Ο Αββάς Σισώης και το σκεύος της ερήμου

Οι πατέρες έλεγαν για τον αββά Σισώη τα εξής σχετικά με τις τελευταίες στιγμές της ζωής του.

Όταν επρόκειτο να πεθάνει ο αββάς Σισώης και οι πατέρες κάθονταν κοντά στο κρεβάτι του, έλαμψε ξαφνικά πάρα πολύ το πρόσωπό του και τους είπε χαρούμενος:

«Να, ήρθε ο αββάς Αντώνιος».

Ύστερα από λίγες στιγμές, με πρόσωπο πάλι λαμπρό, είπε:

«Να, τώρα ήρθε ο χορός των Προφητών».

Και το πρόσωπό του έλαμψε περισσότερο. Ύστερα από λίγες στιγμές, με πρόσωπο πάλι λαμπρό, είπε:

«Να, τώρα ήρθε ο χορός των Αποστόλων».

Και φαινόταν σαν να συνομιλούσε με κάποιους αόρατους επισκέπτες. Οι γέροντες που ήταν παρόντες τον παρακάλεσαν και του έλεγαν:

«Πάτερ, με ποιον μιλάς;»

Εκείνος απάντησε:

«Τώρα ήρθαν να με παραλάβουν οι άγγελοι, και παρακαλώ να με αφήσουν λίγο να μετανοήσω».

Οι πατέρες του απαντούν:

«Πάτερ, εσύ δεν έχεις ανάγκη να μετανοήσεις».

Με βαθιά ταπείνωση τους λέει πάλι ο όσιος Σισώης:

«Σας διαβεβαιώνω ότι πραγματικά δεν ξέρω αν έβαλα αρχή μετανοίας».

Στο μεταξύ όλοι γνώριζαν ότι ήταν τέλειος. Ξαφνικά το πρόσωπό του άστραψε σαν τον ήλιο και όλοι φοβήθηκαν. Προς τους κατάπληκτους γέροντες ο αββάς Σισώης λέει:

«Βλέπετε; Ήρθε ο Κύριος και λέει: Φέρτε μου το σκεύος της ερήμου».

Αμέσως, με αυτά τα λόγια, παρέδωσε το πνεύμα του. Τη στιγμή της εξόδου της μακάριας ψυχής του φάνηκε σαν αστραπή και το κελί γέμισε ευωδία.