Ανάστησε νεκρούς, καθάρισε λεπρούς και θεράπευσε ανίατα πάθη με την υπερβολική χάρη που του δώρισε ο Θεός. Από τη βρεφική του ηλικία αναδείχθηκε «σκεῦος ἐκλογῆς» και ανάθημα στον Κύριο, με σκληρή ασκητική πορεία. Ο όσιος Ταράσιος ο θαυματουργός έδρασε στην περιοχή της Λυκαονίας και η μνήμη του τιμάται στις επτά Μαΐου. Παρέδωσε τον εαυτό του σε σκληραγωγία, σε νηστεία, σε προσευχή, σε δάκρυα και σε κάθε κακοπάθεια του σώματος. Δεχόταν με υπομονή τη χαμευνία και κάθε ταλαιπωρία, χωρίς ποτέ να αναζητήσει ανέσεις ή σωματική ανάπαυση.

Όλη η ζωή του ήταν μια αδιάκοπη πάλη ασκήσεως και προσευχής, χωρίς ποτέ καμία υποχώρηση στις σαρκικές απαιτήσεις. Ο Συναξαριστής τον αναφέρει ως «σκεῦος ἐκλογῆς καὶ ἀνάθημα» της αγίας του εκλογής από την βρεφική ηλικία. Διά της άκρας του αρετής αξιώθηκε από τον Θεό μέγιστων θαυματουργιών στη ζωή και διακονία του. Απέτρεπε δαίμονες με την προσευχή του και έβγαζε τα πονηρά πνεύματα από τους ανθρώπους που τον πλησίαζαν. Ανέσταινε νεκρούς, καθάριζε λεπρούς και θεράπευε πάθη που η ιατρική θεωρούσε εντελώς ανίατα και απελπιστικά.

Με χάρη του Θεού γιάτρευε κάθε νόσο και κάθε μαλακία στους ευσεβείς πιστούς που τον επικαλούνταν. Συνέχιζε ακούραστα τους πνευματικούς αγώνες ως αληθινός αθλητής της αρετής μέχρι το τέλος της επίγειας ζωής του. Έπειτα από κάποιο σύντομο διάστημα ασθένησε ελαφρά και έλαβε άνωθεν την προγνώριση της εκδημίας του προς τον Κύριο. Παρέδωσε ειρηνικά την τίμια ψυχή του και αναχώρησε με χαρά μαζί με τους αγίους αγγέλους του Θεού. Οι άγιοι άγγελοι παρέλαβαν την ψυχή του οσίου και την έφεραν με τιμή στις αιώνιες σκηνές των δικαίων.

Τα ιερά λείψανά του φυλάσσονταν για αιώνες στη βασιλεύουσα Πόλη και τιμώντο από τους ευλαβείς πιστούς της. Πιθανότατα κατά τη βασιλεία του αυτοκράτορα Βασιλείου του Δευτέρου, τα λείψανα μεταφέρθηκαν από την Κωνσταντινούπολη στην Βενετία της Δύσης. Η μεταφορά συνέβη μεταξύ των ετών χίλια δεκαοκτώ και χίλια εικοσιπέντε, στις ημέρες του Δόγη Όθωνα Ορσέλο της πόλης. Στη Βενετία τα δέχτηκαν ως ιερά λείψανα του Αγίου Ταρασίου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, με μεγάλη ευλάβεια και τιμή.

Από τη Βενετία η ευλάβεια προς τον θαυματουργό άγιο διαδόθηκε σε ολόκληρη τη Δύση και την Ευρώπη μέσω ναών. Η αναγνώρισή τους ως λειψάνων του πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως φανερώνει την υψηλή τιμή που τους απέδωσαν οι Δυτικοί ευλαβείς. Σήμερα φυλάσσονται μέσα σε ιερή σαρκοφάγο, που υπέρκειται της Αγίας Τραπέζης του Ναού του Αγίου Ζαχαρίου. Με τις πρεσβείες του οσίου Ταρασίου του θαυματουργού, αξίωσε και εμάς Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.