Είκοσι έξι αγίες μορφές συνδέονται με την Εύβοια και τις Βόρειες Σποράδες μέσα στους αιώνες της ζωντανής εκκλησιαστικής ιστορίας. Ο μακαριστός Μητροπολίτης Χαλκίδος Νικόλαος Σελέντης καθιέρωσε τη συλλογική τους εορτή το χίλια εννιακόσια εβδομήντα ένα, την Κυριακή του Παραλύτου. Η ευβοϊκή γη φιλοξένησε αγίους από κάθε εποχή της εκκλησιαστικής ζωής, ήδη από τα πρώτα αποστολικά χρόνια της πίστης. Ο απόστολος Παύλος πέρασε από τον Πορθμό του Ευρίπου κατά τη δεύτερη αποστολική περιοδεία του και έσπειρε εκεί το ευαγγέλιο του Χριστού.

Στους πρώτους χριστιανικούς αιώνες ξεχωρίζει ο άγιος Μεθόδιος Ολύμπου, ο οποίος μαρτύρησε στη Χαλκίδα το τριακόσια έντεκα. Λίγο αργότερα, μέσα στον τέταρτο αιώνα, ο άγιος Ρηγίνος ποίμανε ως επίσκοπος τη Σκόπελο και επισφράγισε την ομολογία του με μαρτυρικό θάνατο. Με τον τρόπο αυτό η Εύβοια συνδέθηκε νωρίς και αδιάλειπτα με την αποστολική και τη μαρτυρική παράδοση της Εκκλησίας. Η μνήμη αυτών των πρώτων αγίων αποτέλεσε γερό θεμέλιο για όλους όσοι θα ακολουθούσαν αργότερα στον ίδιο δρόμο.

Στους βυζαντινούς χρόνους η ευρύτερη περιοχή αναδείχθηκε σε σημαντικό κέντρο μοναχικής άσκησης και ιεραποστολικής δράσης στη Ρωμανία. Έτσι η συλλογική τους τιμή εκφράζει την πνευματική ενότητα ολόκληρης της Εύβοιας με όλες τις γειτονικές νήσους. Από τον ενδέκατο αιώνα και έπειτα, η Εύβοια χαρίζει νέους ξεχωριστούς αγίους στο σώμα της Εκκλησίας. Ο όσιος Νίκων ο Μετανοείτε κήρυξε τη μετάνοια με φλογερό στόμα σε όλο τον ελληνικό χώρο της εποχής του.

Την ίδια εποχή ο όσιος Χριστόδουλος της Πάτμου άφησε την ισχυρή σφραγίδα του στη μοναστική παράδοση των νησιών του Αιγαίου. Ο όσιος Γρηγόριος ασκήτεψε στη Στρογγύλη των Λιχάδων και ο όσιος Θεοφύλακτος Βουλγαρίας ο Χαλκιδεύς διέπρεψε ως λόγιος ιεράρχης. Τον δωδέκατο αιώνα ο όσιος Ευθύμιος και ο όσιος Δανιήλ ο Στυλίτης συνέχισαν την ασκητική παράδοση του ευβοϊκού τόπου. Στα μέσα του δέκατου τέταρτου αιώνα ο άγιος Άνθιμος Αθηνών και Ευρίπου, πρόεδρος Κρήτης και ομολογητής, κοιμήθηκε το χίλια τριακόσια εβδομήντα ένα.

Σύγχρονοί του υπήρξαν ο όσιος Γεράσιμος Σιναΐτης ο Ευβοεύς και ο όσιος Ιωσήφ ο Ευβοεύς, δύο μορφές με βαθιά ταπείνωση. Ο όσιος Σάββας ο νέος έφτασε ως το Άγιον Όρος και η μνήμη του τιμάται τη Δευτέρα Κυριακή του Ματθαίου. Τον δέκατο έκτο αιώνα ξεχωρίζει ο Τιμόθεος, μητροπολίτης Ευρίπου και ιδρυτής της ξακουστής Μονής Πεντέλης στην Αττική. Ο οσιομάρτυς Θεοφάνης έδωσε το αίμα του στην Κωνσταντινούπολη το χίλια πεντακόσια ογδόντα οκτώ για την πίστη του Χριστού.

Στους νεότερους χρόνους η αγιολογία του νησιού εμπλουτίζεται με νέες μορφές οσίων και μαρτύρων της Εκκλησίας. Ο όσιος Συμεών ο ανυπόδητος και μονοχίτων κοιμήθηκε το χίλια πεντακόσια ενενήντα τέσσερα μετά από πολύχρονη άσκηση. Ο όσιος Δαβίδ ο εν Ευβοία θεμελίωσε το ομώνυμο μοναστήρι, που παραμένει μέχρι σήμερα ζωντανό προσκυνηματικό κέντρο της ορθοδοξίας. Ο οσιομάρτυς Γεράσιμος ο Μεγαλοχωρίτης πρόσφερε τη ζωή του τον δέκατο όγδοο αιώνα για την πίστη.

Ο όσιος Ιωάννης ο Ρώσσος, σκλάβος στο Προκόπι της Μικράς Ασίας, κοιμήθηκε το χίλια επτακόσια τριάντα. Τα ιερά λείψανά του φυλάσσονται σήμερα στο Νέο Προκόπι της Εύβοιας και προσελκύουν χιλιάδες προσκυνητές. Ο όσιος Ιερόθεος ο εκ Καλαμών κοιμήθηκε το χίλια επτακόσια σαράντα πέντε σε μεγάλη φήμη αγιότητας και αρετής. Ο όσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, μέγας διδάσκαλος της Φιλοκαλίας, κοιμήθηκε το χίλια οκτακόσια εννέα μετά από τεράστιο συγγραφικό έργο.

Την ίδια χρονιά εκοιμήθη και ο όσιος Νήφων ο Κοινοβιάρχης, ιδρυτής της Μονής Ευαγγελιστρίας Σκιάθου και αναγεννητής του κοινοβίου. Ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός κήρυξε τον λόγο του Θεού και στη Σκόπελο και αφύπνισε με τη φωνή του το γένος. Στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα ο άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως υπηρέτησε ως ιεροκήρυκας στην Εύβοια. Της πατρικής και θερμής πρεσβείας τόσων αγίων ας αξιωθούμε όλοι ενώπιον του Κυρίου της δόξης και της σωτηρίας.