Συνάντησε τον ίδιο τον Σωτήρα κοντά στο φρέαρ του Ιακώβ και έγινε η πρώτη ευαγγελίστρια της Σαμάρειας. Πενήντα χρόνια αργότερα μαρτύρησε ένδοξα στη Ρώμη μαζί με τα παιδιά της και τις πέντε αδελφές της. Η αγία μάρτυς Φωτεινή υπήρξε η Σαμαρείτιδα, με την οποία συνομίλησε ο Σωτήρας στο φρέαρ του Ιακώβ. Η συνομιλία εκείνη διασώζεται στο τέταρτο κεφάλαιο του ευαγγελίου του αγίου Ιωάννου, στους στίχους πέντε έως σαράντα δύο. Από εκείνη τη συνάντηση η Φωτεινή πίστεψε ολόψυχα στον Χριστό και έγινε σταθερή κήρυκας της σωτήριας πίστεως.

Στα χρόνια του διώκτη αυτοκράτορα Νέρωνος, που βασίλευσε από το πενήντα τέσσερα μέχρι το εξήντα οκτώ, ζούσε στην Καρθαγένη. Είχε μαζί της τον νεότερο γιο της Ιωσή και κήρυττε άφοβα το Ευαγγέλιο σε ολόκληρη την περιοχή της Καρθαγένης. Ο μεγαλύτερος γιος της, ο Βίκτωρας, υπηρετούσε γενναία στον ρωμαϊκό στρατό κατά των βαρβάρων εχθρών της αυτοκρατορίας. Διορίστηκε στρατιωτικός διοικητής στην πόλη της Αττάλειας, στην ευρύτερη περιοχή της Μικράς Ασίας της εποχής εκείνης.

Αργότερα ο Νέρωνας τον κάλεσε στην Ιταλία, για να συλλάβει και να τιμωρήσει χριστιανούς της αυτοκρατορίας. Έτσι ολόκληρη αυτή η οικογένεια έγινε ορόσημο της χριστιανικής μαρτυρίας μέσα στο επικίνδυνο περιβάλλον της ρωμαϊκής εξουσίας της εποχής. Στην Ιταλία ο Σεβαστιανός, αξιωματούχος του αυτοκράτορα, μίλησε φιλικά στον άγιο Βίκτωρα για τη χριστιανική του οικογένεια. Του είπε ότι γνώριζε πως η μητέρα του και ο αδελφός του ακολουθούσαν τον Χριστό με μεγάλη πιστότητα.

Ως φίλος του τον συμβούλευσε να υποταχθεί στο θέλημα του αυτοκράτορα και να καταδώσει χριστιανούς για να αμειφθεί. Πρόσθεσε ότι θα γράψει στη μητέρα και τον αδελφό, για να μην κηρύττουν δημοσίως τον Χριστό αλλά κρυφά. Ο άγιος Βίκτωρας απάντησε ότι θέλει και ο ίδιος να γίνει κήρυκας του χριστιανισμού, όπως ακριβώς η μητέρα του. Ο Σεβαστιανός τον προειδοποίησε για τα δεινά που τον περίμεναν, καθώς και τη μητέρα και τον αδελφό του. Ξαφνικά εκείνη τη στιγμή ο Σεβαστιανός ένιωσε οξύ πόνο στα μάτια του και έμεινε άφωνος και κατάπληκτος.

Επί τρεις ολόκληρες ημέρες έμεινε ξαπλωμένος στο κρεβάτι τυφλός, χωρίς να μπορεί να αρθρώσει ούτε μια λέξη. Την τέταρτη ημέρα δήλωσε δυνατά ότι ο Θεός των χριστιανών είναι ο μόνος αληθινός Θεός του κόσμου. Ο Βίκτωρας τον ρώτησε γιατί άλλαξε ξαφνικά γνώμη και ο Σεβαστιανός απάντησε ότι ο Χριστός τον καλούσε προσωπικά. Σύντομα βαπτίσθηκε χριστιανός και αμέσως ανέκτησε πλήρως την όρασή του και τη χάρη του Θεού. Οι υπηρέτες του Σεβαστιανού έγιναν επίσης μάρτυρες του θαύματος αυτού και βαπτίσθηκαν με ζήλο μέσα στη χριστιανική πίστη.

Η είδηση έφτασε στον Νέρωνα, ο οποίος διέταξε να μεταφερθούν όλοι οι ομολογητές μπροστά του στη Ρώμη. Τότε ο ίδιος ο Κύριος εμφανίστηκε στους ομολογητές και τους είπε να μη φοβούνται διότι ήταν πάντα μαζί τους. Διαβεβαίωσε ότι ο Νέρων και όσοι τον υπηρετούσαν επρόκειτο να ηττηθούν εντελώς από τη δύναμη του Θεού. Στον Βίκτωρα είπε ότι από εκείνη την ημέρα θα ονομάζεται Φωτεινός, διότι μέσω του πολλοί θα φωτιστούν και θα πιστέψουν. Ζήτησε από τους χριστιανούς να ενισχύουν και να ενθαρρύνουν τον Σεβαστιανό, για να αντέξει μέχρι το τέλος.

Όλα αυτά τα παρόντα, καθώς και τα μελλοντικά μαρτυρικά γεγονότα, αποκαλύφθηκαν προφητικά στην ίδια την αγία Φωτεινή. Έφυγε αμέσως από την Καρθαγένη μαζί με αρκετούς χριστιανούς και ενώθηκε με τους ομολογητές μέσα στη Ρώμη. Στη Ρώμη ο αυτοκράτορας έδωσε εντολή να φέρουν τους αγίους ενώπιόν του και τους ρώτησε αν αληθινά πιστεύουν στον Χριστό. Όλοι αρνήθηκαν να αρνηθούν τον Σωτήρα τους και ομολόγησαν με σθένος την αληθινή πίστη ενώπιον του τυράννου.

Ο Νέρων διέταξε αμέσως να συντρίψουν τις αρθρώσεις των δακτύλων των μαρτύρων με βαριά εργαλεία. Όμως οι ομολογητές δεν αισθάνθηκαν κανέναν πόνο και τα χέρια τους έμειναν εντελώς αβλαβή και ακέραια. Ο Νέρων διέταξε να τυφλώσουν τον Σεβαστιανό, τον Φωτεινό και τον Ιωσή και να τους κλείσουν στη φυλακή. Η αγία Φωτεινή και οι πέντε αδελφές της Ανατολή, Φωτώ, Φωτίς, Παρασκευή και Κυριακή στάλθηκαν στο αυτοκρατορικό παλάτι, υπό την εποπτεία της κόρης του Νέρωνα Δομνίνης.

Όμως η Φωτεινή κατήχησε στον Χριστό τη Δομνίνα και όλους τους δούλους του παλατιού, καθώς κι έναν μάγο που έφερε δηλητήριο. Πέρασαν τρία ολόκληρα έτη και ο Νέρων ζήτησε επίσημα νέα από τους φυλακισμένους χριστιανούς ομολογητές. Οι αγγελιαφόροι ανέφεραν ότι ο Σεβαστιανός, ο Φωτεινός και ο Ιωσής είχαν θαυμασίως ξαναβρεί την όρασή τους. Ο τυραννικός Νέρων διέταξε να σταυρώσουν τους αγίους και να μαστιγώσουν τα γυμνά τους σώματα με λωρίδες. Άγγελος Κυρίου τους κατέβασε από τους σταυρούς και τους θεράπευσε από όλες τις φοβερές πληγές τους.

Έπειτα ο Νέρων διέταξε να εκδάρουν τη Φωτεινή και να τη ρίξουν σε ένα φρέαρ. Μετά από είκοσι ημέρες την έβγαλε ξανά, αλλά εκείνη αρνήθηκε να θυσιάσει στα νεκρά ξύλινα είδωλα. Τότε την έριξε για δεύτερη φορά στο φρέαρ, όπου παρέδωσε την αγία ψυχή της γύρω στο εξήντα έξι. Με τις πρεσβείες της αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος και των συν αυτή μαρτύρων, αξίωσε και εμάς Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.