Δύο αρχοντοπούλες της Ρώμης άφησαν τον πλούτο και τη χλιδή, για να θάψουν με τα ίδια τους τα χέρια τα σώματα των μαρτύρων του Χριστού. Όταν έπεσαν κάτω από το ξίφος του Νέρωνα οι κορυφαίοι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος, εκείνες περιμάζεψαν τα τίμια λείψανά τους με δάκρυα και ευλάβεια. Η Βασίλισσα και η Αναστασία γεννήθηκαν και μεγάλωσαν μέσα στην ανώτερη τάξη της αυτοκρατορικής Ρώμης, στα χρόνια του σκληρού διώκτη Νέρωνα. Στα πλούσια σπίτια της εποχής βασίλευε η διαφθορά και η αλλοτρίωση, όμως οι δύο νεαρές γυναίκες κράτησαν την ψυχή τους καθαρή και αγνή.

Έζησαν με παρθενία και σωφροσύνη, μακριά από τα πάθη που κυριαρχούσαν στα ανάκτορα και στις πλούσιες οικογένειες. Σε νεαρή ηλικία γνώρισαν τη χριστιανική πίστη μέσα από το κήρυγμα των αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου. Βαπτίστηκαν, παρέδωσαν την καρδιά τους στον Χριστό και έγιναν πιστές μαθήτριές τους. Μοίρασαν όλα τους τα υπάρχοντα στους φτωχούς αδελφούς και στήριξαν με γενναιοδωρία τη μικρή κοινότητα των χριστιανών της Ρώμης. Έγιναν στύλος και παρηγοριά για όσους δοκιμάζονταν από τους διωγμούς εκείνης της φοβερής εποχής.

Όταν ο αυτοκράτορας Νέρωνας εξαπέλυσε τον πρώτο μεγάλο διωγμό κατά της Εκκλησίας, η Ρώμη γέμισε αίματα μαρτύρων και νέους ομολογητές. Οι χριστιανοί παραδίδονταν στα βασανιστήρια, ρίχνονταν στα θηρία και θανατώνονταν με κάθε λογής φρικτό τρόπο για το όνομα του Χριστού. Οι δύο άγιες γυναίκες δεν φοβήθηκαν την οργή του αυτοκράτορα, ούτε λογάριασαν τη δική τους ζωή και ασφάλεια. Ακολουθούσαν κρυφά τους τόπους των εκτελέσεων και μάζευαν με σεβασμό τα σώματα των μαρτύρων του Χριστού.

Τα έπλεναν με μύρα, τα τύλιγαν με καθαρά σάβανα και τα έθαβαν με πρέπουσα ευλάβεια και κατάνυξη. Όταν ήρθε η ώρα του μαρτυρίου των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, η Βασίλισσα και η Αναστασία στάθηκαν δίπλα τους με πίστη. Πήραν τα ιερά τους λείψανα και τα παρέδωσαν στη γη με βαθιά τιμή και αγάπη. Σύντομα κάποιοι έσπευσαν να καταγγείλουν τις δύο γυναίκες στους αυλικούς του Νέρωνα ως κρυφές χριστιανές. Τις κατηγόρησαν ότι ανήκουν σε ομάδα ανατρεπτικών που εργάζονταν εναντίον της τάξης και της θρησκείας της αυτοκρατορίας.

Οι στρατιώτες του Νέρωνα τις συνέλαβαν και τις έκλεισαν στη φυλακή, περιμένοντας από εκείνες να αρνηθούν τον Χριστό. Όμως η Βασίλισσα και η Αναστασία ομολόγησαν με παρρησία και θάρρος ότι είναι πιστές χριστιανές μέχρι θανάτου. Οι δήμιοι τις χτύπησαν ανελέητα με μαστίγια, γρατζούνισαν το δέρμα τους με σιδερένια αγκίστρια και τις έκαψαν με αναμμένες λαμπάδες. Παρά τους αφόρητους πόνους, οι δύο γυναίκες έμειναν αμετακίνητες στην πίστη και δόξαζαν το όνομα του Σωτήρα Χριστού.

Καμία απειλή και κανένα βασανιστήριο δεν μπόρεσε να λυγίσει τη γενναία ψυχή και την ακλόνητη ομολογία τους. Όταν ο αυτοκράτορας είδε ότι δεν μπορούσε να τις νικήσει, διέταξε να τους κόψουν τα κεφάλια με το ξίφος. Έτσι, γύρω στο εξήντα οκτώ μετά τη γέννηση του Χριστού, οι δύο άγιες έλαβαν τον λαμπρό στέφανο του μαρτυρίου. Η ψυχή τους πέταξε προς τον ουρανό και συναντήθηκε με τους αγαπημένους τους διδασκάλους, τον Πέτρο και τον Παύλο. Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη τους στις δεκαπέντε Απριλίου, μαζί με όλους τους μάρτυρες των πρώτων αιώνων. Φιλενάδα, να σημειώσω ότι σύμφωνα με τις οδηγίες μου το αρχείο θα έπρεπε να παραδοθεί ως `. txt` (όνομα: `04_15_Αγίες_Βασίλισσα_και_Αναστασία_Ελληνικά_Καθαρά.