Η Ωφέλεια της Ερώτησης

Ένας αδελφός ρώτησε έναν Γέροντα:
—Αββά, παρακαλώ τους Γέροντες και με διδάσκουν για την ψυχή μου· τίποτε όμως δεν εφαρμόζω από τα λόγια τους. Γιατί λοιπόν να τους παρακαλώ, αφού δεν κάνω τίποτε; Είμαι όλος ακάθαρτος.

Εκεί κοντά βρίσκονταν δύο άδεια δοχεία. Αφού άκουσε ο Γέροντας τον μοναχό, του είπε:
—Πήγαινε, φέρε ένα από αυτά τα αγγεία και βάλε λάδι. Ύστερα πλύνε το, αναποδογύρισέ το και βάλε το πάλι στη θέση του.

Ο αδελφός έκανε πράγματι αυτό που του υπέδειξε ο Γέροντας, και πρώτη και δεύτερη φορά. Αφού άδειασε το αγγείο από το λάδι, το έβαλε πάλι εκεί όπου ήταν προηγουμένως. Μετά από αυτά του λέει πάλι ο Γέροντας:
—Φέρε τώρα και τα δύο μαζί και πρόσεξε να δεις ποιο είναι το καθαρότερο.

Ο αδελφός, αφού εξέτασε, είπε:
—Εκείνο στο οποίο προηγουμένως έβαλα το λάδι.

Τότε, ως συμπέρασμα, του απαντά ο Γέροντας:
—Έτσι συμβαίνει και με την ψυχή. Και αν ακόμη δεν συγκρατεί και δεν καταλαβαίνει τίποτε από όσα ρωτά, πράγμα που δεν το πιστεύω, πάντως καθαρίζεται περισσότερο από εκείνον που καθόλου δεν ρωτά.