Παιδί ακόμη, ο μικρός Γρηγόριος πήρε λίγο ψωμί από το πατρικό σπίτι και έφυγε κρυφά για τη Σελεύκεια. Ήθελε να σώσει την ορθόδοξη πίστη του από τη μανία των εικονομάχων, που τότε καταδίωκαν σκληρά τους πιστούς. Γεννήθηκε στην Κρήτη, γύρω στα επτακόσια εξήντα μετά Χριστόν, από γονείς ευσεβείς, τον Θεοφάνη και την Ιουλιανή. Οι γονείς του τον ανέθρεψαν με αγάπη και του χάρισαν καλή μόρφωση, μαζί με βαθιά αγάπη για την Ορθοδοξία. Στα δύσκολα χρόνια της εικονομαχίας, οι ομολογητές της πίστης υπέφεραν μεγάλους διωγμούς και πικρές δοκιμασίες.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο νεαρός Γρηγόριος ένιωσε από νωρίς ότι έπρεπε να φυλάξει ακέραιη και καθαρή την πίστη των πατέρων του. Στη Σελεύκεια έζησε αρκετό καιρό με ψωμί και νερό, μέσα σε αυστηρή άσκηση και διαρκή προσευχή. Η ζωή του εκεί ήταν λιτή, σιωπηλή και θεάρεστη, μακριά από ταραχές, διωγμούς και κάθε κοσμικό θόρυβο. Έτσι, πολύ νωρίς, ο νεαρός ομολογητής έδειξε ότι αγαπούσε τον Χριστό περισσότερο από κάθε άνεση, ασφάλεια ή οικογενειακό δεσμό.

Μετά τον θάνατο του εικονομάχου αυτοκράτορα Λέοντα του Τέταρτου, ο Γρηγόριος ξεκίνησε νέο, μεγάλο ταξίδι. Σε ηλικία είκοσι χρόνων κατέβηκε στα Ιεροσόλυμα, για να προσκυνήσει με δάκρυα τους Αγίους Τόπους του Σωτήρα. Εκεί, στην αγία πόλη, παρέμεινε δώδεκα ολόκληρα χρόνια κοντά στους τόπους του πάθους και της αναστάσεως. Οι συνθήκες της ζωής ήταν εξαιρετικά σκληρές, καθώς υπέφερε διωγμούς από Άραβες και Ιουδαίους με υπομονή και χαρά. Ο νεαρός ασκητής δεχόταν τις θλίψεις σαν δώρο, χωρίς παράπονο, χωρίς φόβο και χωρίς ποτέ να υποχωρήσει στην πίστη του.

Όταν συμπληρώθηκε ο χρόνος της παραμονής του στους Αγίους Τόπους, ένιωσε ότι έπρεπε να συνεχίσει την πορεία του προς τη Δύση. Έφυγε λοιπόν από τα Ιεροσόλυμα και ταξίδεψε ως τη Ρώμη, αναζητώντας μοναστική σιωπή και πνευματική στήριξη. Εκεί έλαβε την αγγελική κουρά και ντύθηκε το μοναχικό σχήμα, με χαρά και βαθιά ταπείνωση καρδιάς. Από εκείνη τη στιγμή αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στην άσκηση, νεκρώνοντας τη σάρκα του με νηστεία, αγρυπνία και συνεχή προσευχή.

Έγινε γνήσιος μοναχός, με ζωή απλή, καθαρή και σεμνή, που μύριζε ησυχία και αληθινή μετάνοια. Στα οκτακόσια έντεκα μετά Χριστόν, ο πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Νικηφόρος έστειλε στη Ρώμη τον άγιο Μιχαήλ Συνάδων. Η αποστολή του ομολογητή ιεράρχη αφορούσε τη συνοδική επιστολή προς τον πάπα Λέοντα τον Τρίτο για τη στέψη του Μιχαήλ Ραγκαβέ. Στη Ρώμη ο άγιος Μιχαήλ γνώρισε από κοντά τον Γρηγόριο και συνδέθηκε μαζί του με βαθύ πνευματικό δεσμό. Όταν επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, πήρε μαζί του και τον ταπεινό μοναχό, εκτιμώντας τις αρετές και την πνευματική του ωριμότητα.

Στη συνέχεια τον εγκατέστησε σε μονή που βρισκόταν στο ακρωτήριο της Ακρίτας, στον Αστακηνό κόλπο της Βιθυνίας. Εκεί ο όσιος ξεκίνησε νέα, ακόμη πιο αυστηρή ασκητική ζωή, για χάρη του Κυρίου και της αγάπης του. Περπατούσε ξυπόλητος μέσα στο κρύο και στη ζέστη, χωρίς ποτέ να παραπονιέται για το σώμα του. Είχε μόνο ένα φόρεμα στο σώμα του και η τροφή του ήταν λίγο ψωμί και νερό. Έτρωγε μάλιστα μία μόνο φορά κάθε δύο ή τρεις ημέρες, διατηρώντας μέτρο, εγκράτεια και πνευματική νηφαλιότητα μέσα στη μοναξιά.

Για κρεβάτι είχε μια απλή ψάθα και για κατοικία διάλεξε ένα βαθύ λάκκο, κρυμμένο μέσα στη μονή. Μέσα σε αυτόν τον τόπο έκλαιγε πικρά για τις ταραχές που συντάραζαν τότε τις χριστιανικές εκκλησίες σε Ανατολή και Δύση. Αργότερα κλείστηκε σε ακόμη πιο στενό κελί, ζώντας ως αληθινός έγκλειστος, ξένος στον κόσμο και στις φροντίδες του. Έβγαινε από εκεί ντυμένος μόνο με ένα δερμάτινο ρούχο, για να φέρνει νερό σε μια στέρνα κοντά στη μάντρα. Όταν τελείωνε αυτή τη βαριά διακονία, γύριζε αμέσως πίσω και έκανε ολομόναχος τον κανόνα της προσευχής του.

Η ζωή του ήταν ένας αδιάκοπος αγώνας, καρτερικός, ταπεινός και σιωπηλός, μέσα σε δάκρυα, μετάνοια και θερμή αγάπη Χριστού. Έγινε τύπος και υπογραμμός θερμής πίστης, καθαρής ζωής και ειρήνης για κάθε αδελφό που τον γνώριζε. Έτσι, αφού έζησε τον καλό αγώνα της εγκράτειας και της προσευχής, παρέδωσε την αγία ψυχή του στα χέρια του Θεού. Η κοίμησή του τοποθετείται γύρω στα οκτακόσια είκοσι μετά Χριστόν, στη μονή του Ακρίτα, όπου και αναπαύθηκε εν Κυρίω. The final text is delivered as: **01_05_Όσιος_Γρηγόριος_ο_εν_Ακρίτα.