Ο Άγιος Ευθύμιος υπήρξε ο μεγάλος μεταρρυθμιστής της σλαβικής γραφής, που ενοποίησε την ορθογραφία με βάση τα αυθεντικά ελληνικά κείμενα. Ο ίδιος ο δάσκαλός του, Άγιος Θεοδόσιος, του είχε προφητεύσει πως κάποτε θα δενόταν με αλυσίδες και θα οδηγούνταν στην εξορία. Γεννήθηκε γύρω στα χίλια τριακόσια είκοσι πέντε με χίλια τριακόσια τριάντα μετά Χριστόν στην τότε βουλγαρική πρωτεύουσα, το Τύρνοβο, από ευγενή οικογένεια, ίσως εκείνη των Καμπλάκ. Είχε μάλιστα την ευλογία να αποκτήσει αργότερα έναν σπουδαίο βιογράφο μέσα από τη δική του οικογένεια, τον Γρηγόριο Καμπλάκ.

Εκείνος έγινε αργότερα Μητροπολίτης Κιέβου και έλαβε μέρος στη Σύνοδο της Κοστάντζας, στις αρχές του δέκατου πέμπτου αιώνα. Σε αρκετά νεαρή ηλικία ο Ευθύμιος έλαβε το μοναχικό σχήμα στη μονή της Παναγίας της Οδηγήτριας, που βρισκόταν στα προάστια της πρωτεύουσας. Η ψυχή του φλεγόταν από βαθιά αναζήτηση του Θεού και ζητούσε πιο αυστηρή άσκηση. Έτσι, λίγο αργότερα, στα μέσα του δέκατου τέταρτου αιώνα, εισήλθε στο μοναστήρι που είχε ιδρύσει ο Άγιος Θεοδόσιος του Τυρνόβου στο Καλιφάρεβο, στα ίδια εκείνα περίχωρα της βουλγαρικής γης.

Στο μοναστήρι του Καλιφάρεβο ο νεαρός μοναχός βρήκε τον πραγματικό του πνευματικό πατέρα και οδηγό. Ο Άγιος Θεοδόσιος τον μύησε στη βαθιά πνευματική και ησυχαστική ζωή, με προσευχή, νήψη και αδιάλειπτο αγώνα κατά των παθών. Ο μαθητής προέκοπτε καθημερινά κατά Χριστόν και γινόταν παράδειγμα υπακοής και ταπείνωσης για όλη τη συνοδεία. Ο διορατικός γέροντας προέβλεψε τότε με σαφήνεια ότι ο υποτακτικός του θα δοκιμαζόταν σκληρά μέσα από δεσμά και εξορίες.

Λίγα χρόνια αργότερα, γύρω στα χίλια τριακόσια εξήντα τρία μετά Χριστόν, ακολούθησε τον δάσκαλό του μαζί με άλλους τρεις μαθητές στην Κωνσταντινούπολη. Στη Βασιλεύουσα γνώρισε από κοντά την ακτινοβολία της βυζαντινής πνευματικής παράδοσης και ήρθε σε επαφή με σπουδαία μοναστικά κέντρα. Μετά την οσιακή κοίμηση του Αγίου Θεοδοσίου, παρέμεινε για κάποιο διάστημα στη μονή του Αγίου Ιωάννου του Στουδίτου, ένα από τα μεγαλύτερα πνευματικά και πολιτιστικά κέντρα της αυτοκρατορίας.

Εκεί συνέταξε με ευλάβεια τη βιογραφία του γέροντά του, την οποία αργότερα ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Κάλλιστος αντέγραψε πιστά για χάρη της Εκκλησίας και της παράδοσης. Η αγάπη του για τη μοναχική ζωή τον οδήγησε στη συνέχεια στο Άγιον Όρος, γύρω στα χίλια τριακόσια εξήντα πέντε μετά Χριστόν. Πρώτα κατευθύνθηκε στη Μεγίστη Λαύρα, για να αντλήσει από τη μακρά αθωνική παράδοση, και στη συνέχεια έφτασε στη βουλγαρική μονή Ζωγράφου. Εκεί όμως δοκιμάστηκε σκληρά, καθώς συκοφαντήθηκε ενώπιον του αυτοκράτορα Ιωάννου του Πέμπτου του Παλαιολόγου ως μοναχός που παραβίαζε την υπόσχεση της ακτημοσύνης.

Με βάση αυτές τις κατηγορίες εξορίστηκε από το Άγιον Όρος και υπέμεινε με ταπείνωση τη δοκιμασία, χωρίς να ταραχθεί από την αδικία των ανθρώπων. Έτσι εκπληρώθηκε με ακρίβεια ο παλιός προφητικός λόγος του γέροντά του Θεοδοσίου για δεσμά και εξορία. Ο ίδιος ο αυτοκράτορας όμως, ύστερα από ένα θεϊκό όραμα, κατάλαβε την αλήθεια και τον αποκατέστησε με τιμή. Ο Άγιος Ευθύμιος επέστρεψε τότε στο Περιβόλι της Παναγίας και συνέχισε τον ασκητικό του αγώνα.

Όλα όσα έζησε στο Όρος και στην Κωνσταντινούπολη τον προετοίμασαν για το μεγάλο έργο που τον περίμενε στην πατρίδα, ως δάσκαλο και ποιμένα του βουλγαρικού λαού. Γύρω στα χίλια τριακόσια εβδομήντα ένα μετά Χριστόν ο Άγιος Ευθύμιος επέστρεψε στην πατρίδα του και ίδρυσε στην πρωτεύουσα τη μονή της Αγίας Τριάδος. Πολύ γρήγορα η μονή αναδείχθηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα ακτινοβολίας του σλαβικού χριστιανικού πολιτισμού. Εκεί πραγματοποιήθηκε η περίφημη ορθογραφική και γραμματική μεταρρύθμιση της σλαβικής γραφής, που έμεινε γνωστή ως «ευθυμιανή».

Το έργο αυτό οδήγησε σε μια γενική αναθεώρηση όλων σχεδόν των κειμένων που υπήρχαν γραμμένα στη σλαβική γλώσσα. Ο Άγιος στήριξε τη μεταρρύθμισή του στην ενοποίηση της ορθογραφίας και στην απόλυτη πιστότητα στα αυθεντικά ελληνικά λειτουργικά κείμενα. Έτσι τα ιερά βιβλία απέκτησαν ενότητα, ακρίβεια και πνευματικό βάθος, και συνέδεσαν στενά τον σλαβικό κόσμο με τη βυζαντινή παράδοση. Η επιρροή του υπήρξε τόσο βαθιά, ώστε χαρακτήρισε τα λειτουργικά κείμενα ολόκληρου του σλαβο-ορθόδοξου κόσμου για πολλούς αιώνες.

Η ευθυμιανή παράδοση παρέμεινε ζωντανή μέχρι την εποχή του Μεγάλου Πέτρου, ο οποίος εισήγαγε πιο σύγχρονους κανόνες στη ρωσική Εκκλησία. Έτσι, ο ταπεινός μοναχός του Καλιφάρεβο έγινε διδάσκαλος ολόκληρου του σλαβικού γένους. Το έτος χίλια τριακόσια εβδομήντα πέντε μετά Χριστόν, μετά τον θάνατο του Πατριάρχη Ιωακείμ, ο Άγιος Ευθύμιος εκλέχθηκε Πατριάρχης του Τυρνόβου. Από τον πατριαρχικό θρόνο συνέχισε με αγάπη και ζήλο το έργο της αναθεωρήσεως των ιερών κειμένων, χωρίς να εγκαταλείψει την επιστημονική και πνευματική του εργασία.

Παράλληλα έγραψε πολλές επιστολές προς διάφορες σπουδαίες προσωπικότητες του ορθοδόξου κόσμου, με περιεχόμενο βαθιά ποιμαντικό και διδακτικό. Τα κείμενά του στήριξαν κλήρο και λαό σε δύσκολους καιρούς και έδωσαν φως μέσα στις πνευματικές και πολιτικές δοκιμασίες της εποχής. Συνέθεσε επίσης βίους Αγίων, με γλώσσα ζωντανή, μεστή και θεολογικά ακριβή, ώστε να οικοδομούν τους πιστούς. Έτσι ένωσε αρμονικά την ποιμαντική φροντίδα με τη συγγραφική και μεταφραστική του διακονία προς όλη την Εκκλησία.

Έζησε όλα του τα χρόνια ως πατέρας του λαού και ως φύλακας της ορθόδοξης παράδοσης, με προσευχή, νηστεία και αγρυπνία. Ο Άγιος Ευθύμιος κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος χίλια τετρακόσια δύο μετά Χριστόν, αφήνοντας πίσω του ένα ανυπέρβλητο πνευματικό και πολιτιστικό κληροδότημα.