Δέχθηκε στην επισκοπή του Τονγκρέ τον μεγάλο Αθανάσιο, όταν βρισκόταν στη Δύση εξόριστος από τους αρειανούς. Στη Σύνοδο της Σαρδικής, στη σημερινή Σόφια, το τριακόσια σαράντα τρία υπερασπίσθηκε με παρρησία την Ορθοδοξία. Ο άγιος Σαρβάτος έζησε στον τέταρτο αιώνα μετά Χριστόν και υπήρξε ένδοξος επίσκοπος του Τονγκρέ του Βελγίου. Η Δύση τότε σπαρασσόταν σφοδρά από τη φοβερή αίρεση του Αρείου, που αρνιόταν τη θεότητα του Σωτήρος. Ο άγιος Αθανάσιος ο Αλεξανδρείας διώχθηκε σκληρά από τους οπαδούς του αιρετικού Αρείου και κατέφυγε στη Δύση.

Φιλοξένησε τον μέγα ιεράρχη στην έδρα του και τον στήριξε με ευλάβεια στις δοκιμασίες της εξορίας. Ο άγιος Σαρβάτος προστάτευσε τον εξόριστο πατριάρχη και υπερασπίσθηκε μαζί του την ορθόδοξη πίστη της Εκκλησίας. Στη μεγάλη Σύνοδο της Σαρδικής που έγινε στη Σόφια, στάθηκε αδιάσειστος υπέρ της ορθοδόξου ομολογίας. Με τα αδελφικά του γράμματα και την παρρησία του ξεσκέπασε τις πλάνες των δυσσεβών αρειανών της εποχής. Υπερασπίσθηκε σθεναρά το ομοούσιο του μονογενούς Υιού του Θεού με τον αιώνιο Πατέρα της δόξης.

Έζησε ως φωτεινό πρότυπο επισκόπου της Δύσεως και χειραγώγησε τις ψυχές προς τη βασιλεία των ουρανών. Μετά από μακρά ποιμαντορία κοιμήθηκε με ειρήνη Κυρίου το έτος τριακόσια ογδόντα τέσσερα μετά Χριστόν. Με τις πρεσβείες του αγίου Σαρβάτου επισκόπου του Τονγκρέ, αξίωσε και εμάς, Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.