Στο τάγμα του κόμη Τιβεριανού ξεχώρισε ένας νεαρός στρατιώτης που ομολόγησε ατρόμητα τον Χριστό μπροστά στα είδωλα της Ρώμης. Ο Άγιος Αλέξανδρος έζησε στα χρόνια του βασιλιά Γαλερίου Μαξιμιανού, ο οποίος βασίλεψε από το έτος διακόσια ογδόντα έξι μέχρι το έτος τριακόσια πέντε μετά Χριστόν. Υπηρέτησε ως πιστός χριστιανός στρατιώτης στο τάγμα του ειδωλολάτρη κόμη Τιβεριανού, στις Κεντουκέλλες της Ιταλίας. Διακρινόταν ξεχωριστά από όλους τους άλλους συστρατιώτες του για το ωραίο παράστημά του και την άψογη ηθική ζωή του.

Όταν κάποτε ο Τιβεριανός θυσίαζε στα πάτρια είδωλα, ο Αλέξανδρος αρνήθηκε να συμμετάσχει στις θυσίες αυτές. Δήλωσε με μεγάλο θάρρος ενώπιον όλων ότι ήταν χριστιανός και προσκυνούσε μόνο τον αληθινό Θεό. Ο Τιβεριανός εξοργίστηκε από την παρρησία αυτή του στρατιώτη του και τον υπέβαλε αμέσως σε σκληρά βασανιστήρια. Η μητέρα του Ποιμενία, μόλις πληροφορήθηκε το γεγονός, έτρεξε στη φυλακή και ζήτησε άδεια να δει τον γιο της. Όταν τελικά τον αντίκρυσε, τον ενθάρρυνε να φανεί αληθινός χριστιανός και να ομολογήσει τον Κύριο μέχρι τέλους.

Του είπε να πεθάνει με τη γενναιότητα που αρμόζει στους πιστούς στρατιώτες του Χριστού στους ουρανούς. Ο γιος δεν διέψευσε τις άγιες ελπίδες της ευσεβούς μητέρας του και ομολόγησε με σθένος μέχρι τέλους. Οι δήμιοι, με προσταγή του Τιβεριανού, ξεκίνησαν τότε να εφαρμόζουν επάνω στον νεαρό στρατιώτη φοβερά βασανιστήρια χωρίς οίκτο. Πρώτα του άνοιξαν με σιδερένια εργαλεία τις πλευρές, για να τον αναγκάσουν να αρνηθεί τον Χριστό. Έπειτα τις έκαψαν με λαμπάδες, οι οποίες έκαιγαν δυνατά και προκαλούσαν αφόρητο πόνο σε όλο το σώμα.

Ο γενναίος Αλέξανδρος, όμως, δεν υποχώρησε στο τόσο σκληρό μαρτύριο και δεν αρνήθηκε τον Κύριο. Ο Κύριος τον ενίσχυσε με τη θεία χάρη του και του έδωσε υπερφυσική υπομονή και δύναμη ψυχής. Όταν οι δήμιοι κατάλαβαν ότι δεν θα μπορέσουν να τον λυγίσουν, αποφάσισαν την οριστική του θανάτωση. Τελικά τον αποκεφάλισαν δια ξίφους, και έτσι παρέδωσε με χαρά την ψυχή του στον φιλάνθρωπο Κύριο. Σύμφωνα με το συναξάριο σε στίχους, η αποκοπή της κεφαλής του στάθηκε για εκείνον σαν ταχύπλοο πλοίο.

Με αυτό το πλοίο πέρασε από τη φθαρτή ζωή στην αιώνια χαρά της Βασιλείας του Θεού. Έτσι ο Άγιος Αλέξανδρος κατατάχθηκε επάξια στον ένδοξο χορό των μαρτύρων του Χριστού στους ουρανούς. Η Εκκλησία τον τιμά στις δεκατέσσερις Μαΐου εκάστου έτους με ιερές ψαλμωδίες και ευχαριστιακή θεία λειτουργία. Είθε με τις πρεσβείες του Αγίου ο Κύριος να ελεεί και να σώζει τις ψυχές μας, αμήν.