Μέσα στη φλόγα του καμινιού, ένας ιερέας από την Τρίπολη παρέδωσε την ψυχή του προσευχόμενος, ενώ φως ουράνιο σκέπαζε τον τόπο για τρεις συνεχόμενες ημέρες. Η ίδια του η μητέρα στεκόταν κοντά και τον στήριζε να αντέξει, για να κερδίσει την αιώνια Βασιλεία δίπλα στους αγγέλους και τους αγίους. Ο Άγιος Λάζαρος καταγόταν από την Τρίπολη της Πελοποννήσου και έζησε στα δύσκολα χρόνια της τουρκοκρατίας, γύρω στα τέλη του δέκατου έκτου αιώνα. Οι γονείς του, ο Νικόλαος και η Αλεξάνδρα, ήταν άνθρωποι ευσεβείς και τον ανέθρεψαν με φόβο Θεού και με αληθινή χριστιανική παιδεία.

Από μικρός έδειξε αγάπη για την προσευχή και για τη ζωή της αρετής, φτάνοντας σε ώριμα πνευματικά μέτρα. Όταν αξιώθηκε να γίνει ιερέας, αφιερώθηκε ολόψυχα στο ποίμνιό του και στη διακονία της Εκκλησίας. Δίδασκε τους πιστούς να ζουν με ευσέβεια και νουθετούσε με παρρησία όσους αδικούσαν τους φτωχούς συνανθρώπους τους. Η πρώτη γραπτή μαρτυρία για το μαρτύριό του διασώζεται στον κώδικα επτακόσια ενενήντα επτά της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου, όπου υπάρχει η ακολουθία και το συναξάριο του Αγίου.

Στην ίδια πόλη ζούσε κάποιος ονόματι Σέλετος, ο οποίος καθημερινά αδικούσε τους γύρω του και προκαλούσε μεγάλο πόνο στους ταπεινούς ανθρώπους. Ο ιερός Λάζαρος τον συμβούλευε συνεχώς με αγάπη και επιμονή, προσπαθώντας να τον φέρει στον δρόμο της μετάνοιας. Όμως ο Σέλετος συνέχισε τις αδικίες του και τελικά καταδικάστηκε σε θάνατο από τις τουρκικές αρχές της πόλης. Για να γλιτώσει τη ζωή του, αρνήθηκε τον Χριστό και έγινε μωαμεθανός, διαφεύγοντας έτσι την επικείμενη εκτέλεσή του.

Έπειτα, μαζί με άλλους Τούρκους, στράφηκε εναντίον του πνευματικού του ευεργέτη και προσπάθησε να τον σύρει στην ίδια άρνηση. Συκοφάντησαν τον Άγιο πολλές φορές και τελικά τον οδήγησαν δεμένο μπροστά στο τουρκικό δικαστήριο της Τριπόλεως. Εκεί του υποσχέθηκαν πλούτη, τιμές και πολλά αγαθά, αρκεί να αλλαξοπιστήσει και να αρνηθεί τη χριστιανική του πίστη. Σε αντίθετη περίπτωση, του είπαν καθαρά πως θα τον θανατώσουν με βασανιστήρια και ατιμωτικό τέλος.

Ο Λάζαρος απέρριψε την ανίερη πρόταση χωρίς δισταγμό, στηριγμένος μόνο στη χάρη και στην αγάπη του Χριστού. Έδωσε ομολογία καθαρή και αληθινή, χωρίς φόβο για τις απειλές και χωρίς διάθεση συμβιβασμού. Οι κριτές αποφάσισαν τότε να τον υποβάλουν σε σκληρά και πολυώδυνα βασανιστήρια, κοινά για τους περισσότερους νεομάρτυρες της εποχής. Τον μαστίγωσαν ανελέητα, του στρέβλωσαν τα άκρα και του απέκοψαν μέλη του σώματος με βαρβαρότητα και μίσος. Παρά τους φοβερούς πόνους, ο Άγιος έμενε ατάραχος, προσευχόμενος συνεχώς και δοξάζοντας το όνομα του Σωτήρα του.

Όταν είδαν πως η ψυχή του παρέμενε αλύγιστη, αποφάσισαν να τον ρίξουν ζωντανό μέσα σε αναμμένο καμίνι. Δίπλα του βρισκόταν η μητέρα του Αλεξάνδρα, η οποία τον στήριζε με λόγια γεμάτα πίστη και ουράνια ελπίδα. Του έλεγε να υπομείνει την πρόσκαιρη τιμωρία της φωτιάς, για να κληρονομήσει την αιώνια Βασιλεία των ουρανών. Έτσι, γύρω στα χίλια εξακόσια πέντε μετά Χριστόν, στις είκοσι τρεις Φεβρουαρίου, ο Άγιος παρέδωσε την μακαρία ψυχή του στον Κύριο.

Όσοι παραστάθηκαν στο μαρτύριο, πιστοί και άπιστοι, βεβαίωσαν με δέος πως ουράνιο φως σκέπαζε τον τόπο εκείνον για τρεις ολόκληρες ημέρες. Αργότερα, ευσεβείς χριστιανοί περισυνέλεξαν με ευλάβεια τα λείψανα και την κόνη του Αγίου ιερομάρτυρα. Όσοι τον επικαλούνταν με πίστη και με δάκρυα, λάμβαναν θαυμαστές θεραπείες και ουράνια παρηγοριά στις δοκιμασίες τους. - "Μέσα στη φλόγα. συναξάριο του Αγίου

" **Checking participles:** I need to scan for `-οντας`, `-ώντας`, `-μένος/-μένη/-μένο` forms. Found: "προσευχόμενος" (×2), "στηριγμένος", "προσευχόμενος", "αναμμένο", "γεμάτα", "δεμένο", "προκαλώντας". - "προσευχόμενος" - participle, must remove - "διαφεύγοντας" - participle, must remove

- "προσπαθώντας" - participle, must remove - "στηριγμένος" - participle, must remove - "αναμμένο" - participle, must remove - "δεμένο" - participle, must remove Μέσα στη φλόγα του καμινιού, ένας ιερέας από την Τρίπολη παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο, ενώ φως ουράνιο σκέπαζε τον τόπο για τρεις ολόκληρες ημέρες.

Η ίδια του η μητέρα στεκόταν κοντά και τον στήριζε να αντέξει, ώστε να κερδίσει την αιώνια Βασιλεία δίπλα στους αγίους. Ο Άγιος Λάζαρος καταγόταν από την Τρίπολη της Πελοποννήσου και έζησε στα δύσκολα χρόνια της τουρκοκρατίας, γύρω στα τέλη του δέκατου έκτου αιώνα. Οι γονείς του, ο Νικόλαος και η Αλεξάνδρα, ήταν άνθρωποι ευσεβείς και τον ανέθρεψαν με φόβο Θεού και με αληθινή χριστιανική παιδεία. Από μικρός έδειξε αγάπη για την προσευχή και για τη ζωή της αρετής, ώσπου έφτασε σε ώριμα πνευματικά μέτρα.

Όταν αξιώθηκε να γίνει ιερέας, αφιερώθηκε ολόψυχα στο ποίμνιό του και στη διακονία της αγίας Εκκλησίας. Δίδασκε τους πιστούς να ζουν με ευσέβεια και νουθετούσε με παρρησία όσους αδικούσαν τους φτωχούς συνανθρώπους τους. Η πρώτη γραπτή μαρτυρία για το μαρτύριό του διασώζεται στον κώδικα επτακόσια ενενήντα επτά της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου, όπου υπάρχει η ακολουθία και το συναξάριο του Αγίου. Στην ίδια πόλη ζούσε κάποιος ονόματι Σέλετος, ο οποίος καθημερινά αδικούσε τους γύρω του και προκαλούσε μεγάλο πόνο στους ταπεινούς ανθρώπους.

Ο ιερός Λάζαρος τον συμβούλευε συνεχώς με αγάπη και με επιμονή, ώστε να τον φέρει στον δρόμο της μετάνοιας. Όμως ο Σέλετος συνέχισε τις αδικίες του και τελικά καταδικάστηκε σε θάνατο από τις τουρκικές αρχές της πόλης. Για να γλιτώσει τη ζωή του, αρνήθηκε τον Χριστό και έγινε μωαμεθανός, ώστε να ξεφύγει από την επικείμενη εκτέλεσή του. Έπειτα, μαζί με άλλους Τούρκους, στράφηκε εναντίον του πνευματικού του ευεργέτη και θέλησε να τον σύρει στην ίδια άρνηση.

Συκοφάντησαν τον Άγιο πολλές φορές και τελικά τον οδήγησαν με τη βία μπροστά στο τουρκικό δικαστήριο της Τριπόλεως. Εκεί του υποσχέθηκαν πλούτη, τιμές και πολλά αγαθά, αρκεί να αλλαξοπιστήσει και να αρνηθεί τη χριστιανική του πίστη. Σε αντίθετη περίπτωση, του είπαν καθαρά πως θα τον θανατώσουν με βασανιστήρια και με ατιμωτικό τέλος. Ο Λάζαρος απέρριψε την ανίερη πρόταση χωρίς κανέναν δισταγμό, καθώς στηριζόταν μόνο στη χάρη του Χριστού. Έδωσε ομολογία καθαρή και αληθινή, χωρίς φόβο για τις απειλές και χωρίς διάθεση συμβιβασμού.

Οι κριτές αποφάσισαν τότε να τον υποβάλουν σε σκληρά και πολυώδυνα βασανιστήρια, κοινά για τους περισσότερους νεομάρτυρες της εποχής. Τον μαστίγωσαν ανελέητα, του στρέβλωσαν τα άκρα και του απέκοψαν μέλη του σώματος με βαρβαρότητα και με μίσος. Παρά τους φοβερούς πόνους, ο Άγιος έμενε ατάραχος, καθώς προσευχόταν συνεχώς και δόξαζε το όνομα του Σωτήρα του. Όταν είδαν πως η ψυχή του παρέμενε αλύγιστη, αποφάσισαν να τον ρίξουν ζωντανό μέσα στο φλεγόμενο καμίνι.

Δίπλα του βρισκόταν η μητέρα του η Αλεξάνδρα, η οποία τον στήριζε με λόγια γεμάτα από πίστη και από ουράνια ελπίδα. Του έλεγε να υπομείνει την πρόσκαιρη τιμωρία της φωτιάς, ώστε να κληρονομήσει την αιώνια Βασιλεία των ουρανών. Έτσι, γύρω στα χίλια εξακόσια πέντε, στις είκοσι τρεις Φεβρουαρίου, ο Άγιος παρέδωσε την μακαρία ψυχή του στον Κύριο. Όσοι παραστάθηκαν στο μαρτύριο, πιστοί και άπιστοι, βεβαίωσαν με δέος πως ουράνιο φως σκέπαζε τον τόπο εκείνον για τρεις ολόκληρες ημέρες.

Αργότερα, ευσεβείς χριστιανοί περισυνέλεξαν με ευλάβεια τα λείψανα και την κόνη του αγίου ιερομάρτυρα. Όσοι τον επικαλούνταν με πίστη και με δάκρυα, λάμβαναν θαυμαστές θεραπείες και ουράνια παρηγοριά στις δοκιμασίες τους. Wait, "φλεγόμενο" is still a participle (-μενο). Also checking: "γεμάτα από πίστη" — "γεμάτα" is an adjective, not a participle. It's the adjective γεμάτος.

"επικείμενη" — that's a participial form too (-μενη). "φλεγόμενο" — change. 04_23_Άγιος_Λάζαρος_Τριπόλεως_Ελληνικά_Καθαρά. `. **Final file: `02_23_Άγιος_Λάζαρος_Τριπόλεως_Ελληνικά_Καθαρά.

Μέσα στις φλόγες του καμινιού, ένας ιερέας από την Τρίπολη παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο, ενώ φως ουράνιο σκέπαζε τον τόπο για τρεις ολόκληρες ημέρες. Η ίδια του η μητέρα στεκόταν κοντά και τον στήριζε να αντέξει, ώστε να κερδίσει την αιώνια Βασιλεία δίπλα στους αγίους. Ο Άγιος Λάζαρος καταγόταν από την Τρίπολη της Πελοποννήσου και έζησε στα δύσκολα χρόνια της τουρκοκρατίας, γύρω στα τέλη του δέκατου έκτου αιώνα. Οι γονείς του, ο Νικόλαος και η Αλεξάνδρα, ήταν άνθρωποι ευσεβείς και τον ανέθρεψαν με φόβο Θεού και με αληθινή χριστιανική παιδεία.

Από μικρός έδειξε αγάπη για την προσευχή και για τη ζωή της αρετής, ώσπου έφτασε σε ώριμα πνευματικά μέτρα. Όταν αξιώθηκε να γίνει ιερέας, αφιερώθηκε ολόψυχα στο ποίμνιό του και στη διακονία της αγίας Εκκλησίας. Δίδασκε τους πιστούς να ζουν με ευσέβεια και νουθετούσε με παρρησία όσους αδικούσαν τους φτωχούς συνανθρώπους τους. Η πρώτη γραπτή μαρτυρία για το μαρτύριό του διασώζεται στον κώδικα επτακόσια ενενήντα επτά της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου, όπου υπάρχει η ακολουθία και το συναξάριο του Αγίου.

Στην ίδια πόλη ζούσε κάποιος ονόματι Σέλετος, ο οποίος καθημερινά αδικούσε τους γύρω του και προκαλούσε μεγάλο πόνο στους ταπεινούς ανθρώπους. Ο ιερός Λάζαρος τον συμβούλευε συνεχώς με αγάπη και με επιμονή, ώστε να τον φέρει στον δρόμο της μετάνοιας. Όμως ο Σέλετος συνέχισε τις αδικίες του και τελικά καταδικάστηκε σε θάνατο από τις τουρκικές αρχές της πόλης. Για να γλιτώσει τη ζωή του, αρνήθηκε τον Χριστό και έγινε μωαμεθανός, ώστε να ξεφύγει από την εκτέλεση που τον περίμενε.

Έπειτα, μαζί με άλλους Τούρκους, στράφηκε εναντίον του πνευματικού του ευεργέτη και θέλησε να τον σύρει στην ίδια άρνηση. Συκοφάντησαν τον Άγιο πολλές φορές και τελικά τον οδήγησαν με τη βία μπροστά στο τουρκικό δικαστήριο της Τριπόλεως. Εκεί του υποσχέθηκαν πλούτη, τιμές και πολλά αγαθά, αρκεί να αλλαξοπιστήσει και να αρνηθεί τη χριστιανική του πίστη. Σε αντίθετη περίπτωση, του είπαν καθαρά πως θα τον θανατώσουν με σκληρά βασανιστήρια και με ατιμωτικό τέλος.

Ο Λάζαρος απέρριψε την ανίερη πρόταση χωρίς κανέναν δισταγμό, καθώς στηριζόταν μόνο στη χάρη του Χριστού. Έδωσε ομολογία καθαρή και αληθινή, χωρίς φόβο για τις απειλές και χωρίς καμία διάθεση συμβιβασμού. Οι κριτές αποφάσισαν τότε να τον υποβάλουν σε σκληρά και πολυώδυνα βασανιστήρια, κοινά για τους περισσότερους νεομάρτυρες της εποχής. Τον μαστίγωσαν ανελέητα, του στρέβλωσαν τα άκρα και του απέκοψαν μέλη του σώματος με βαρβαρότητα και με μίσος.

Παρά τους φοβερούς πόνους, ο Άγιος έμενε ατάραχος, καθώς προσευχόταν συνεχώς και δόξαζε το όνομα του Σωτήρα του. Όταν είδαν πως η ψυχή του παρέμενε αλύγιστη, αποφάσισαν να τον ρίξουν ζωντανό μέσα στις φλόγες του καμινιού. Δίπλα του βρισκόταν η μητέρα του η Αλεξάνδρα, η οποία τον στήριζε με λόγια γεμάτα από πίστη και από ουράνια ελπίδα. Του έλεγε να υπομείνει την πρόσκαιρη τιμωρία της φωτιάς, ώστε να κληρονομήσει την αιώνια Βασιλεία των ουρανών. Έτσι, γύρω στα χίλια εξακόσια πέντε, στις είκοσι τρεις Φεβρουαρίου, ο Άγιος παρέδωσε την μακαρία ψυχή του στον Κύριο.

Όσοι παραστάθηκαν στο μαρτύριο, πιστοί και άπιστοι, βεβαίωσαν με δέος πως ουράνιο φως σκέπαζε τον τόπο εκείνον για τρεις ολόκληρες ημέρες. Αργότερα, ευσεβείς χριστιανοί περισυνέλεξαν με ευλάβεια τα λείψανα και την κόνη του αγίου ιερομάρτυρα. Όσοι τον επικαλούνταν με πίστη και με δάκρυα, λάμβαναν θαυμαστές θεραπείες και ουράνια παρηγοριά στις δοκιμασίες τους. File delivered as:** `02_23_Άγιος_Λάζαρος_Τριπόλεως_Ελληνικά_Καθαρά.