Στις απόμερες κορυφές της Ηπείρου ένας αρχοντικός άνδρας εγκατέλειψε γυναίκα και παιδιά για να ζήσει στην έρημο σαν άλλος Ηλίας. Ο Όσιος Ανδρέας ο Ερημίτης και Θαυματουργός είναι σχεδόν άγνωστος στους κλασικούς Συναξαριστές των αγίων της Εκκλησίας. Στοιχεία για τη ζωή του και για την Ακολουθία του έγραψε ο πατήρ Ανδρέας Υπάργιος ο νέος. Εκείνος ο πατήρ εκοιμήθη το έτος χίλια οκτακόσια σαράντα επτά μετά Χριστόν και διέσωσε τη μνήμη του Οσίου. Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά, ο Όσιος Ανδρέας καταγόταν από το ορεινό χωριό Μονοδένδρι της Ηπείρου.
Έζησε στα χρόνια του βασιλιά Μιχαήλ του Δευτέρου του Κομνηνού, του δεσπότη της Ηπείρου της Δυτικής Ελλάδος. Ο δεσπότης Μιχαήλ βασίλεψε από το έτος χίλια διακόσια τριάντα τέσσερα μέχρι το έτος χίλια διακόσια εβδομήντα ένα. Κατά άλλους όμως, ο Όσιος γεννήθηκε στο χωριό Σιβίστα της Ευρυτανίας, που βρισκόταν στο βουνό Καλάνα. Το χωριό αυτό βρίσκεται τώρα κάτω από τα νερά της τεχνητής λίμνης των Κρεμαστών στην κεντρική Ελλάδα. Όταν ενηλικιώθηκε, μετοίκησε από το γενέθλιο χωριό του στο Μονοδένδρι της Ηπείρου, για να ζήσει ασκητική και ησυχαστική ζωή.
Εκεί ξεκίνησε ο πνευματικός δρόμος του και η πορεία του προς την έρημο και την ησυχαστική προσευχή. Ο Όσιος Ανδρέας, αφού εγκατέλειψε για την αγάπη του Χριστού τις ηδονές των χρημάτων, της περιουσίας και της συζύγου, κατοίκησε στην έρημο. Ως ησυχαστήριό του επέλεξε τον τόπο γύρω από τα μοναστήρια της Αγίας Παρασκευής και του Προφήτη Ηλία στο Μονοδένδρι. Αργότερα κατέφυγε σε ένα απόμερο σπήλαιο της ορεινής περιοχής της Καλάνας στην Ευρυτανία της κεντρικής Ελλάδος.
Εκεί, με σκληρή και διαρκή άσκηση και αδιάλειπτη προσευχή, αγίασε τη ζωή του και απεβίωσε ειρηνικά. Ο Κύριος, σύμφωνα με τον βιογράφο του, έδωσε θαυμαστό σημείο κατά την κοίμηση του Οσίου Ανδρέου. Ουράνιο φως και θείες λαμπάδες, που έκαιγαν με λάμψη, κατέβαιναν από τον ουρανό στο σημείο του τιμίου λειψάνου. Μόλις πληροφορήθηκε το γεγονός η βασίλισσα της Άρτας, η Αγία Θεοδώρα, συγκέντρωσε αμέσως όλη τη σύγκλητο της επικράτειάς της. Πορεύθηκαν όλοι μαζί στον τόπο όπου βρισκόταν το ιερό λείψανο, μέσα στη βαθιά έρημο της Ευρυτανίας.
Το ενταφίασαν με τιμές μεγάλες και βαθιά ευλάβεια έξω από το ταπεινό σπήλαιο της ασκήσεως. Έδωσε δε εντολή η ευσεβής βασίλισσα Θεοδώρα να κτισθεί λαμπρός ναός προς τιμήν του Οσίου Ανδρέου. Η μνήμη του τιμάται κάθε χρόνο στις δεκαπέντε Μαΐου από όλη την Εκκλησία της Ηπείρου και της Ελλάδος. Είθε με τις άγιες πρεσβείες του Οσίου Ανδρέου ο Κύριος να ελεεί και να σώζει τις ψυχές μας, αμήν.