Με νοητά όπλα νίκησε τις φάλαγγες των δαιμόνων και έφερε λαμπρό το όνομα του νικητή. Από την πολυάνθρωπη μονή της Εφάψεως αναδείχθηκε ηγούμενος και πέρασε τη ζωή του σε ασκητικούς αγώνες. Ο όσιος Νικηφόρος ο Πρεσβύτερος έζησε σε άγνωστη στους περισσότερους εποχή της Εκκλησίας, αλλά μένει αξιομνημόνευτος για την αγιότητά του. Το σύντομο υπόμνημα που σώζεται για αυτόν στον Λαυριωτικό Κώδικα Ιώτα εβδομήντα μάς δίνει τα ελάχιστα αλλά πολύτιμα στοιχεία.

Από την ενάρετη και θεάρεστη πολιτεία του φάνηκε ότι ήταν άξιο δοχείο της θείας χάριτος και του φωτισμού. Λόγω αυτής της λαμπρής αρετής τον προέκριναν να γίνει ηγούμενος της πολυάνθρωπης μονής που λεγόταν της Εφάψεως. Η μονή αυτή είχε πολλούς μοναχούς και απαιτούσε άνδρα διακριτικό, σώφρονα και πλούσιο σε πνευματικά χαρίσματα. Ο όσιος Νικηφόρος ποίμανε με αγάπη και σύνεση το πολυπληθές μοναστικό ποίμνιο που του εμπιστεύθηκαν οι πατέρες. Στους κόπους της ηγουμενίας πάλεψε νοητά και έτρεψε τις φάλαγγες των δαιμόνων που πειράζουν τους μοναχούς.

Έτσι και πραγματικά απέκτησε το όνομα Νικηφόρος, αφού νίκησε με χάρη Θεού τους πονηρούς λογισμούς. Έπειτα από πολλούς ασκητικούς αγώνες και πνευματικά παλαίσματα κοιμήθηκε με ειρήνη Κυρίου, στην ηλικία της σεμνής γεροντίας. Με τις πρεσβείες του οσίου Νικηφόρου του Πρεσβυτέρου, αξίωσε και εμάς, Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.