Ποίμανε ταπεινά την Εκκλησία της Ωξέρρης στη μακρινή Γαλατία στο τέλος του τετάρτου μετά Χριστόν αιώνα. Με ησύχια ζωή και ποιμαντική φροντίδα, διέπρεψε ως αληθινός πατέρας του ποιμνίου του στα δύσκολα εκείνα χρόνια. Ο Άγιος Ελλάδιος έγινε επίσκοπος της Ωξέρρης σε εποχή που η Εκκλησία στη Δύση οργανωνόταν και επεκτεινόταν παντού. Στα χρόνια εκείνα η ορθόδοξη πίστη εδραιωνόταν στις πόλεις της Γαλατίας με την προσπάθεια αγίων ιεραρχών της εποχής. Η μικρή πόλη της Ωξέρρης βρισκόταν στη βόρεια κεντρική Γαλατία και είχε ανάγκη από έναν σοφό αρχιερέα.

Ο Άγιος Ελλάδιος ανέλαβε το βαρύ φορτίο της επισκοπής και εργάστηκε ακούραστα για το πνευματικό συμφέρον των πιστών του. Δίδαξε με τα λόγια αλλά κυρίως με το παράδειγμά του την οδό της σωτηρίας στο ποίμνιο που του εμπιστεύθηκε. Φρόντισε για την κατήχηση των νέων χριστιανών και για τη στήριξη των αδυνάμων στην εμμονή τους στην αληθινή πίστη. Στις ώρες της προσευχής αναπέμπει λατρεία προς τον Θεό και ικέτευε υπέρ της σωτηρίας του ποιμνίου του. Έγινε γνωστός για την αρετή, την ευσέβεια και την εργατικότητά του στους κόπους της επισκοπικής διακονίας. Μετά από πολλά έτη ποιμαντικών αγώνων κοιμήθηκε ειρηνικά εν Κυρίω το τριακόσια ογδόντα επτά μετά Χριστόν. Με τις πρεσβείες του οσίου Ελλαδίου επισκόπου Ωξέρρης, αξίωσε και εμάς Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.