Χριστού στους ουρανούς. Τα θαυματουργικά της λείψανα παρέμειναν με τιμή σε εκείνο το πανέμορφο σημείο μέχρι το έτος χίλια εννιακόσια είκοσι εννέα.
Είχε ενταφιαστεί κάτω από το πέτρινο δάπεδο του ναού με ένα ιερό κάλυμμα που έκρυβε τον τάφο της. Στο έτος χίλια εννιακόσια είκοσι δύο, μετά τη μπολσεβίκικη Επανάσταση, το ιερό κάλυμμα κλάπηκε από τους Σοβιετικούς. Τα ιερά λείψανα της Αγίας Ευφροσύνης παρέμειναν εν τούτοις άθικτα στον τάφο τους κάτω από το ιερό δάπεδο του ναού. Στο έτος χίλια εννιακόσια είκοσι εννέα η σοβιετική κυβέρνηση αποφάσισε να καταστρέψει βιαίως το γυναικείο μοναστήρι της Αναλήψεως.
Χάρη στις προσπάθειες των μουσειακών εργαζομένων, τα λείψανά της σώθηκαν μαζί με τα λείψανα άλλων βασιλικών προσώπων. Όλα μεταφέρθηκαν με προσοχή στον σπουδαίο Καθεδρικό ναό του Αρχαγγέλου της Μόσχας, όπου ευρίσκονται μέχρι και σήμερα. Στο έτος δύο χιλιάδες έξι ξεκίνησε με ευλάβεια η οικοδόμηση νέου ναού αφιερωμένου στην Αγία Ευφροσύνη μέσα στη Μόσχα. Η Αγία τιμάται επίσης στις επτά Ιουλίου, στην ευλογημένη ημέρα της μακαρίας κοιμήσεώς της προς τον αληθινό Νυμφίο Χριστό. Με τις πρεσβείες της Αγίας Ευφροσύνης Μεγάλης Πριγκιπίσσης της Μόσχας, Κύριε, αξίωσε κι εμάς της επουράνιας σου βασιλείας.