Η Πρόνοια Για Τη Φτωχή Μητέρα

Ένας πάρα πολύ ευλαβής μοναχός είχε στην πόλη φτωχή μητέρα.

Σε μια λοιπόν περίοδο μεγάλης πείνας, πήρε μαζί του ψωμιά και ξεκίνησε να τα φέρει στη μητέρα του. Καθώς όμως προχωρούσε, άκουσε μια φωνή να του λέει:
—Εσύ φροντίζεις για τη μητέρα σου ή φροντίζω εγώ;

Ο μοναχός τότε διέκρινε τη θεϊκή δύναμη της φωνής και έπεσε με το πρόσωπο στη γη, παρακαλώντας τον Θεό και λέγοντας:
—Εσύ, Κύριε, φρόντισε για μας.

Αμέσως σηκώθηκε και γύρισε στο κελί του. Μετά από τρεις ημέρες τον επισκέφθηκε η μητέρα του και του είπε:
—Εκείνος ο γνωστός μας μοναχός μου έδωσε λίγο σιτάρι. Πάρε το και κάνε μου λίγα ψωμάκια, για να τραφούμε.

Μόλις άκουσε αυτά τα λόγια της μητέρας του, ο μοναχός δόξασε τον Θεό και, αφού πλούτισε την καρδιά του με καλές ελπίδες, προόδευε με τη χάρη του Θεού σε κάθε αρετή.