Ένας μοναχός στην έρημο της Αιγύπτου κράτησε ακίνητο τον ίδιο τον διάβολο για δέκα ολόκληρες ημέρες με μόνο όπλο την προσευχή του. Ο αυτοκράτορας Ιουλιανός ο Παραβάτης ορκίστηκε να εκδικηθεί τον ταπεινό αυτόν ασκητή, όμως ο θάνατος τον πρόλαβε πριν αγγίξει έστω και την άκρη του ράσου του. Ο Όσιος Πούπλιος ασκήτευε στην αιγυπτιακή έρημο τα χρόνια της βασιλείας του Ιουλιανού, ο οποίος ετοίμαζε μεγάλη εκστρατεία εναντίον των Περσών. Πριν ξεκινήσει το στράτευμά του, ο ασεβής αυτοκράτορας έστειλε προς την ανατολή έναν δαίμονα, για να κατασκοπεύσει τους δρόμους από τους οποίους θα περνούσε ο στρατός.

Ο πονηρός εκείνος απεσταλμένος ξεκίνησε με ορμή και έφτασε κοντά στον τόπο όπου αγωνιζόταν ο όσιος ασκητής. Ο Πούπλιος είχε καταλάβει εν Πνεύματι την παρουσία του εχθρού στη χώρα του. Σήκωσε αμέσως τα χέρια ψηλά και άρχισε να προσεύχεται μέρα και νύχτα, χωρίς ανάπαυση. Η φλογερή του ικεσία ύψωσε ένα αόρατο τείχος, που έκλεινε εντελώς τον δρόμο του πονηρού πνεύματος. Για δέκα ολόκληρες ημέρες ο δαίμονας περίμενε υπομονετικά να σταματήσει κάποια στιγμή την προσευχή του ο όσιος γέροντας.

Όμως η δέηση του ασκητή δεν έπαυε ούτε για μία ώρα, και έτσι ο εχθρός αναγκάστηκε τελικά να γυρίσει άπρακτος στον αυτοκράτορα. Όταν ο Ιουλιανός τον είδε, ρώτησε με απορία γιατί άργησε τόσο πολύ στην αποστολή του. Ο πονηρός αποκρίθηκε πως, αν και έμεινε τόσες ημέρες στον δρόμο, δεν κατάφερε να μάθει τίποτε απολύτως. Του εξήγησε ότι περίμενε για δέκα ημέρες να τελειώσει την προσευχή του ένας μοναχός με το όνομα Πούπλιος. Επειδή όμως η δέησή του δεν σταματούσε ποτέ, αναγκάστηκε να επιστρέψει χωρίς καμία πληροφορία για την πορεία του στρατεύματος.

Ακούγοντας αυτά τα λόγια, ο ασεβής αυτοκράτορας γέμισε οργή και απείλησε με σκληρή φωνή τον δαίμονα. Είπε πως, μόλις επιστρέψει νικητής από τον πόλεμο με τους Πέρσες, θα εκδικηθεί προσωπικά εκείνον τον ταπεινό μοναχό της ερήμου. Ο Θεός όμως δεν επέτρεψε να εκπληρωθεί το παράνομο σχέδιό του εναντίον του δικαίου. Λίγο μετά από αυτά τα λόγια, ο Ιουλιανός θανατώθηκε από αόρατη θεϊκή δύναμη μέσα στο πεδίο της μάχης. Μετά τον αιφνίδιο θάνατο του Παραβάτη, ένας από τους στρατηγούς του εγκατέλειψε εντελώς τον κόσμο και κάθε επίγεια φιλοδοξία.

Πούλησε όλη την περιουσία του και μοίρασε τα χρήματα στους φτωχούς και στους πεινασμένους της εποχής εκείνης. Στη συνέχεια ξεκίνησε με πόθο για την έρημο και έφτασε στον τόπο όπου ασκήτευε ο Όσιος Πούπλιος. Εκεί έπεσε στα πόδια του γέροντα και ζήτησε να γίνει μοναχός κάτω από την πνευματική του καθοδήγηση. Ο όσιος τον δέχτηκε με αγάπη και του έδωσε ο ίδιος το αγγελικό σχήμα της μοναχικής πολιτείας. Από εκείνη την ώρα ο πρώην στρατηγός έγινε γνήσιος αγωνιστής της αρετής και αληθινός μαθητής της ερήμου.

Ζούσε με αυστηρή άσκηση, νηστεία και αδιάλειπτη προσευχή, μιμούμενος σε όλα τον πνευματικό του πατέρα και διδάσκαλο. Πρόκοβε καθημερινά στις αρετές και έγινε παράδειγμα μετανοίας για όσους τον γνώριζαν από τον προηγούμενο κοσμικό του βίο. Ο ίδιος ο Όσιος Πούπλιος συνέχισε επί πολλά χρόνια ακόμη τον σκληρό ασκητικό του αγώνα μέσα στην έρημο. Τελικά, αφού ευαρέστησε τον Θεό με την ενάρετη ζωή του, αναπαύθηκε ειρηνικά και μετέβη στις αιώνιες μονές των ουρανών.