Μέσα στη φλόγα του καμινιού, εκεί όπου τον έριξαν οι ειδωλολάτρες, ο Αδριανός μιλούσε ακόμη για τον Χριστό με θαυμαστή δύναμη ψυχής. Λίγο πριν, ο ίδιος είχε ορμήσει στον ειδωλολατρικό βωμό και τον είχε γκρεμίσει μαζί με τη φωτιά και τα σφάγια. Έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Δεκίου, όταν ο διωγμός κατά των χριστιανών έπαιρνε φοβερές διαστάσεις σε όλη την αυτοκρατορία. Ο Άγιος συνελήφθη μαζί με πολλούς άλλους πιστούς, καθώς αρνήθηκε σταθερά να εγκαταλείψει την πίστη του στον Χριστό.

Οι ειδωλολάτρες τον έκλεισαν στη φυλακή, όπου τον υπέβαλαν σε στερήσεις και βασανιστήρια, για να λυγίσουν το φρόνημά του. Νόμισαν πως είχε πλέον τσακιστεί η αντοχή του και αποφάσισαν να τον δοκιμάσουν δημόσια. Ήταν η ημέρα μιας μεγάλης γιορτής των ειδώλων, και έβγαλαν από τα μπουντρούμια όλους τους χριστιανούς αιχμαλώτους. Τους οδήγησαν μπροστά στους βωμούς, για να προσφέρουν θυμίαμα και θυσίες στους ψεύτικους θεούς της Ρώμης. Ανάμεσά τους ήταν και ο Αδριανός, που στεκόταν όρθιος και ατάραχος μπροστά στο πλήθος των ειδωλολατρών.

Ο άρχοντας τον διέταξε να ρίξει λιβάνι στα κάρβουνα, για να τιμήσει τους θεούς της πατρίδας. Ο μάρτυρας όμως άκουγε με αγανάκτηση τις βρισιές που εκστόμιζε ο άρχοντας εναντίον του Κυρίου. Η ψυχή του φλεγόταν από αγάπη για τον Χριστό και δεν μπορούσε να ανεχθεί τέτοια βλασφημία μπροστά στα μάτια του. Καθώς πλησίαζε δήθεν στον βωμό, όρμησε ξαφνικά και τον γκρέμισε ολόκληρο με μία τολμηρή κίνηση. Σκόρπισε τη φωτιά, πέταξε στο έδαφος τα σφάγια και διασκόρπισε τα κάρβουνα μπροστά στα έκπληκτα μάτια όλων.

Ο άρχοντας έμεινε για λίγο άναυδος μπροστά στην απρόσμενη πράξη του νεαρού χριστιανού. Οι ειδωλολάτρες όμως, που παρευρίσκονταν στη θυσία, ξέσπασαν σε φοβερή οργή κατά του Αγίου. Όρμησαν πάνω του σαν θηρία και άρχισαν να τον χτυπούν χωρίς κανέναν οίκτο. Άλλοι κρατούσαν ξύλα, άλλοι σιδερένιες βέργες, και άλλοι άρπαζαν πέτρες από το έδαφος για να τον πληγώσουν. Με τις πέτρες του έσπασαν τα δόντια και του γέμισαν πληγές το πρόσωπο και το κεφάλι.

Το σώμα του βάφτηκε ολόκληρο με αίμα από τα συνεχή χτυπήματα που δεχόταν από παντού. Όμως ο Αδριανός στεκόταν όρθιος στην πίστη, χωρίς να βγάλει κραυγή πόνου ή παραπόνου. Η λύσσα των ειδωλολατρών δεν είχε ακόμη χορτάσει από το αίμα του γενναίου μάρτυρα του Χριστού. Επειδή η μανία τους δεν έβρισκε ησυχία, αποφάσισαν να εφεύρουν για τον Αδριανό ένα ακόμη φρικτό μαρτύριο. Άναψαν ένα τεράστιο καμίνι, που οι φλόγες του υψώνονταν ψηλά και έκαιγαν με τρομερή ένταση.

Πλησίασαν τον αιμόφυρτο μάρτυρα και τον έριξαν μέσα στο πύρινο εκείνο καμίνι χωρίς κανέναν δισταγμό. Η φωτιά αγκάλιασε αμέσως το σώμα του Αγίου, αλλά η ψυχή του παρέμενε ελεύθερη και γαλήνια. Μέσα από τις φλόγες ακουγόταν η φωνή του να ομολογεί ακόμη το όνομα του Χριστού με παρρησία. Έτσι ο ατρόμητος μάρτυρας παρέδωσε το πνεύμα του στον Κύριο, για τον οποίο είχε αγωνιστεί με τόσο ζήλο. Το σώμα του κάηκε ολόκληρο μέσα στη φωτιά του καμινιού, σύμφωνα με την επιθυμία των διωκτών του.

Η ψυχή του όμως ανέβηκε λαμπρή στους ουρανούς, για να συναντήσει τον Νυμφίο της Εκκλησίας. Έλαβε το αμάραντο στεφάνι του μαρτυρίου, που το χαρίζει ο Θεός σε όσους χύνουν το αίμα τους για την πίστη. Η μνήμη του Αγίου Αδριανού τιμάται από την Εκκλησία μας στις δεκαεπτά Απριλίου κάθε χρόνου. Ο βίος του μένει παράδειγμα τόλμης, σταθερότητας και ολόθερμης αγάπης προς τον Χριστό για κάθε πιστό. No `-οντας/-ώντας` or `-μένος` participles needed checking.

Also "αιμόφυρτο" is adjective "ατάραχος" adjective. Wait - "διασκόρπισε" fine. Section 3: "αιμόφυρτο" adjective fine "αμάραντο" adjective fine

"ολόθερμης" adjective fine. file: 04_17_Άγιος_Αδριανός_ο_Νέος. **File: `04_17_Άγιος_Αδριανός_ο_Νέος. Μέσα στη φλόγα του καμινιού, εκεί όπου τον έριξαν οι ειδωλολάτρες, ο Αδριανός μιλούσε ακόμη για τον Χριστό με θαυμαστή δύναμη ψυχής. Λίγο πριν, ο ίδιος είχε ορμήσει στον ειδωλολατρικό βωμό και τον είχε γκρεμίσει μαζί με τη φωτιά και τα σφάγια.

Έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Δεκίου, όταν ο διωγμός κατά των χριστιανών έπαιρνε φοβερές διαστάσεις σε όλη την αυτοκρατορία. Ο Άγιος συνελήφθη μαζί με πολλούς άλλους πιστούς, καθώς αρνήθηκε σταθερά να εγκαταλείψει την πίστη του στον Χριστό. Οι ειδωλολάτρες τον έκλεισαν στη φυλακή, όπου τον υπέβαλαν σε στερήσεις και βασανιστήρια, για να λυγίσουν το φρόνημά του. Νόμισαν πως είχε πλέον τσακιστεί η αντοχή του και αποφάσισαν να τον δοκιμάσουν δημόσια.

Ήταν η ημέρα μιας μεγάλης γιορτής των ειδώλων, και έβγαλαν από τα μπουντρούμια όλους τους χριστιανούς αιχμαλώτους. Τους οδήγησαν μπροστά στους βωμούς, για να προσφέρουν θυμίαμα και θυσίες στους ψεύτικους θεούς της Ρώμης. Ανάμεσά τους ήταν και ο Αδριανός, που στεκόταν όρθιος και ατάραχος μπροστά στο πλήθος των ειδωλολατρών. Ο άρχοντας τον διέταξε να ρίξει λιβάνι στα κάρβουνα, για να τιμήσει τους θεούς της πατρίδας. Ο μάρτυρας όμως άκουγε με αγανάκτηση τις βρισιές που εκστόμιζε ο άρχοντας εναντίον του Κυρίου.

Η ψυχή του φλεγόταν από αγάπη για τον Χριστό και δεν μπορούσε να ανεχθεί τέτοια βλασφημία μπροστά στα μάτια του. Καθώς πλησίαζε δήθεν στον βωμό, όρμησε ξαφνικά και τον γκρέμισε ολόκληρο με μία τολμηρή κίνηση. Σκόρπισε τη φωτιά, πέταξε στο έδαφος τα σφάγια και διασκόρπισε τα κάρβουνα μπροστά στα μάτια όλων. Ο άρχοντας έμεινε για λίγο άναυδος μπροστά στην απρόσμενη πράξη του νεαρού χριστιανού μάρτυρα. Οι ειδωλολάτρες όμως, που παρευρίσκονταν στη θυσία, ξέσπασαν σε φοβερή οργή κατά του Αγίου.

Όρμησαν πάνω του σαν θηρία και άρχισαν να τον χτυπούν χωρίς κανέναν οίκτο. Άλλοι κρατούσαν ξύλα, άλλοι σιδερένιες βέργες, και άλλοι άρπαζαν πέτρες από το έδαφος για να τον πληγώσουν. Με τις πέτρες του έσπασαν τα δόντια και του γέμισαν πληγές το πρόσωπο και το κεφάλι. Το σώμα του βάφτηκε ολόκληρο με αίμα από τα συνεχή χτυπήματα που δεχόταν από παντού. Όμως ο Αδριανός στεκόταν όρθιος στην πίστη, χωρίς να βγάλει κραυγή πόνου ή παραπόνου.

Η λύσσα των ειδωλολατρών δεν είχε ακόμη χορτάσει από το αίμα του γενναίου μάρτυρα του Χριστού. Επειδή η μανία τους δεν έβρισκε ησυχία, αποφάσισαν να εφεύρουν για τον Αδριανό ένα ακόμη φρικτό μαρτύριο. Άναψαν ένα τεράστιο καμίνι, που οι φλόγες του υψώνονταν ψηλά και έκαιγαν με τρομερή ένταση. Πλησίασαν τον αιμόφυρτο μάρτυρα και τον έριξαν μέσα στο πύρινο εκείνο καμίνι χωρίς κανέναν δισταγμό. Η φωτιά αγκάλιασε αμέσως το σώμα του Αγίου, αλλά η ψυχή του παρέμενε ελεύθερη και γαλήνια.

Μέσα από τις φλόγες ακουγόταν η φωνή του να ομολογεί ακόμη το όνομα του Χριστού με παρρησία. Έτσι ο ατρόμητος μάρτυρας παρέδωσε το πνεύμα του στον Κύριο, για τον οποίο είχε αγωνιστεί με τόσο ζήλο. Το σώμα του κάηκε ολόκληρο μέσα στη φωτιά του καμινιού, σύμφωνα με την επιθυμία των διωκτών του. Η ψυχή του όμως ανέβηκε λαμπρή στους ουρανούς, για να συναντήσει τον Νυμφίο της Εκκλησίας. Έλαβε το αμάραντο στεφάνι του μαρτυρίου, που το χαρίζει ο Θεός σε όσους χύνουν το αίμα τους για την πίστη. Η μνήμη του Αγίου Αδριανού τιμάται από την Εκκλησία μας στις δεκαεπτά Απριλίου κάθε χρόνου. Ο βίος του μένει παράδειγμα τόλμης, σταθερότητας και ολόθερμης αγάπης προς τον Χριστό για κάθε πιστό.