Όταν ο Καρτέριος στάθηκε μπροστά στο άγαλμα του Σέραπη, εκείνο σωριάστηκε στο χώμα μέσα σε λίγες στιγμές προσευχής. Δεκαέξι στρατιώτες τον χτυπούσαν με ρόπαλα, όμως άγγελος Κυρίου κατέβηκε και απάλυνε τα τραύματα του μάρτυρα. Έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Διοκλητιανού και υπηρέτησε ως ιερέας στην Καισάρεια της Καππαδοκίας, την εποχή του διοικητή Ουρβανού. Έχτισε ναό του Θεού και συγκέντρωσε γύρω του ένα πολυάριθμο ποίμνιο, που το δίδασκε να τιμά τον Χριστό μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα.

Όταν οι ναοί του Χριστού έκλεισαν με διαταγή του διωγμού, εκείνος συνέχισε να τελεί τη Θεία Λειτουργία σε έναν μυστικό ευκτήριο οίκο της πόλης. Κάποιοι όμως πρόδωσαν τον ζηλωτή λειτουργό στον διοικητή, και ο μακάριος ιερέας κρύφτηκε για λίγο μακριά από τους διώκτες του. Τότε εμφανίστηκε ενώπιόν του ο ίδιος ο Κύριος και του είπε να πάει με θάρρος μπροστά στον άρχοντα. Ο Χριστός του υποσχέθηκε ότι θα στέκεται κοντά του και πως πολλοί θα πιστέψουν μέσα από το μαρτύριό του και θα σωθούν.

Γεμάτος χαρά ο άγιος δοξολόγησε τον Κύριο και φανέρωσε μόνος του τον τόπο όπου βρισκόταν στους ανθρώπους του διοικητή. Αμέσως τον έσυραν στη φυλακή και ύστερα τον οδήγησαν δεμένο μπροστά στον σκληρό Ουρβανό για ανάκριση. Ο διοικητής τον πρόσταξε να προσφέρει θυσία στον Σέραπη, το ξακουστό είδωλο των ειδωλολατρών της εποχής εκείνης. Ο Καρτέριος όμως ύψωσε την προσευχή του στον αληθινό Θεό και το άγαλμα του ψεύτικου θεού γκρεμίστηκε με πάταγο στο χώμα.

Τότε ο διοικητής έδωσε εντολή και τέσσερις υπηρέτες άπλωσαν τον ομολογητή κατάχαμα μπροστά στους παρόντες. Δεκαέξι στρατιώτες άρχισαν να τον χτυπούν με βαριά ρόπαλα, με σκοπό να λυγίσουν την πίστη και την αντοχή του. Έπειτα τον κρέμασαν πάνω σε ξύλο, του ξερίζωσαν τα νύχια από χέρια και πόδια με κοφτερό ξυράφι, και σχίζανε τις σάρκες του με σιδερένια γαντζωτά εργαλεία. Μέσα στους πιο φοβερούς πόνους ο μάρτυρας έμοιαζε να μη ζει ανθρώπινο μαρτύριο, καθώς άγγελος Κυρίου στεκόταν δίπλα του και ανακούφιζε κάθε πληγή του.

Με προσταγή του διοικητή τον κατέβασαν από το ξύλο και του τρύπησαν τα πέλματα με σιδερένιες ράβδους πυρακτωμένες. Στο στήθος του τοποθέτησαν αναμμένο υνί και τον κάθισαν επάνω σε σιδερένια καρέκλα που έβγαζε σπίθες από τη φωτιά. Τράβηξαν τα πόδια του με πυρακτωμένα σίδερα και ύστερα τον έριξαν πάλι μέσα στη σκοτεινή φυλακή της πόλης. Το βράδυ ο Κύριος Ιησούς Χριστός εμφανίστηκε στον γενναίο αθλητή του, έλυσε τα δεσμά του και τον έβγαλε ελεύθερο από τη φυλακή.

Πολλοί κάτοικοι της Καισαρείας είδαν τον άγιο εντελώς θεραπευμένο από τις φοβερές πληγές που του είχαν προκαλέσει οι διώκτες. Συγκινημένοι από το θαύμα δέχονταν με χαρά το άγιο βάπτισμα και έβρισκαν την ίδια στιγμή θεραπεία από τις αρρώστιες που τους ταλαιπωρούσαν. Όταν όμως τον έπιασαν ξανά οι στρατιώτες, νέα και πιο σκληρά βασανιστήρια περίμεναν τον ακούραστο ομολογητή του Χριστού. Κρέμασαν βαριές πέτρες στα χέρια και στα πόδια του και χτυπούσαν την κοιλιά του με δυνατά ρόπαλα.

Οι δήμιοι έκαιγαν τις ανοιχτές πληγές του ρίχνοντας μέσα θειάφι και πίσσα, και έχυσαν στο στόμα του λιωμένο μολύβι που έβγαζε καπνό. Στο κεφάλι του φόρεσαν κράνος πυρακτωμένο μέχρι το λευκό, και στο τέλος έριξαν τον γενναίο αθλητή μέσα σε μεγάλη φωτιά. Ο Καρτέριος όμως έψαλλε ευχαριστήριους ύμνους στον Κύριο και βγήκε από τις φλόγες εντελώς αβλαβής μπροστά στα έκπληκτα μάτια όλων. Τότε ένας Ιουδαίος από το πλήθος, κυριευμένος από οργή για το θαύμα, άρπαξε γρήγορα ένα κοντάρι και χίμηξε με μανία επάνω του.

Κάρφωσε το όπλο βαθιά στα πλευρά του μάρτυρα και του προκάλεσε την τελική και θανατηφόρα πληγή. Από το τραύμα ξεχύθηκε τόσο πολύ νερό, ώστε έσβησε ολόκληρη η φωτιά που είχαν ανάψει για τον άγιο. Ύστερα άρχισε να τρέχει το αίμα του, και ο αθλητής του Χριστού παρέδωσε γαλήνια την ψυχή του στον Θεό. Στους στίχους του Συναξαρίου τον τιμούμε επειδή έδειξε ασύγκριτη καρτερία απέναντι στη φωτιά και στο κοντάρι των διωκτών. Όταν ο Καρτέριος στάθηκε μπροστά στο άγαλμα του Σέραπη, εκείνο σωριάστηκε στο χώμα μέσα σε λίγες στιγμές προσευχής.

Sentence 1 of hook: "Όταν ο Καρτέριος στάθηκε μπροστά στο άγαλμα του Σέραπη, εκείνο σωριάστηκε στο χώμα μέσα σε λίγες στιγμές προσευχής Sentence 2: "Δεκαέξι στρατιώτες τον χτυπούσαν με ρόπαλα, όμως άγγελος Κυρίου κατέβηκε και απάλυνε τα τραύματα του μάρτυρα Όταν ο Καρτέριος στάθηκε μπροστά στο άγαλμα του Σέραπη, εκείνο σωριάστηκε στο χώμα μέσα σε λίγες στιγμές προσευχής. Δεκαέξι στρατιώτες τον χτυπούσαν με ρόπαλα, όμως άγγελος Κυρίου κατέβηκε και απάλυνε τα τραύματα του μάρτυρα.

Έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Διοκλητιανού και υπηρέτησε ως ιερέας στην Καισάρεια της Καππαδοκίας, την εποχή του διοικητή Ουρβανού. Έχτισε ναό του Θεού και συγκέντρωσε γύρω του ένα πολυάριθμο ποίμνιο, που το δίδασκε να τιμά τον Χριστό μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα. Όταν οι ναοί του Χριστού έκλεισαν με διαταγή του διωγμού, εκείνος συνέχισε να τελεί τη Θεία Λειτουργία σε έναν μυστικό ευκτήριο οίκο της πόλης. Κάποιοι όμως πρόδωσαν τον ζηλωτή λειτουργό στον διοικητή, και ο μακάριος ιερέας κρύφτηκε για λίγο μακριά από τους διώκτες του.

Τότε εμφανίστηκε ενώπιόν του ο ίδιος ο Κύριος και του είπε να πάει με θάρρος μπροστά στον άρχοντα. Ο Χριστός του υποσχέθηκε ότι θα στέκεται κοντά του και πως πολλοί θα πιστέψουν μέσα από το μαρτύριό του και θα σωθούν. Γεμάτος χαρά ο άγιος δοξολόγησε τον Κύριο και φανέρωσε μόνος του τον τόπο όπου βρισκόταν στους ανθρώπους του διοικητή. Αμέσως τον έσυραν στη φυλακή και ύστερα τον οδήγησαν δεμένο μπροστά στον σκληρό Ουρβανό για ανάκριση. Ο διοικητής τον πρόσταξε να προσφέρει θυσία στον Σέραπη, το ξακουστό είδωλο των ειδωλολατρών της εποχής εκείνης.

Ο Καρτέριος όμως ύψωσε την προσευχή του στον αληθινό Θεό και το άγαλμα του ψεύτικου θεού γκρεμίστηκε με πάταγο στο χώμα. Τότε ο διοικητής έδωσε εντολή και τέσσερις υπηρέτες άπλωσαν τον ομολογητή κατάχαμα μπροστά στους παρόντες. Δεκαέξι στρατιώτες άρχισαν να τον χτυπούν με βαριά ρόπαλα, με σκοπό να λυγίσουν την πίστη και την αντοχή του. Έπειτα τον κρέμασαν πάνω σε ξύλο, του ξερίζωσαν τα νύχια από χέρια και πόδια με κοφτερό ξυράφι, και σχίζανε τις σάρκες του με σιδερένια γαντζωτά εργαλεία.

Μέσα στους πιο φοβερούς πόνους ο μάρτυρας έμοιαζε να μη ζει ανθρώπινο μαρτύριο, καθώς άγγελος Κυρίου στεκόταν δίπλα του και ανακούφιζε κάθε πληγή του. Με προσταγή του διοικητή τον κατέβασαν από το ξύλο και του τρύπησαν τα πέλματα με σιδερένιες ράβδους πυρακτωμένες. Στο στήθος του τοποθέτησαν αναμμένο υνί και τον κάθισαν επάνω σε σιδερένια καρέκλα που έβγαζε σπίθες από τη φωτιά. Τράβηξαν τα πόδια του με πυρακτωμένα σίδερα και ύστερα τον έριξαν πάλι μέσα στη σκοτεινή φυλακή της πόλης.

Το βράδυ ο Κύριος Ιησούς Χριστός εμφανίστηκε στον γενναίο αθλητή του, έλυσε τα δεσμά του και τον έβγαλε ελεύθερο από τη φυλακή. Πολλοί κάτοικοι της Καισαρείας είδαν τον άγιο εντελώς θεραπευμένο από τις φοβερές πληγές που του είχαν προκαλέσει οι διώκτες. Συγκινημένοι από το θαύμα δέχονταν με χαρά το άγιο βάπτισμα και έβρισκαν την ίδια στιγμή θεραπεία από τις αρρώστιες που τους ταλαιπωρούσαν. Όταν όμως τον έπιασαν ξανά οι στρατιώτες, νέα και πιο σκληρά βασανιστήρια περίμεναν τον ακούραστο ομολογητή του Χριστού.

Κρέμασαν βαριές πέτρες στα χέρια και στα πόδια του και χτυπούσαν την κοιλιά του με δυνατά ρόπαλα. Οι δήμιοι έκαιγαν τις ανοιχτές πληγές του ρίχνοντας μέσα θειάφι και πίσσα, και έχυσαν στο στόμα του λιωμένο μολύβι που έβγαζε καπνό. Στο κεφάλι του φόρεσαν κράνος πυρακτωμένο μέχρι το λευκό, και στο τέλος έριξαν τον γενναίο αθλητή μέσα σε μεγάλη φωτιά. Ο Καρτέριος όμως έψαλλε ευχαριστήριους ύμνους στον Κύριο και βγήκε από τις φλόγες εντελώς αβλαβής μπροστά στα έκπληκτα μάτια όλων.

Τότε ένας Ιουδαίος από το πλήθος, κυριευμένος από οργή για το θαύμα, άρπαξε γρήγορα ένα κοντάρι και χίμηξε με μανία επάνω του. Κάρφωσε το όπλο βαθιά στα πλευρά του μάρτυρα και του προκάλεσε την τελική και θανατηφόρα πληγή. Από το τραύμα ξεχύθηκε τόσο πολύ νερό, ώστε έσβησε ολόκληρη η φωτιά που είχαν ανάψει για τον άγιο. Ύστερα άρχισε να τρέχει το αίμα του, και ο αθλητής του Χριστού παρέδωσε γαλήνια την ψυχή του στον Θεό. Στους στίχους του Συναξαρίου τον τιμούμε επειδή έδειξε ασύγκριτη καρτερία απέναντι στη φωτιά και στο κοντάρι των διωκτών. Παραδίδεται ως αρχείο `. txt` με ονομασία: **`01_08_Άγιος_Καρτέριος_Καισαρείας_Ελληνικά_Καθαρά.